💢راز مقاومت در برابر داروی تاموکسیفن توانایی درک بهتر رفتار داروها در سلولهای سرطانی از جمله نحوه ت

💢راز مقاومت در برابر داروی تاموکسیفن توانایی درک بهتر رفتار داروها در سلولهای سرطانی از جمله نحوه تمرکز دارو در محل تومور و دلیل مقاومت در برابر دارو ممکن است یک ابزار جدید برای تولید داروهای کارامد تر در اختیار داروسازان قرار دهد. تحقیقات نشان داده است که ارگانل های سلولی بدون غشا به نام Condensate در کنار هم قرار گرفته اند. این ارگانل ها، قطرات ریزی هستند که پروتئینهای خاصی را در خود حمل می کنند و عملکردهای پیچیده ای در داخل آنها انجام می شود. یکی از نقش های پیشنهادی برای آنها ایجاد مقاومت در برابر درمان است. تاموکسیفن با اتصال خود به گیرنده های استروژن در سطح سلول های سرطانی با هورمون استروژن رقابت می کند. با این مکانیسم رشد سلول های سرطانی متوقف می شود. این دارو یکی از مؤثرترین روش های درمانی بیماران سرطان پستان است، که میزان عود سرطان های پستان ER مثبت را حدود 50 درصد کاهش می دهد. متأسفانه، بسیاری از بیماران به سرعت و در مدت چند ماه در برابر تاموکسیفن مقاومت پیدا میکنند. مکانیسم های مقاومت انواع متفاوتی دارند. به عنوان مثال، بعضی اوقات سلولهای سرطانی جهش یافته می شوند تا بتوانند تاموکسیفن را از سلول خارج کنند، یا به سادگی گیرنده های استروژن کمتری تولید کنند تا این دارو متصل نشود. یک شکل از مقاومت با تولید بیش از حد پروتئین MED1 همراه است. مطالعات اخیر نشان می دهند که فعالیت یک دارو تحت تاثیر محل متمرکز شدن آن قرار دارد. با توجه به این موضوع دانشمندان فرضیه ای را مطرح کردند: ممکن است افزایش بیان پروتئین MED1 باعث افزایش اندازه ی سایز این وزیکول هاشود. این افزایش به طور موثر غلظت تاموکسیفن را در محل سلولهای توموری کاهش داده و اتصال آن به گیرنده هایش را دشوار می کند. 🔸 با ما همراه باشید در 👇👇👇@cancereducation🔹لینک مقاله جهت مطالعه بیشترhttps://science.sciencemag.org/content/368/6497/1386?rss=1/blog