مولا امیرالمومنین علی علیه السلام:روزی رسول خدا(ص) سراغ مردی از اصحاب را گرفت و پرسید: فلانی در چه ح

مولا امیرالمومنین علی علیه السلام:روزی رسول خدا(ص) سراغ مردی از اصحاب را گرفت و پرسید: فلانی در چه حال است؟گفتند: مدتی است رنجور و بیچاره شده، و چونان مرغ بال و پر شکسته زار و پریش گشته (و زندگانی به سختی می گذراند).حضرت (به حال او ترحم کرد و) برخاست و به قصد عیادت او روانه منزل وی شد .(مرد بیمار و گرفتار واقعاً رنجور و مبتلا گشته بود و پیامبر خدا(ص) به فراست دریافت که بیماری و ابتلای او مستند به یک امر عادی نیست این بود که) از وی پرسید:آیا در حق خود نفرین کرده ای؟بیمار (فکری کرد و) گفت: بله، همین طور است، من در مقام دعا گفته بودم:پروردگارا اگر بناست، در جهان آخرت، مرا به خاطر ارتکاب گناهانم کیفر دهی، از تو می خواهم که در کیفر من تعجیل فرمایی و آن را در همین جهان قرار دهی....رسول خدا(ص) فرمود: ای مرد! چرا در حق خود چنین دعایی کردی؟! مگر چه می شد، از پروردگار (کریم) هم سعادت دنیا و هم سعادت و نیکبختی سرای دیگر را خواستار می شدی و در نیایش خود این آیه را می خواندی:(ربنا آتنا فی الدنیا حسنه و فی الاخره حسنه و قنا عذاب النار).بمعنی:پروردگارا! ما را از نعمتهای دنیا و آخرت، بهره مند گردان و از شکنجه دوزخ نگاهدار. (سوره بقره (2): 201).مرد مبتلا دعا را خواند و صحیح و سالم گشت و با سلامتی بازیافته همراه ما از منزل جدا شد.احتجاج، ص 223؛ بحار، ج 17، ص 293