باید بدانی که می‌شود تا صبح نخوابید و به تو فکر کرد؛می‌شود چشم‌ها را بست و تمام شب، تو را مرور کرد،ب

باید بدانی که می‌شود تا صبح نخوابید و به تو فکر کرد؛می‌شود چشم‌ها را بست و تمام شب، تو را مرور کرد،بی‌آنکه تو حتی یک لحظه، به فکرِ من افتاده باشی.می‌شود به تو فکر کرد و از خوشی گر گرفت،از تصورِ یک «ما» که هیچ‌وقت وجود نداشته،از خیال دستی که هیچ‌وقت در دستم نبوده،از آغوشی که فقط در خواب سهم من شده است.می‌شود آهنگ‌هایی را که گوش می‌دهی، گوش کرد؛با همان ترانه‌ها دلتنگ شد،با همان کلمات عاشق شد،و بعد فهمید تمامِ این خاطره‌هافقط برای یک نفر واقعی‌اند.می‌شود رفت به جاهایی که رفته‌ای،خیابان‌هایی را قدم زد که شاید روزی از آن‌ها گذشته‌ای،به کافه‌ای نشست که شاید یک روز آنجا نشسته‌ای،و با خودت فکر کنی:«کاش اینجا کنارم بود...»می‌شود از میانِ هزار نفر،فقط دنبال تو گشت؛می‌شود صدایت را میانِ صداها شناخت،اسمت را میان اسم‌ها دوست داشت،و هر بار که گوشی را چک می‌کنی،تهِ دلت منتظرِ پیامی باشیکه خوب می‌دانی قرار نیست بیاید.تلخ‌ترین قسمت دوست داشتنت این نیست که مالِ من نیستی؛این است که شاید هیچ‌وقت نفهمیکسی تو را این‌قدر دوست داشته است.و من مانده‌ام با عشقیکه برای تو هیچ اتفاقی نیست،اما برای منتمام اتفاق این روزهاست.باید بدانی...می‌شود کسی را بی‌صدا،بی‌ادعا،از دور و عمیق دوست داشت؛آن‌قدر که تمام جهان تو از او پر باشدو تمام جهان اوحتی از وجود تو خبر نداشته باشد.#هنگامه @captionkhaas