برای من قابل قبول نیست که مردم فرزانه نامندم. یک‌بار مردی به قدر کاسه‌ای از رودی آب برداشت. از آن می

برای من قابل قبول نیست که مردم فرزانه نامندم. یک‌بار مردی به قدر کاسه‌ای از رودی آب برداشت. از آن میزان چه سود؟ من آن رود نیستم؛ در آن رودم، لیکن کاری نمی‌کنم. سایرین هم در همان رودند، اما بسیاری از ایشان خیال می‌کنند باید کاری کنند. من کاری نمی‌کنم، هرگز خیال نمی‌کنم باید مراقب گیلاس باشم تا بر ساقه بروید. من می‌ایستم و می‌نگرم و آن‌چه را که طبیعت می‌تواند انجام دهد، می‌ستایم.نمی‌توانم درباره‌ی زندگی‌ام رای غایی دهم؛ چه پدیده‌ی انسان بس عظیم است. هرچه پیرتر شدم، خودم را کمتر فهمیدم و یا آن‌که نسبت به درونم کمتر بصیرت داشتم و راجع به خودم کمتر دانستم. از خودم در شگفتم، ناامیدم، پریشانم، افسرده‌ام، دلشادم، همه‌ی این‌ها را به یکباره هستم و یارای جمع‌بندی ندارم و قادر به تعیین نهایی ارزش یا فقدان ارزش نیستم. چیزی وجود ندارد که راجع به آن اطمینان کامل داشته باشم. در مورد هیچ‌چیز اعتقاد قطعی ندارم. فقط می‌دانم که به دنیا آمده‌ام و وجود دارم؛ من براساس چیزی وجود دارم که نمی‌دانم چیست. علی‌رغم عدم یقین، در کُنه هستی، استحکامی را احساس می‌کنم و نیز استمراری را در چگونگی بودنم.دنیایی که در آن متولد شده‌ایم، بی‌رحم و وحشی و در عین حال بهره‌مند از زیبایی مینوی‌ست و این دیگر به خلق و خو مربوط است که کدام جوهر را مهمتر پنداریم؛ بی‌معنایی یا معنا را. شاید هر دو صادق باشد؛ چنان که در مورد مسائل مابعدالطبیعی چنین است. زندگی هم معنی دارد و هم ندارد و یا هم با معناست و هم بی‌معنا. من مشتاقانه امیدوارم که معنی فائق آید و پیکار را ببرد. در پیرانه‌سر این سخن لائو تسو را درمی‌یابم که می‌گوید: «همه‌چیز روشن است و تنها منم که مه‌آلود‌ه‌ام.» هرچه از خودم نامطمئن‌تر شدم، نسبت به همه‌چیز نزدیکی بیشتری احساس کردم.✍️ 👤 #کارل_گوستاو_یونگ#Carl_Gustav_Jung🌗 ژرفای ناخودآگاه را دریابیم...📌 کانال‌های مکمل:مهدی شفیعی | کارل گوستاو یونگ | سمبل‌ها و اسطوره‌ها | گروه مشاوره📲 اینستاگرام🔗 @carljung ©️