#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۵۵: نادیده گرفتن نقش عوامل جسمی در تشخیص روان‌شناختیگاهی درمانگر نش

#خطاهای_رایج در کاربست CBT❌ خطای ۵۵: نادیده گرفتن نقش عوامل جسمی در تشخیص روان‌شناختیگاهی درمانگر نشانه‌هایی مانند خستگی، تپش قلب، اختلال خواب، کاهش تمرکز یا تغییرات خلقی را بلافاصله به یک مشکل روان‌شناختی نسبت می‌دهد و بررسی عوامل جسمی را کنار می‌گذارد. برای مثال، مراجع با اضطراب، تپش قلب و بی‌قراری مراجعه می‌کند و درمانگر سریعاً تشخیص اختلال اضطرابی می‌دهد؛ درحالی‌که ممکن است یک مشکل جسمی یا مصرف بعضی داروها در ایجاد یا تشدید نشانه‌ها نقش داشته باشد.❌ پیامد:اگر عامل جسمی نادیده گرفته شود:ارزیابی ناقص ← تشخیص احتمالی نادرست ← فرمول‌بندی نادرست ← مداخله‌ی نامتناسبو حتی ممکن است مراجع مدت زیادی برای مشکلی درمان شود که نیاز به ارزیابی پزشکی دارد.✅ رویکرد درست:در ارزیابی اولیه، زمانی که نشانه‌ها چنین احتمالی را مطرح می‌کنند، درباره‌ی موارد مرتبط سؤال کنید:- شروع و تغییرات اخیر وضعیت جسمی- بیماری‌های جسمی شناخته‌شده- داروهای مصرفی- تغییرات قابل‌توجه در خواب، اشتها و انرژی- مصرف یا قطع مواد- ارتباط نشانه‌ها با تغییرات جسمیاگر احتمال قابل‌توجهی وجود دارد، ارجاع برای ارزیابی پزشکی بخشی از کار حرفه‌ای است؛ نه اینکه درمانگر خودش علت جسمی را تشخیص دهد.💡 نکته‌ی بالینی:روان‌شناس نباید هر نشانه‌ی جسمانی را روان‌شناختی فرض کند.یک اصل مهم در ارزیابی:> «این نشانه روان‌شناختی است، جسمی است، یا ترکیبی از هر دو؟»پاسخ این سؤال ممکن است مسیر کل درمان را تغییر دهد.در CBT، فرمول‌بندی خوب فقط افکار و رفتارهای مراجع را دربرنمی‌گیرد؛ زمینه‌ی زیستی، روان‌شناختی و محیطی مشکل نیز باید در صورت ارتباط بالینی مورد توجه قرار گیرد.🔰 کانال «درمان شناختی-رفتاری»@CBTtoday