📌نظامی‌گری بالتیک و چالش‌های امنیتی جدید🔹دریای بالتیک که تا پیش از این به عنوان منطقه‌ای باثبات و با تمرکز بر همکاری‌های اقتصادی و سیاسی شناخته می‌شد، اکنون به یکی از کانون‌های رویارویی نظامی-سیاسی روسیه و ناتو تبدیل شده است. الکساندر گروشکو، معاون وزیر خارجه روسیه، تأکید کرده که کارکرد کل منطقه دستخوش دگرگونی شده و بالتیک در حال تبدیل شدن به بخشی از جناح شرقی ناتو است که در آن زیرساخت‌ها، مسیرهای دریایی و تأسیسات انرژی، همگی از منظر یک درگیری احتمالی بازتعریف می‌شوند.🔹جزیره گوتلاند سوئد، در فاصله ۳۰۰ کیلومتری کالینینگراد، به عنوان یکی از نقاط کانونی این تحول مطرح است و تقویت نظامی آن توسط ناتو، نشان‌دهنده تغییر نگاه این ائتلاف به نقش استراتژیک بالتیک است. مهم‌ترین چالش این وضعیت، شکل‌گیری یک دور باطل امنیتی است که در آن ناتو با توجیه دفاع در برابر تهدید روسیه، زیرساخت‌های نظامی خود را تقویت می‌کند و روسیه نیز این اقدامات را تهدیدی مستقیم برای امنیت ملی خود می‌داند و واکنش نشان می‌دهد. این واکنش‌ها نیز به نوبه خود، بهانه‌ای برای تشدید بیشتر حضور نظامی ناتو می‌شود و در این چرخه، علت اولیه اهمیت خود را از دست می‌دهد و اینرسی رویارویی به موتور محرک اصلی تبدیل می‌شود.🔹نظامی‌گری بالتیک پیامدهای اقتصادی قابل‌توجهی نیز به همراه دارد. این منطقه مملو از تأسیسات انرژی، کابل‌های ارتباطی و اطلاعاتی حیاتی است که ایمنی آنها در شرایط تنش، به یک چالش جدی تبدیل می‌شود و هرچه سطح رویارویی بالاتر رود، هزینه‌های حفاظت از این زیرساخت‌ها و مسیرهای دریایی نیز افزایش می‌یابد. در نهایت، بالتیک به یکی از حساسترین نقاط تقابل روسیه و ناتو تبدیل شده است و بزرگترین خطر، عادی‌شدن رویارویی و تبدیل آن به یک وضعیت دائمی است که در آن هرگونه اشتباه محاسباتی، می‌تواند پیامدهای جبران‌ناپذیری برای کل منطقه به همراه داشته باشد.TASS/K#تحلیل_راهبردی 🇷🇺@Center_for_Russian_Studies