📌قانون بی‌نظمی در سیاست جهانی🔹سیاست خارجی غرب در نگاه اول مجموعه‌ای از واکنش‌های به ظاهر بی‌نظم اس

📌قانون بی‌نظمی در سیاست جهانی🔹سیاست خارجی غرب در نگاه اول مجموعه‌ای از واکنش‌های به ظاهر بی‌نظم است، اما قانون بی‌نظمی به ما می‌آموزد که در دل هر بی‌نظمی، یک نظم پنهان وجود دارد. این نظم پنهان، در سیاست جهانی، بر اساس سه اصل پیش می‌رود:🔹اصل اول، پیشروی تدریجی است. هیچ بحران بزرگی یک‌شبه رخ نمی‌دهد. هر روز یک قدم کوچک برداشته می‌شود؛ قدم‌هایی که آنقدر کوچک هستند که هر کدام به تنهایی واکنش متناسب به نظر می‌رسند، اما در مجموع، یک حرکت خطی به سمت تقابل را تشکیل می‌دهند. این قاعده به بازیگران بزرگ اجازه می‌دهد تا بدون ایجاد شوک، خطوط قرمز را جابه‌جا کنند. نمونه بارز این رویه را می‌توان در روند گسترش ناتو به سمت شرق مشاهده کرد؛ اقدامی که هر بار با توجیهات امنیتی صورت می‌گرفت، اما در مجموع، خط قرمز روسیه را به تدریج به عقب راند.🔹اصل دوم، انتقال هزینه‌ها به دیگران است. قدرت‌های بزرگ هزینه‌های انسانی و مالی درگیری را به کشورهای کوچک‌تر منتقل می‌کنند. اوکراین مثال خوبی است، کشوری که به میدان رویارویی قدرت‌های بزرگ تبدیل شده، اما هزینه‌های آن را خودش می‌پردازد. این قاعده به غرب اجازه می‌دهد تا بدون تحمل هزینه‌های مستقیم، از نتایج درگیری بهره‌مند شود.🔹اصل سوم، بازتعریف قوانین بر اساس منافع لحظه‌ای است. در این رویکرد، قوانین بین‌المللی دیگر یک مرجع ثابت نیستند، بلکه ابزاری برای فشار بر رقبا محسوب می‌شوند. حقوق بشر، حاکمیت ملی و منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای، همه به ابزارهایی تبدیل شده‌اند که هرگاه به نفع غرب باشند، به کار گرفته می‌شوند و هرگاه علیه منافع غرب باشند، نادیده گرفته می‌شوند.🔹در این میان، کشورهای همسایه روسیه مانند لهستان و کشورهای حوزه دریای بالتیک (لیتوانی، لتونی و استونی)، با استفاده از همین اصول، نقش کلیدی در این بازی ایفا می‌کنند. ناتو و آمریکا برای تقویت سپر شرقی خود، این کشورها را تجهیز می‌کنند. لهستان با میزبانی از نیروهای ناتو و خرید تجهیزات نظامی پیشرفته، در حال تبدیل شدن به یک پایگاه نظامی کلیدی در شرق اروپا است. ناتو با استقرار سامانه‌های پدافند هوایی و موشکی در این کشورها، در حال بازتعریف قوانین امنیتی منطقه به نفع خود است و هر گونه مخالفت روسیه با این اقدامات را نادیده می‌گیرد. این همان قانون بی‌نظمی در عمل است که در آن، بازیگران بزرگ، با استفاده از کشورهای کوچک‌تر، به دنبال تغییر نظم موجود هستند.🔹در این نگاه، آشفتگی ظاهری، در واقع یک نظم دقیق و حساب‌شده است. کشورهایی که این نظم پنهان را درک کنند، می‌توانند از آشفتگی ظاهری عبور کنند و در غیر این صورت، در دام بازی بزرگتری گرفتار می‌شوند که در آن، قوانین را دیگران برایشان تعیین می‌کنند. روسیه باید درک کند که این بی‌نظمی، یک تاکتیک است، نه یک نقص. پس نباید منتظر فروپاشی خودکار غرب باشد، بلکه باید با تقویت استقلال اقتصادی و نظامی خود، ارتباطات خود را با مراکز قدرت غیرغربی گسترش دهد و منابع خود را به نفوذ سیاسی بلندمدت تبدیل نماید. در جهانی که قوانین آن بر اساس بی‌نظمی سازمان‌یافته طراحی شده‌اند، تنها کسانی موفق می‌شوند که بتوانند این بی‌نظمی را به نفع خود هدایت کنند. نظم آینده، نه با اعلامیه‌ها و قطعنامه‌ها، بلکه با نسبت واقعی قدرت اقتصادی، فناوری، نظامی و سیاسی شکل خواهد گرفت.✍کیوان🇷🇺@Center_for_Russian_Studies