#یادداشت_هجدهم 📌 جنگی که دولت موقت را می‌بلعید 🔹دولت موقت پس از سقوط تزار، با مسئله‌ای مواجه بود که هیچ تصمیم آسانی درباره آن وجود نداشت: آیا روسیه باید جنگ جهانی اول را ادامه دهد یا از آن خارج شود؟ متحدان اروپایی روسیه انتظار داشتند جبهه شرق حفظ شود، اما…🔹الکساندر کرنسکی، یکی از چهره‌های برجسته دولت موقت، تلاش کرد با سخنرانی‌های پرشور، روحیه ارتش را احیا کند. او سربازان را به دفاع از انقلاب و میهن فراخواند و امیدوار بود یک پیروزی نظامی، اقتدار دولت را تقویت کند.🔹در تابستان ۱۹۱۷، حمله‌ای بزرگ در جبهه آغاز شد که به نام «تهاجم کرنسکی» شناخته شد. عملیات در روزهای نخست نشانه‌هایی از پیشروی داشت، اما خیلی زود با مقاومت نیروهای دشمن، ضعف تدارکات و فروپاشی انضباط ارتش روسیه روبه‌رو شد.🔹شکست این حمله فقط یک ناکامی نظامی نبود. دولت موقت اعتبار خود را بر توان ادامه جنگ بنا کرده بود و اکنون همان جنگ، ناتوانی آن را آشکار می‌کرد. فرار از جبهه افزایش یافت، واحدهای نظامی از اجرای دستورات سر باز زدند و سربازان بیش از گذشته به شعارهای صلح‌طلبانه توجه نشان دادند.🔹بلشویک‌ها از ابتدا مخالفت خود را با جنگ اعلام کرده بودند. آنان جنگ را رقابتی میان امپراتوری‌ها می‌دانستند که هزینه آن از خون کارگران و دهقانان پرداخت می‌شود. هر شکست تازه، روایت آنان را برای جامعه باورپذیرتر می‌کرد.🔹دولت موقت در وضعیتی گرفتار شده بود که هر انتخاب، گروهی را علیه آن می‌شوراند. ادامه جنگ، مردم و سربازان را خشمگین می‌کرد؛ خروج از جنگ، متحدان خارجی و بخش‌هایی از فرماندهی ارتش را نگران می‌ساخت.🔹جنگ جهانی اول برای دولت موقت همان نقشی را ایفا کرد که پیش‌تر برای حکومت تزار ایفا کرده بود: آزمونی که همه ضعف‌های ساختاری را آشکار می‌کرد. دولت جدید می‌خواست روسیه را بدون تغییر اساسی مسیر گذشته اداره کند؛ اما جامعه دیگر حاضر نبود همان هزینه‌ها را برای حکومتی با نامی تازه بپردازد.#اختصاصی_امپراتوری🇷🇺@Center_for_Russian_Studies