@cgie_org_irدر میانۀ کویر♦️دبا: «اَنارَک»، بخش و شهری در شهرستان نائین استان اصفهان است. در ادامه فر

@cgie_org_irدر میانۀ کویر♦️دبا: «اَنارَک»، بخش و شهری در شهرستان نائین استان اصفهان است. در ادامه فرازی از مدخلی دربارۀ این شهر در دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی به تحریر مژگان نظامی را می‌خوانیم.🔸«انارک تنها شهر شهرستان نائین است كه در ۷۵ كیلومتری شمال خاوری نایین واقع است. این شهر كه در دامنۀ جنوب خاوری كوه دره انجیر واقع شده، دارای موقعیت طبیعی مناسبی نسبت به نقاط همجوار است. از این رو، در سده‌های گذشته مورد توجه كاروانیان و استراحتگاه آنان بوده است. راه مهم كاروان رو اصفهان به مشهد، از اصفهان از راه انارک به جندق، خور، طبس، بشرویه، فردوس و دیگر نقاط خراسان كشیده شده است. كاروانیانی كه از مناطق جنوبی كویر چون اردكان، نائین، زواره و اردستان رهسپار مناطق شمالی شاهرود، سمنان و دامغان از راه كویر بودند، از انارک می‌گذشتند.🔹در ۳۵۰ سال گذشته و با برقراری امنیت در راههای این نواحی توسط شاه عباس اول، انارک مورد توجه قرار گرفت. در این باره داستانهایی بر سر زبانهاست. اما ناامنی در راههای انارک و پیرامون آن همچنان تا سدۀ قبل ادامه داشت. با بروز شورش نایبیان در ۱۲۸۸ ق/ ۱۸۷۱ م به سركردگی نایب حسین (حسین كاشی) كلانتر طایفۀ بیرانوندی كاشان، برضد حكومت ناصرالدین شاه قاجار، در بخشهای وسیعی از حاشیۀ شمالی، غربی و جنوبی منطقۀ كویر، درگیریهایی در این نواحی به وقوع پیوست و به انارک نیز در ۱۲۸۹ ش/ ۱۹۱۰ م، حمله شد. پس از آن واقعه ساكنان انارک آنجا را ترک گفتند و گروهی به شاهرود مهاجرت كردند و در محله‌ای كه بعداً به محلۀ اناركیها شهرت یافت، سكنی گزیدند. بدین‌سان، تا اواخر دورۀ قاجاریه، جمعیت انارک رو به كاهش نهاد. پس از انقراض قاجاریه، از معادن انارک بار دیگر بهره‌برداری شد، ولی به سبب پیش آمد شهریور ۱۳۲۰ و بازگشت گروهی از متخصصان آلمانی و كاهش شمار كارگران، بهره‌برداری از معادن متوقف ماند.🔸بهره‌برداری از معادن مس انارک دارای سابقه‌ای طولانی است و احتمالاً به پیش از دورۀ اسلامی باز می‌گردد. به سبب نامساعد بودن شرایط طبیعی، زراعت در انارک محدود به كشت مقدار كمی گندم و جو است. محصول انار و پستۀ باغهای آن نیز اندک است. صنایع دستی انارك شامل بافت قالی و قالیچه است كه اغلب با طرح نائین و نقشه‌های افشان، ترنجی و بته‌ای بافته می‌شود.»▫️متن کامل این نوشتار را در صفحات ٣٠٧ تا ٣٠٩ از جلد دهم دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی و هم‌چنین پیوند آن در تارنمای مرکز بخوانید:https://www.cgie.org.ir/fa/article/225803/%D8%A7%D9%86%D8%A7%D8%B1%DA%A@cgie_org_ir