خیالش بر نمی‌تابد شعور، ای بیخودی جوشینمی‌گنجد به دیدن جلوه‌اش ای حیرت آغوشیضعیفیها به ایمای نگاه اف

خیالش بر نمی‌تابد شعور، ای بیخودی جوشینمی‌گنجد به دیدن جلوه‌اش ای حیرت آغوشیضعیفیها به ایمای نگاه افکند کار منچو مژگان می‌کنم مضرابی آهنگ خاموشیاز آن نامهربان منت‌کش صد رنگ احسانیمبه این حسرت‌ که ‌گاهی می‌کند یاد فراموشینه از صبحی خبر دارم نه از شامی اثر دارمنگه می‌پرورم در سایه‌ی خط بناگوشیبه روی جلوه‌ی او هر چه باداباد می‌تازمبه این یک مشت خس در بحر آتش می‌زنم جوشیچنین محو خرام ‌کیست طاووس خیال منکه واکرده‌ست فردوس از بن هر مویم آغوشیبه غفلت از نوای ساز هستی بیخبر رفتمشنیدن داشت این افسانه گر می‌داشتم گوشیز بار حسرت دنیا دوتا گشتیم و زین غافلکه عقبا هم نمی‌ارزد به خم ‌گرداندن دوشیحباب من ز درد بی‌نگاهی داغ شد بیدلفروغ‌ کلبه‌ام تا چند باشد شمع خاموشی#بیدل_دهلوی @chaameghazal ⛱️