در این زمانه رفیقی که خالی از خلل استصراحیِ میِ ناب و سفینهٔ غزل استجریده رو که گذرگاه عافیت تنگ است

در این زمانه رفیقی که خالی از خلل استصراحیِ میِ ناب و سفینهٔ غزل استجریده رو که گذرگاه عافیت تنگ استپیاله گیر که عمر عزیز بی‌بدل استنه من ز بی‌عملی در جهان ملولم و بسملالت علما هم ز علمِ بی‌عمل استبه چشم عقل در این رهگذار پرآشوبجهان و کار جهان بی‌ثبات و بی‌محل استبگیر طرّهٔ مه‌چهره‌ای و قصّه مخوانکه سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحل استدلم امید فراوان به وصل روی تو داشتولی اجل به رهِ عمر رهزن امل استبه هیچ دور نخواهند یافت هشیارشچنین که حافظ ما مست بادهٔ ازل است#حافظ@chaameghazal 🌱