دلبر به من رسید و جفا را بهانه کردافکند سر به زیر، حیا را بهانه کردآمد به بزم و، دید من تیره روز ران

دلبر به من رسید و جفا را بهانه کردافکند سر به زیر، حیا را بهانه کردآمد به بزم و، دید من تیره روز راننشست و رفت، تنگی جا را بهانه کردرفتم به مسجد از پی نظارهٔ رخشبر رو گرفت دست و، دعا را بهانه کردآغشته بود پنجه‌اش از خون عاشقانبستن به دست خویش حنا را بهانه کردخوش می‌گذشت دوش صبوحی به کوی اوبر جا نشست و، شستن پا را بهانه کرد#شاطرعباس_صبوحی@chaameghazal ⛱️