یک روز که پیغمبر در گرمیِ تابستانهمراه علی می رفت در سایهٔ نخلستاندیدند که زنبوری از لانهٔ خود زد پر

یک روز که پیغمبر در گرمیِ تابستانهمراه علی می رفت در سایهٔ نخلستاندیدند که زنبوری از لانهٔ خود زد پرآهسته فرود آمد بر دامن پیغمبربوسید عبایش را، دور قدمش پر زدبر خاک کف پایش صد بوسه دیگر زدپیغمبر از او پرسید: آهسته بگو جانمطعم عسلت از چیست؟ هر چند که می‌دانم!زنبور جوابش داد: چون نام تو می‌گویمگُل می‌کند از نامت صد غنچه به کندویمتا یاد تو را هر شب چون گُل به بغل دارمهر صبح که برخیزم در سینه عسل دارماز قند و شکر بهتر خوشتر ز نبات است اینطعم عسل از من نیست، طعم صلوات است این#افشین_علا@chaameghazal ⛱️