در روزگار قحطی یارانِ خوش‌نشستباید امید را به اسارت گرفت‌و بستچشمم توان ندارد اگر پیشِ پای راجبران ن

در روزگار قحطی یارانِ خوش‌نشستباید امید را به اسارت گرفت‌و بستچشمم توان ندارد اگر پیشِ پای راجبران نموده است نگاهم به دور دستهادی قربانی