چه زیبا گفت دکتر شریعتی!مجلس مهمانی بود.پیرمردی از جایش برخاست تا به بیرون برود اما وقتی که بلند شد،

چه زیبا گفت دکتر شریعتی!مجلس مهمانی بود.پیرمردی از جایش برخاست تا به بیرون برود اما وقتی که بلند شد،عصای خویش را برعکس بر زمین نهاد و چون دسته عصا بر زمین بود،تعادل کامل نداشت. دیگران فکر کردند او چون پیر شده دیگر حواس خویش را از دست داده و متوجه نیست که عصایش را برعکس بر زمین نهاده،به همین خاطر صاحبخانه با حالتی که خالی از تمسخر نبود به وی گفت: پس چرا عصایت را برعکس گرفته ای؟!پیرمرد آرام و متین پاسخ داد: زیرا انتهایش خاکی است،میخواهم فرش خانه تان خاکی نشود.مواظب قضاوت هایمان باشیم.چه زیبا گفت دكتر شریعتی:برای کسی که میفهمدهیچ توضیحی لازم نیستوبرای کسی که نمیفهمدهر توضیحی اضافه استآنانکه میفهمندعذاب میکِشندوآنانکه نمیفهمندعذاب می دهندمهم نیست که چه "مدرکی" داریدمهم اینه که چه "درکی" داریدمغزِ کوچک و دهان بزرگمیلِ ترکیبیِ بالایی دارندکلماتی که از دهانِ شما بیرون می آیدویترینِ فروشگاهِ شعورِ شماستپسوای بر جمعی که لب رابی تامل وا کنندچرا کهکم داشتن و زیاد گفتنمثلِنداشتن و زیادخرج کردن است!پس نگذارید زبانِ شمااز افکارتان پیشی بگیرد!@Charkhakسایتمون هم مطالب خوبی داره👇Charkhak.ir