یک خاطره پنجشنبه ۱۳۷۶/۵/۲۳ خورشیدی متاسفانه پدرم از دنیا رفتند و مرگ پدر، غم و داغ بزرگی بر دلم نشان

یک خاطره پنجشنبه ۱۳۷۶/۵/۲۳ خورشیدی متاسفانه پدرم از دنیا رفتند و مرگ پدر، غم و داغ بزرگی بر دلم نشاند.در آن زمان، هر روز تمرین تنبک داشتم و دستم بسیار آماده بود، ولی روحیه و تمرکز درستی نداشتم.به خودم می‌گفتم پدر نیست ولی زین پس باید خوب تمرین کنم، کار کنم، اجرا و ضبط داشته باشم، آثار پدر را چاپ کنم و ...وظیفه من بود از مکتب فرهنگ‌فر محافظت کنم، آثار پدر را مکتوب کنم، دست‌نوشته‌ها و آثار مکتوبی که از پیش داشته به سرانجامی برسانم.در مراسم یادبود پدر که دوشنبه ۱۳۷۶/۵/۲۷ در مسجد حجت ابن الحسن در خیابان سهروردی برگزار شد، فهمیدم قرار است بزرگداشتی برای پدر برگزار نمایند.روز پنجشنبه ۱۳۷۶/۵/۳۰ مراسم شب هفت پدر در قطعه هنرمندان بهشت زهرا برگزار شد و قرار شد مراسم بزرگداشت روز شنبه ۱۳۷۶/۶/۱ در تالار وحدت برگزار گردد.بزرگداشت با تاخیر برگزار شد و من دلیل آن را پرسیدم که به من گفتند : منتظر وزیر فرهنگ و ارشاد هستند تا به مراسم بیایند!نخستین برنامه در بزرگداشت اجرای گروه جوان به سرپرستی استاد محمدعلی کیانی‌نژاد بود که تصنیف پیر می فروش از ساخته‌های پدر با صدا و تنظیم استاد محمدعلی کیانی‌نژاد و سپس تصنیف گلاب و گل ( صورتگر چین ) از ساخته‌های پدر با تنظیم استاد کیانی‌نژاد با صدای مسعود خادم اجرا کردیم.استاد مجید کیانی درباره پدر و خاطرات مرکز سخنرانی کردند.گروه کامکارها با استاد شهرام ناظری در چهارگاه برنامه اجرا کردند.استاد صدیف رامبد درباره پدر سخن گفتند و جناب دکتر عطا عطاالله مهاجرانی را دعوت نمودند، ایشان نیز سخنرانی کردند و در پایان شعری منسوب به حافظ خواندند.نکته جالب این بود، در آغاز سخنرانی، بسم الله الرحمن الرحیم نگفتند و با تک بیت، ( به نام خداوندِ جان و خرد کزین برتر اندیشه برنگذرد ) از فردوسی بزرگ سخنرانی خود را آغاز نمودند.سپس من با استادان پرویز مشکاتیان و بیژن کامکار برنامه پایانی را اجرا کردیم.نخست پیش درآمد یا مقدمه‌ای را استاد پرویز مشکاتیان با من نواختند و ساز ایشان را همراهی کردم.آوازی نواختند و سپس چهار مضراب شورانگیز را اجرا نمودند و من هم به یاد پدر این چهارمضراب را نواختم؛ ( این قطعه را نخستین بار با پدر اجرا کرده بودند )آوازی کوتاه نواختند و قطعه خزان را اجرا کردند که در این قطعه‌ی پایانی استاد بیژن کامکار نیز ما را همراهی کردند.خوشبختانه با وجود غم سنگین و شرایط روحی نامناسب توانستم برنامه اجرا کنم و همه‌ی هنرمندان و هنردوستان حاضر در سالن از کار و تنبک من رضایت داشتند و من را تشویق کردند و از همنوازی من تعریف کردند.ناگفته نماند اگر شرایط عادی بود می‌توانستم بهتر برنامه اجرا کنم ولی غم از دست دادن پدر تمرکز را از من گرفته بود و من در ناراحتی و غم به سر می‌بردم.روان پدر و استاد پرویز مشکاتیان شاد و یادشان گرامی باد با مهر و ستایش آرش فرهنگ‌فر ۱۴۰۳/۲/۲۰@nfarhangfar