#امام_حسن مجتبی علیه السلام سالها گریه سالها روضههمه ی عمر مجتبی روضهروزگارش گذشت با روضهکوچه،در،طشت چندتا روضهبانی و روضه خوان و سینه زن استسوخته نام دیگر حسن استدوستانی چو دشمنان داردگله از دست این و ان داردکارد بر روی استخوان داردگرچه هرروز میهمان داردشان اورا کسی نفهمیدهاز مدینه حسن چه ها دیدهکس نفهمید ابتلایش رادر گذر بغض بی صدایش راجوشن زیر این عبایش راروی پا زخم آشنایش را@chayeheyatغصه اش را خضاب کرد حسنمرگ را انتخاب کرد حسنوای اگر بی کس حرم باشیخسته از جان به هررقم باشیبین خانه اسیر غم باشیروزه باشی و تشنه هم باشیپر شکسته ز خاک پر بکشیزهر را جای اب سر بکشیچون حسن بی کسی به دهر نبودشان او طعنه های شهر نبودبا کسی جز مغیره قهر نبودجگر پاره اش ز زهر نبودداغ ناموس بود بر جگرشبه در خانه بود هر نظرشداغ انروز که رسیدند وچهل نفر داد میکشیدند وپدرش را غریب دیدند ومادرش را زمین کشیدند وهمه قاتل شدند حتی دربی هوا رد شدند از مادرگرچه آماده ی جدایی بودبه لب تشنه اش نوایی بوددلش انگار کربلایی بودوقت گریه به روضه هایی بودروضه ی ذبح از قفای سریزدن خواهری بپای سریسید پوریا هاشمی@chayeheyat