می‌دانی چیست؟گاهی دلم می‌خواهد «یک نفر» از راه برسد که خسته باشد. یکنفری که خوشیهایش را کرده، شکستها

می‌دانی چیست؟گاهی دلم می‌خواهد «یک نفر» از راه برسد که خسته باشد. یکنفری که خوشیهایش را کرده، شکستهایش را تمام و کمال خورده و هزاران بار زمین خورده باشد. که طعمِ انواع عشق های رنگی‌ پوشالی را چشیده و گوش‌ هایش از دوست ‌‌داشتن‌ های جعلی پُر شده باشد. یک نفر…💬پیش از چهل سالگی! باید آرام‌تر می‌شدم و آرام‌تر ادامه می‌دادم.خبری نبود که! این من بودم‌که همه‌ چیز را زیادی جدّی‌ گرفته‌ بودم.زندگی روالش آهستگی بود و من تند می‌رفتم و این خودم بودم که خودم را آزار می‌دادم!عجول که باشی،تند که بروی و صبور که نباشی،دائماً مضطرب خواهی‌ بودو من خودم هر صبح،هیزم به آتش اضطراب خودم می‌ریختم و در عجب بودم که این حجم سیال نگرانی و اضطراب از کجا می‌آید؟از یک‌جا به بعد به اشتباهاتت پی می‌بری و مهم نیست کجای مسیری؛ قاطعانه می‌زنی روی ترمز، نفس عمیقی می‌کشی و از نو شروع می‌کنی، این‌بار اما سنجیده‌تر، آهسته‌تر و آرام‌تر؛ و زندگی دقیقاً از همان ‌جاست که روی خوشش را به تو نشان خواهد داد و تو درخواهی‌یافت که جهان،بسان تماشای یک نوزاد، آرام، خونسرد و زیبا ست.🍏🆔 @chehel_salegi