زیبایی علم اینه که مفاهیم انتزاعی و غیر قابل ملموس رو معنادار میکنه. من یک عمر سرم توی ریاضیات و تدر

زیبایی علم اینه که مفاهیم انتزاعی و غیر قابل ملموس رو معنادار میکنه. من یک عمر سرم توی ریاضیات و تدریس بوده و سوال احتمال حل می‌کردم.اصلا آدم فوتبالی نیستم.وقتی ایران صعود کرد، شنیدم در یکی از بهترین گروه‌های جان جهانی افتاده و احتمال صعود ایران بالا بوده.دیروز دیدم احتمالا صعود ایران بیش از ٨٠ درصد پیش بینی شده و گفتن از ٣ اتفاق باید حداقل یکی اش رخ بده.قلعه نوعی شنیدم میگفت "خدا با ما سر ناسازگاری داری".در علم وقتی یک اتفاقی تکرار میشه دیگه به احتمالات ربطش نمی‌دن!برای اون دلایلی پیدا می‌کنند و اون دلایل رو بررسی می‌کنند.مثلا اگر دلیلش سر ناسازگاری خداست؛ باید بررسی بشه چرا خدا فقط با شما سر ناسازگاری داره!چیکار کردین مگه؟این رویکرد علمی درست نسبت به مسائل و مباحثه. وگرنه به هیچ دردی این علوم نمیخورن.از ویژگی‌های مهم کشور های جهان سوم اینه کلا هیچکس مسئول هیچ چیز نیست جز تقدیر، خدا، طبیعت و مهمتر از هم شانس.من شانس رو میفهمم ولی چیزی که میخوام بگم اینه : "تکرار شانس، از نظر علمی شانسی نیست"