"خِشاب"پدربا خِشابِ پُرش از راه می‌رسیدخانه،ضامنش راپیشاپیش کشیده بودمادرمخونِ ششم‌اش گرم بود هنوزکه گلوله‌ای دیگردر رحمش جا می‌گرفتبرادرمدهانشبه پستانِ مادرم بودبه آخرین سفیدیِ جهانو منیکی از همان گلوله‌هاکه در تاریکی جان گرفتمادرممیانِ شیر و خونمیانِ لالایی و نفس‌های مردیکه بوی باروت می‌دادهر شبکمی از خودش رااز دست می‌داد مناز چشم‌های اوبه دنیا آمدم نه از رحمشنیرومندترکدام بود؟خِشابِ همیشه‌پُرِ پدریا نبضِ کوچکیکه اصرار داشتبه دنیا بیاید؟سال‌ها گذشته استاما هنوزصدای گلوله‌ای را می‌شنومکه هیچ‌کس آن را شلیک نمی‌نامد.#آیدا_امیدواریمجله الکترونیک تخصصی شعر #چرو @cherouu   تلگرام 🔴⚪️🔴cherouu.ir   سایت 🔴⚪️🔴Cherouu11 اینستاگرام 🔴⚪️🔴#مجله_الکترونیک_چرو #مجله_مستقل_ادبیات#شعر_پیشرو #شعر_آزاد