به «جواد»که نام خانوادگی‌اش را نمی‌دانم با این حال خوش دارم «ایران »باشد.به جاوید نام «جواد ایران»از بند پنجم جمله‌ای که به فعل‌اش نمی‌رسدآغازت می‌کنم.این گزارشی است از امکانکش آمدن در مرگ...آنجا که گلولهبرای ساکنان خانه دستور تخلیه صادر کرد.مااز حصارهای مشبکاز پرهایی در غباربه تنگ آمده بودیمپس دست‌ها دست به تخیل زدنددر مرز میان «اما» و «اکنون»در مرز میان ضمائم صورتی آسمانروی نسخه‌ی ویرایش نشده‌ای از استعاره‌هایت...آنجا که صف نعل‌بند درختانپلنگی را رقیق‌تر می‌کردمی‌بینیدچشم‌های ما تسلیم نمی‌شوند! پرواضح است که مرگهر چیزی را در عنصری تازه غوطه‌ور می‌کند.با این حال دهان تو دهان چرمی توشکل تازه‌ای از مذاب ما بود..خون بود و رگه‌هایی از فلز بر مدار ماه...کسی فریاد زد:به خانه‌هایتان برگردید و یا...«یا» یعنی مرگ...«یا» درد منتشر است«یا» سردی نفس را به ستاره می‌برداین بار زنی فریاد زد:با «با»چه می‌کنی؟با «بای»تنهابا دلهره و تشویش زنی که باکرگی را بر آسفالت خیابان تف کرده است...می خواهم هوای مرده شده در ریه‌ات باشمو یا اصلا هوای مرده شده در ریه‌ات را بالا بیاورم...این را زن می‌گفت..تاریکم کنمن به این آفتاب‌های لب بام مشکوکمبه صدای اشک‌هایم «جواد»در تاریک‌خانه‌ی عکاسیبه آن عطرهای مارک فرانسوی مشکوکممی‌خواهم آستین‌ها را بالا بزنمو نبش قبر کنم تمام آن بوسه‌های بی کفن رادرون خاک‌های سرد.#روح‌اله_آبسالانمجله الکترونیک تخصصی شعر #چرو @cherouu   تلگرام 🔴⚪️🔴cherouu.ir   سایت 🔴⚪️🔴Cherouu11 اینستاگرام 🔴⚪️🔴#مجله_الکترونیک_چرو #مجله_مستقل_ادبیات#شعر_پیشرو #شعر_آزاد