🔻آینده ایران در سومین دوره حکمرانی؛ 🖊محسن آرمین؛پژوهشگربه کانال چشم‌انداز ایران بپیوندید✅ اصولاً ج

🔻آینده ایران در سومین دوره حکمرانی؛ 🖊محسن آرمین؛پژوهشگربه کانال چشم‌انداز ایران بپیوندید✅ اصولاً جنگ موجب قدرت گرفتن نظامیان می‌شود. پس از هر جنگ نظامیان که در جنگ نقش تعیین‌کننده‌ای داشته‌اند،‌ نسبت به پیش از جنگ میل بیشتری برای نقش‌آفرینی در اداره کشور نشان می‌دهند. خاطرتان هست که پس از جنگ ایران و عراق آقای محسن رضایی و دوستانشان می‌گفتند نیرویی که جنگ را اداره کرده است باید کشور را اداره کند. این تمایل در آن زمان و در حین جنگ حتی به تلاش برای شرکت یا تأثیرگذاری بر انتخابات مجلس نیز انجامید که با مخالفت مرحوم امام متوقف شد. تأکید امام مبنی بر عدم مداخله نظامیان در امر سیاست نقطه پایانی بر این تلاش بود که البته پس از امام به عللی که جای طرح آن در این گفتار نیست، مجدداً این گرایش بسیار پررنگ‌تر از پیش در عرصه‌های اقتصادی و سیاسی جنبه عملی پیدا کرد.✅ در نظام جمهوری اسلامی چگونگی و جایگاه رهبری در ساختار نظام تعیین‌کننده ماهیت نظام است. رهبری در جمهوری نخست وجهی کاملاً قدسی داشت. این وجه قدسی مهم‌ترین عامل شکل‌دهنده اقتدار رهبر انقلاب بود. در جمهوری دوم کاهش کاریزمای قدسی با اتکای به نهادهای نظامی و امنیتی تاحدودی جبران شد یا بهتر بگوییم تلاش شد جبران شود. در عین حال نهادهای نظامی و امنیتی در واقع مخلوق رهبری دوم و ابزاری در دست ایشان بودند. در جمهوری سوم نهاد نظامی امنیتی در شرایط جنگی نقش تعیین‌کننده‌ای در انتخاب رهبری سوم ایفا کرد. تردیدی نیست اگر این انتقال از رهبری دوم به رهبری سوم در شرایطی غیر از وضعیت حاد جنگی که رهبران و مسئولان عالی‌رتبه یا شهید و یا مخفی شده بودند، رخ می‌داد معلوم نبود به چنین نتیجه‌ای ختم می‌شد.✅ بنابراین با ارتقا سپاه و قرار گرفتن در کنار رهبری، نقش این نهاد در فرایندهای تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی نسبت به گذشته به‌شدت افزایش یافته و بیش از این نیز خواهد شد. این واقعیت عملاً دومین ویژگی جمهوری سوم یعنی تقویت صبغه عرفی و کاهش وجه قدسی نظام را رقم خواهد زد. بنابراین می‌توان گفت در آینده جمهوری اسلامی ایران عملاً با نظامی‌هایی که در آن‌ها نیروی نظامی نقش اصلی را در اداره کشور در اختیار دارند، نظیر جمهوری اسلامی پاکستان شباهت بیشتری پیدا می‌کند.✅ نظامیان معمولاً با بسط مشارکت عمومی در امر سیاست و اداره کشور همدلی ندارند. تجربه سال‌های گذشته به‌ویژه در جمهوری دوم این نظر را تأیید می‌کند. بنابراین مقصود از میل نظام در جمهوری سوم به‌سوی نوعی عرفی شدن به معنای تمرکززدایی سیاسی، یا کاهش اقتدارگرایی سیاسی و میل به‌سوی آزادی‌های سیاسی نیست. زیرا اساساً عرفی شدن یک نظام لزوماً به معنای دموکراتیک شدن آن نیست. البته تجربه برخی کشورها در نیم‌قرن اخیر نشان می‌دهد که برخی نظام‌های سیاسی که تحت حاکمیت نیروهای نظامی اداره می‌شدند مثل کره جنوبی و ترکیه به‌تدریج به سمت دموکراتیک شدن پیش رفته‌اند. در مقابل برخی نظام‌های سیاسی دیگر در برابر روندهای دموکراتیزاسیون مقاومت کرده‌اند.✅ در حال حاضر تبلیغات رسمی جمهوری اسلامی و مواضع مسئولان به‌ویژه جریان افراطی بر محور پیروزی مطلق و شکست نظامی دشمن متمرکز است و چنین به جامعه القا می‌شود که دشمن از بیم شکست‌ها و خسارت‌های بیشتر ناگزیر از آتش‌بس شده است. این تبلیغات به مخاطبان چنین القا می‌کند که توقف جنگ در شرایطی که مالک اشتر به خیمه‌های معاویه رسیده است، تصمیم عاقلانه‌ای نیست. البته طرف آمریکایی نیز حداقل در سطح تبلیغات عیناً همین احساس را دارد.#درآمدی_بر_سامان_سیاسی_آینده_ایران#ایران#آمریکا #محسن_آرمین 🔻(متن کامل این مقاله را در نشریه چشم‌انداز ایران شماره 158 بخوانید)🗓چشم‌انداز ایران را از کتابفروشی‌های معتبر و کیوسک‌های روزنامه‌فروشی بخواهید.ما را در اینستاگرام دنبال کنید.@cheshmandaz_iran