🔻از تنهایی استراتژیک تا استقلال ژئوپلیتیکی(واکاوی دیدگاه‌های محی‌الدین مصباحی، ولی‌‌‌رضا نصر و آرش رئیسی‌نژاد)🖊گفت‌وگو با رضا محمدرضا کربلاییبه کانال چشم‌انداز ایران بپیوندید✅مفهوم تنهایی استراتژیک به معنای فقدان متحدان راهبردی پایدار است. آقای دکتر محی‌الدین مصباحی (استاد دانشگاه فلوریدا) در کتاب «تنهایی استراتژیک ایران» می‌نویسد: «ایران در طراحی و تدوین، کاربرد و پیشبرد استراتژی‌های کلان خود تنهاست.» همچنین «ایران فاقد هرگونه اتحاد طبیعی با ابرقدرتی جهانی و یا قدرتی بزرگ است... اما نکته ظریف اینجاست که پتانسیل ظرفیت ایران برای تبدیل شدن به قدرت بزرگ منطقه‌ای و برخورداری از اهمیت سیستماتیک بین‌المللی، ریشه در تبارشناسی و پویایی‌های تنهایی‌اش دارد. عظمت و بزرگی یا اهمیت، به‌ندرت با پیروی و دنباله‌روی شکل می‌گیرد.» ✅ دکتر مصباحی هم معتقد است که ایران نه منزوی است و نه منزوی می‌شود، اما به لحاظ استراتژیک تنهاست و می‌گوید «اگر شما کاری هم با دنیا نداشته باشید، دنیا با شما کار دارد». به عقیده او «تنهایی» یک انتخاب بوده است و اگر ایران بعد از انقلاب به سمت یکی از دو ابرقدرت می‌غلطید، دیگر تنها نبود اما نمی‌توانست امنیت خود را تأمین کند.✅ آقای مصباحی یک سؤالی مطرح می‌کند و می‌گوید ما هم در حمله آمریکا به طالبان با آمریکا همکاری کردیم و هم در جنگ خلیج فارس؛ درحالی‌که می‌توانستیم کاری کنیم که مشکل آمریکا در آنجا تشدید شود و بگذاریم این‌ها با همدیگر دشمنی کنند و ما نفع ببریم. ولی این کار را نکردیم. بعد می‌گوید ایران این کار را نکرد چون «کنشگر جویای امنیت» بود. ما ممکن بود مثلاً از همکاری تاکتیکی با طالبان و اینکه کمک کنیم آمریکا را اذیت کند، بهره‌ای ببریم، اما کنشگر جویای امنیت هدف بنیادین‌تری را دنبال می‌کند. این فقط سود فوری نیست که اهمیت دارد، همان‌طور که منظور ایران از آن همکاری، حل‌وفصل مسئله بزرگ‌تر یعنی رفع دشمنی بود. به نظر من این خیلی نکته مهمی است، ایران در مقاطع زیادی سعی کرده با آمریکا رابطه برقرار کند و مسئله دشمنی آمریکا با خود را هم حل کند. که البته به صخره سخت نخوت و تکبر برآمده از استثناگرایی آمریکایی و فزونی‌طلبی استعماری دولت‌های آمریکا روبه‌رو شده و به نتیجه نرسیده است. ✅همان‌طور که دکتر نصر برمی‌شمارد، در مواردی مانند پاسخ آغازین مثبت ایران به ریگان در ماجرای مک‌فارلین، پاسخ مثبت به سخن جورج بوش که گفت «حسن نیت حسن نیت می‌آورد» با کمک به آزادی گروگان‌ها در لبنان، همکاری در نخستین جنگ خلیج فارس در زمان مرحوم رفسنجانی، همکاری در جنگ آمریکا علیه طالبان، نامه غیررسمی به آمریکا از طریق سفارت سوئیس برای گفت‌وگو و حل مسائل ازجمله هسته‌ای در زمان آقای خاتمی، کمک به تثبیت دولت نوری مالکی در عراق، تعلیق غنی‌سازی هسته‌ای در دوران روحانی و پذیرش توافق هسته‌ای ترکیه و برزیل در زمان احمدی‌نژاد این استثناگرایی دیده می‌شود.✅ فکر می‌کنم با کمک گرفتن از روند تاریخی رویدادها، می‌توان به پاره‌ای از شبهه‌ها مانند شعار صدور انقلاب و پیگیری انقلاب شیعیان در عراق که در حمله عراق به ایران مؤثر بوده است، پاسخ داد. متأسفانه در سال‌های اخیر ساده‌سازی مسائل پیچیده و تقلیل علل متعدد رویدادهای چند لایه به یک علت گزینشی، بسیار شبهه ایجاد کرده است. 🔰این تصور که مقدمات حمله عراق به ایران در فاصله بهمن ۵۷ تا شهریور ۵۹ شکل گرفت، به‌هیچ‌وجه با داده‌های تاریخی نمی‌خواند. این جنگ با تقویت و نهادینه شدن پیشران‌های تاریخی طی روندی بیست‌ساله و به‌خصوص تشدید تنش‌ها از سال ۴۷ تا سال ۵۴، نهایتاً با جرقه تغییرات سیاسی در ایران در سال ۵۷، به شکل تهاجم نظامی به نقطه اوج رسید.✅در پی انقلاب اسلامی، صدام همچون سلفش عبدالکریم قاسم، ادعا کرد که شاهنشاهی ایران پیمان الجزایر را به وی تحمیل کرده است و درحالی‌که موافقت کرده بود از ادعاهای خود بر استان‌های خوزستان و ایلام ایران دست بردارد، ادعا کرد که ارتفاعات میمک و زین‌الکش جزئی از خاک عراق است. صدام در ۲۶ شهریور ۱۳۵۹ در یک سخنرانی تلویزیونی، یک‌جانبه پیمان الجزایر را باطل اعلام کرد. پنج روز بعد، ارتش عراق قسمت‌هایی از خاک ایران را به اشغال خود درآورد. ✅در ابتدا صدور انقلاب، امری دستوری و مکانیکی نبود و برنامه‌ای برای توطئه علیه جهان اهل سنت وجود نداشت. مقوله‌ای که پروژه ایران‌هراسی به‌عنوان عکس‌العمل دفاعی رهبران دولت‌ها به آن دامن می‌زد.#محمدرضا_کربلایی#لطف_الله_میثمی #بر_لبه_تنهایی #ولی_نصر 🔻(متن کامل این گفت‌وگو را در نشریه چشم‌انداز ایران شماره 158 بخوانید)🗓چشم‌انداز ایران را از کتابفروشی‌های معتبر و کیوسک‌های روزنامه‌فروشی بخواهید.ما را در اینستاگرام دنبال کنید.@cheshmandaz_iran