📚مقاله: بازتعریف سرمایه‌گذاری در صنعت نورد ایران بر مبنای ارزش افزوده، کیفیت، ردیابی و بهره‌وری انر

📚مقاله: بازتعریف سرمایه‌گذاری در صنعت نورد ایران بر مبنای ارزش افزوده، کیفیت، ردیابی و بهره‌وری انرژی✍ به قلم سعید خاص امیری🔻#اختصاصی: صنعت فولاد ایران در چند دهه گذشته عمدتاً با شاخص‌هایی مانند ظرفیت اسمی، تولید سالانه و افزایش تناژ ارزیابی شده است. این رویکرد در مرحله‌ای که هدف اصلی کشور توسعه ظرفیت تولید فولاد خام و تکمیل زنجیره اولیه بود، قابل دفاع به نظر می‌رسید؛ اما امروز، با قرار گرفتن ایران در میان تولیدکنندگان بزرگ فولاد جهان، ادامه همین منطق نمی‌تواند به‌تنهایی پاسخگوی نیازهای صنعتی، اقتصادی و صادراتی کشور باشد.🔻 ایران در سال 2025 حدود 31.8 میلیون تن فولاد خام تولید کرده و در رتبه دهم تولیدکنندگان جهان قرار گرفته است؛ بنابراین مسئله اصلی دیگر صرفاً «چگونه فولاد بیشتری تولید کنیم» نیست، بلکه این است که چگونه از فولاد تولیدشده، محصولات تخت و طویل با کیفیت پایدار، مشخصات دقیق، قابلیت ردیابی، مصرف انرژی کمتر و ارزش افزوده بالاتر تولید کنیم.🔻 در این شرایط، صنعت نورد به یکی از مهم‌ترین نقاط ایجاد ارزش افزوده در زنجیره فولاد تبدیل می‌شود. یک کارخانه نورد مدرن دیگر صرفاً مجموعه‌ای از کوره، قفسه‌های نورد و تجهیزات برش نیست؛ بلکه یک سیستم تولید متالورژیکی، حرارتی، مکانیکی، اطلاعاتی و کیفی یکپارچه است که باید بتواند رابطه میان ترکیب شیمیایی، دمای فرآیند، کاهش ضخامت، سرعت نورد، نرخ خنک‌کاری، دمای کلاف‌پیچی، ریزساختار و خواص نهایی محصول را کنترل کند.🔻 از این منظر، سرمایه‌گذاری آینده در صنعت نورد ایران باید از منطق «تناژ بیشتر» به سمت ارزش افزوده به ازای هر تن، مصرف انرژی به ازای هر تن محصول، نرخ محصول درجه یک، قابلیت تولید گریدهای ویژه، میزان ضایعات، قابلیت ردیابی محصول و بازده سرمایه‌گذاری حرکت کند... 👈 مشروح در چیلان‌آنلاین:https://chilanonline.com/2026/08/29/76146/@chilanonline