امنیت روانی مثل کمربند ایمنیه🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺🦺@Child_Teen@RavandarmaniBaianiهمه ما می‌دانیم بستن کمربند ایمنی جلوی تصادف را نمی‌گیرد، اما اگر حادثه‌ای رخ دهد، احتمال آسیب را تا حد زیادی کاهش می‌دهد. امنیت روانی برای کودک هم دقیقاً همین نقش را دارد.هیچ پدر و مادری نمی‌تواند همه خبرهای بد، اتفاقات تلخ یا بحران‌های زندگی را از کودک دور کند. اما می‌تواند کاری کند که کودک هنگام روبه‌رو شدن با این اتفاقات، احساس کند تنها نیست و یک تکیه‌گاه امن دارد.امنیت روانی یعنی کودک مطمئن باشد کسی هست که به حرفش گوش بدهد، احساساتش را جدی بگیرد، به سؤال‌هایش پاسخ بدهد و در زمان ترس، کنارش بماند.وقتی کودک چنین احساسی دارد، مغز او راحت‌تر از حالت هشدار خارج می‌شود و بهتر می‌تواند اتفاقات را پردازش کند. اما اگر احساس امنیت نداشته باشد، حتی اتفاقات کوچک هم ممکن است برایش بسیار تهدیدکننده به نظر برسند.امنیت روانی به این معنا نیست که کودک هیچ‌وقت نترسد یا ناراحت نشود. بلکه یعنی بداند حتی در زمان ترس هم یک بزرگسال قابل اعتماد از او حمایت می‌کند.این امنیت با رفتارهای ساده ساخته می‌شود:• گوش دادن بدون قضاوت• پاسخ دادن صادقانه و متناسب با سن کودک• حفظ برنامه روزانه تا حد امکان• در آغوش گرفتن و تماس جسمی محبت‌آمیز• حفظ آرامش هنگام صحبت درباره اتفاقات نگران‌کننده• اجازه دادن به کودک برای بیان ترس، غم یا خشمدر مقابل، وقتی کودک دائماً شاهد اضطراب شدید والدین، بحث‌های پرتنش یا اخبار ترسناک باشد و فرصت صحبت درباره احساساتش را نداشته باشد، احساس امنیت روانی او کاهش پیدا می‌کند.پژوهش‌ها نشان می‌دهند مهم‌ترین عامل محافظت‌کننده در برابر اثرات استرس و تروما، داشتن حداقل یک رابطه پایدار، گرم و حمایتگر با یک بزرگسال قابل اعتماد است. این رابطه به مغز کودک کمک می‌کند بعد از تجربه استرس، دوباره به تعادل برگردد.@Child_Teen@RavandarmaniBaianiنکات مهم:• امنیت روانی، کودک را در برابر همه مشکلات واکسینه نمی‌کند، اما آسیب‌پذیری او را کاهش می‌دهد.• کودک بیشتر از کلمات، آرامش و رفتار والد را دریافت می‌کند.• احساس امنیت از حضور قابل پیش‌بینی والد ساخته می‌شود، نه از کامل بودن او.• رابطه امن با والد، یکی از مهم‌ترین عوامل افزایش تاب‌آوری کودک است.• کودکی که احساس امنیت می‌کند، راحت‌تر احساساتش را بیان می‌کند و زودتر به تعادل برمی‌گردد.جمع‌بندی:همان‌طور که کمربند ایمنی مانع تصادف نمی‌شود اما شدت آسیب را کم می‌کند، امنیت روانی هم مانع همه اتفاقات سخت زندگی نیست، اما از ذهن و روان کودک در برابر آثار آن محافظت می‌کند. بزرگ‌ترین هدیه‌ای که یک والد می‌تواند در روزهای پراضطراب به فرزندش بدهد، احساس امنیت، حضور و اطمینان است؛ احساسی که به کودک می‌گوید: «هر اتفاقی بیفتد، تو در این مسیر تنها نیستی.»منابع معتبر:American Psychological Association، National Child Traumatic Stress Network، Harvard Center on the Developing Child، World Health Organizationمقالات مروری پیشنهادی:Masten AS. Ordinary Magic: Resilience Processes in Development.Masten AS, Narayan AJ. Child Development in the Context of Disaster, War, and Terrorism.Prime H, Wade M, Browne DT. Risk and Resilience in Family Well-Being During Crisis.McLaughlin KA et al. Childhood Adversity and Neural Development: A Systematic Review.@Child_Teen@RavandarmaniBaiani