کودک زیر بار خبری له میشه، نمی‌شکنه🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴@Child_Teen@RavandarmaniBaianiوقتی از آسیب رو

کودک زیر بار خبری له میشه، نمی‌شکنه🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴🎴@Child_Teen@RavandarmaniBaianiوقتی از آسیب روانی کودکان صحبت می‌کنیم، خیلی‌ها تصور می‌کنند اگر کودک دچار تروما شده باشد، باید واکنش‌های شدیدی مثل گریه، وحشت یا پرخاشگری نشان دهد. اما واقعیت این است که بسیاری از کودکان «نمی‌شکنند»؛ آن‌ها زیر فشار مداوم اخبار، اضطراب و ناامنی، آرام‌آرام فرسوده می‌شوند. درست مثل شاخه‌ای که ناگهان نمی‌شکند، اما زیر یک بار سنگین به‌تدریج خم می‌شود.مواجهه مکرر با خبرهای نگران‌کننده، تصاویر خشونت‌آمیز یا شنیدن گفت‌وگوهای پرتنش، سیستم هشدار مغز کودک را برای مدت طولانی فعال نگه می‌دارد. در این شرایط بدن کودک دائماً در حالت آماده‌باش قرار می‌گیرد و فرصت کافی برای بازگشت به آرامش پیدا نمی‌کند.نتیجه این فشار ممکن است به شکل‌های مختلف دیده شود؛ نه همیشه با گریه یا ترس آشکار، بلکه با تغییرات آرام و تدریجی مانند کاهش تمرکز، زودرنجی، خستگی، افت انگیزه، اختلال خواب، دل‌درد یا سردردهای مکرر، وابستگی بیشتر به والدین یا حتی بی‌تفاوتی ظاهری.گاهی والدین می‌گویند: «انگار بچه‌ام مثل قبل نیست.» این جمله می‌تواند مهم‌تر از هر علامت دیگری باشد. تغییر تدریجی رفتار، خلق یا انرژی کودک گاهی نشانه آن است که فشار روانی از توان سازگاری او بیشتر شده است.نکته مهم این است که همه کودکان به یک اندازه آسیب نمی‌بینند. شدت اثر اخبار به عواملی مانند سن کودک، سابقه اضطراب، تجربه‌های قبلی، میزان حمایت خانواده و مدت زمان مواجهه با اخبار بستگی دارد. وجود یک رابطه امن با والد یا مراقب، یکی از مهم‌ترین عوامل محافظت‌کننده در برابر آثار استرس است.والدین نباید منتظر بمانند تا کودک کاملاً به هم بریزد. بهتر است به تغییرات کوچک توجه کنند، زمان قرار گرفتن در معرض اخبار را محدود کنند، درباره احساسات کودک گفت‌وگو کنند، برنامه روزانه منظم را حفظ کنند و با حضور آرام خود به مغز کودک پیام امنیت بدهند.@Child_Teen@RavandarmaniBaianiنکات مهم:• آسیب روانی همیشه ناگهانی و پر سر و صدا نیست.• فشار مداوم می‌تواند به اندازه یک اتفاق شدید، فرساینده باشد.• تغییر رفتار کودک از خود خبر مهم‌تر است.• آرامش و حضور والد، مهم‌ترین عامل کاهش اثر استرس است.• هرچه مداخله زودتر انجام شود، احتمال بازگشت کودک به تعادل بیشتر خواهد بود.جمع‌بندی:کودکان معمولاً زیر بار اخبار بد یکباره فرو نمی‌ریزند؛ آن‌ها ممکن است هفته‌ها یا ماه‌ها این فشار را در سکوت تحمل کنند. اگر این فشار دیده نشود و حمایت کافی دریافت نکنند، آثار آن می‌تواند بر خواب، یادگیری، هیجان‌ها و احساس امنیتشان اثر بگذارد. کودکی که امروز فقط «کمی ساکت‌تر» یا «کمی زودرنج‌تر» شده، شاید در حال حمل باری باشد که به‌تنهایی از عهده آن برنمی‌آید.منابع معتبر:American Psychological Association، National Child Traumatic Stress Network، World Health Organization، UNICEFمقالات مروری پیشنهادی:Masten AS, Narayan AJ. Child Development in the Context of Disaster, War, and Terrorism.McLaughlin KA et al. Childhood Adversity and Neural Development: A Systematic Review.Pfefferbaum B et al. Media Exposure and Child Stress Reactions Following Disasters.De Bellis MD, Zisk A. The Biological Effects of Childhood Trauma.@Child_Teen@RavandarmaniBaiani