آیا کودکان قوی‌تر از چیزی هستن که فکر می‌کنیم؟🦾🦾🦾🦾🦾🦾🦾🦾🦾🦾@Child_Teen@RavandarmaniBaianiوقتی از کودکان صحبت می‌کنیم، معمولاً آن‌ها را بسیار آسیب‌پذیر می‌دانیم. این تصور تا حدی درست است؛ زیرا مغز و هیجان‌های کودک هنوز در حال رشد هستند. اما یافته‌های علمی نشان می‌دهند که کودکان در کنار این آسیب‌پذیری، ظرفیت قابل توجهی برای سازگاری و بازیابی نیز دارند. روان‌شناسان این توانایی را «تاب‌آوری» می‌نامند؛ یعنی توانایی کنار آمدن با سختی‌ها و بازگشت تدریجی به تعادل روانی.نکته مهم این است که تاب‌آوری به این معنا نیست که کودک از اتفاقات تلخ آسیب نمی‌بیند یا هیچ‌وقت ناراحت نمی‌شود. کودک قوی هم ممکن است بترسد، گریه کند، مضطرب شود یا مدتی رفتارهای متفاوتی نشان دهد. تفاوت در این است که اگر حمایت کافی دریافت کند، می‌تواند به‌تدریج این تجربه را پردازش کند و به زندگی عادی برگردد.پژوهش‌ها نشان می‌دهند آنچه بیش از خود حادثه بر سلامت روان کودک اثر می‌گذارد، کیفیت حمایت اطرافیان پس از حادثه است. حضور یک بزرگسال آرام، قابل اعتماد و پاسخگو می‌تواند حتی اثر بسیاری از تجربه‌های استرس‌زا را کاهش دهد. به همین دلیل گفته می‌شود مهم‌ترین عامل محافظت از کودک، داشتن حداقل یک رابطه ایمن و پایدار با یک بزرگسال دلسوز است.کودکان معمولاً از راه‌های مختلف تاب‌آوری خود را نشان می‌دهند. آن‌ها بعد از مدتی دوباره به بازی برمی‌گردند، می‌خندند، سؤال می‌پرسند، کنجکاوی می‌کنند و به فعالیت‌های روزانه علاقه نشان می‌دهند. این رفتارها نشانه فراموش کردن اتفاق نیست؛ بلکه نشانه تلاش مغز برای ترمیم و ادامه رشد است.البته نباید تصور کنیم که کودکان «همه چیز را خودبه‌خود فراموش می‌کنند.» اگر فشار روانی شدید باشد یا حمایت کافی وجود نداشته باشد، احتمال بروز مشکلاتی مانند اضطراب، افسردگی یا علائم تروما افزایش پیدا می‌کند. بنابراین قدرت کودکان زمانی شکوفا می‌شود که در کنار حمایت، امنیت و ارتباط عاطفی رشد کنند.کارهایی که تاب‌آوری کودک را تقویت می‌کنند:• داشتن رابطه گرم و قابل اعتماد با والدین یا مراقبان.• حفظ روتین‌های روزانه مانند خواب، غذا و بازی.• اجازه دادن به کودک برای بیان احساسات.• تشویق به بازی، فعالیت بدنی و ارتباط با همسالان.• پاسخ صادقانه و متناسب با سن به سؤال‌های کودک.• کاهش مواجهه با اخبار و تصاویر خشونت‌آمیز.• الگوبودن والد در مدیریت استرس و هیجان.@Child_Teen@RavandarmaniBaianiنکات مهم:• تاب‌آوری یک ویژگی ذاتی ثابت نیست؛ مهارتی است که با حمایت رشد می‌کند.• گریه یا ترس نشانه ضعیف بودن کودک نیست.• مهم‌ترین عامل محافظت از کودک، حضور یک بزرگسال آرام و قابل اعتماد است.• بیشتر کودکان با حمایت مناسب، پس از تجربه‌های استرس‌زا بهبود پیدا می‌کنند.• اگر علائم اضطراب یا تروما طولانی شوند، کمک تخصصی می‌تواند روند بهبود را تسریع کند.جمع‌بندی:کودکان از آنچه تصور می‌کنیم قوی‌تر هستند، اما این قدرت به معنای بی‌نیازی از حمایت نیست. آن‌ها ظرفیت فوق‌العاده‌ای برای ترمیم، یادگیری و سازگاری دارند؛ به شرطی که در کنارشان بزرگسالانی باشند که احساس امنیت، محبت و ثبات را به آن‌ها هدیه دهند. تاب‌آوری، نتیجه تنها ماندن در سختی نیست؛ نتیجه همراهی شدن در سختی است.منابع معتبر:American Psychological Association، American Academy of Pediatrics، Center on the Developing Child، National Child Traumatic Stress Networkمقالات مروری پیشنهادی:Masten AS. Ordinary Magic: Resilience Processes in Development.Masten AS, Narayan AJ. Child Development in the Context of Disaster, War, and Terrorism.Bethell CD, Gombojav N, Solloway MR, Wissow L. Adverse Childhood Experiences, Resilience and Child Well-Being: A Review.Southwick SM, Bonanno GA, Masten AS, Panter-Brick C, Yehuda R. Resilience Definitions, Theory, and Challenges: Interdisciplinary Perspectives.@Child_Teen@RavandarmaniBaiani