اضطراب کودک صدای بلند نداره🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇@Child_Teen@RavandarmaniBaianiوقتی از اضطراب صحبت می‌

اضطراب کودک صدای بلند نداره🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇🔇@Child_Teen@RavandarmaniBaianiوقتی از اضطراب صحبت می‌کنیم، معمولاً تصویر کودکی را تصور می‌کنیم که گریه می‌کند، می‌ترسد یا مدام از نگرانی‌هایش حرف می‌زند. اما واقعیت این است که اضطراب در بسیاری از کودکان کاملاً بی‌صداست. آن‌ها ممکن است لبخند بزنند، بازی کنند و حتی به مدرسه بروند، اما در درونشان احساس ناامنی و نگرانی جریان داشته باشد.کودکان، به‌ویژه در سنین پایین، هنوز نمی‌توانند احساسات پیچیده‌ای مثل اضطراب را به زبان بیاورند. آن‌ها به جای اینکه بگویند «نگرانم»، اضطرابشان را با رفتار یا بدنشان نشان می‌دهند. به همین دلیل، اضطراب کودک بیشتر دیده می‌شود تا شنیده.نشانه‌های اضطراب همیشه آشکار نیستند. گاهی فقط با تغییرات کوچکی خود را نشان می‌دهد:• دل‌درد یا سردردهای مکرر بدون علت پزشکی• مشکل در خواب یا کابوس• زود خسته شدن• کاهش تمرکز• چسبیدن بیش از حد به والدین• زودرنجی یا گریه برای موضوعات کوچک• سکوت و گوشه‌گیری• سؤال‌های مکرر درباره امنیت یا آیندهوقتی کودک بارها در معرض اخبار نگران‌کننده، تصاویر خشونت‌آمیز یا فضای پرتنش قرار می‌گیرد، سیستم هشدار مغزش ممکن است برای مدت طولانی فعال بماند. در این حالت، حتی اگر خطری واقعی وجود نداشته باشد، بدن کودک همچنان احساس خطر می‌کند.گاهی والدین این نشانه‌ها را با لجبازی، تنبلی یا حساس بودن اشتباه می‌گیرند، در حالی که ممکن است کودک در حال تجربه اضطرابی باشد که هنوز توان بیان آن را ندارد.به جای اینکه بپرسیم: «چرا این‌قدر بهانه می‌گیری؟» بهتر است بپرسیم: «این روزها چیزی هست که ذهنت را نگران کرده باشد؟»همین تغییر در نوع سؤال، به کودک فرصت می‌دهد احساساتش را بیان کند، بدون اینکه احساس قضاوت شدن داشته باشد.@Child_Teen@RavandarmaniBaianiنکات مهم:• اضطراب کودک همیشه با گریه و ترس شدید همراه نیست.• بدن کودک اغلب زودتر از زبانش اضطراب را نشان می‌دهد.• تغییرات رفتاری مداوم را نباید نادیده گرفت.• احساس امنیت و رابطه گرم با والد، مهم‌ترین عامل کاهش اضطراب است.• اگر علائم اضطراب شدید باشند، بیش از چند هفته ادامه پیدا کنند یا عملکرد روزانه کودک را مختل کنند، بهتر است از روان‌شناس کودک کمک گرفته شود.جمع‌بندی:اضطراب کودک معمولاً فریاد نمی‌زند؛ آرام و بی‌صدا در رفتار، خواب، تمرکز یا بدن او خودش را نشان می‌دهد. کودکی که چیزی از نگرانی‌هایش نمی‌گوید، لزوماً آرام نیست. گاهی بیش از هر زمان دیگری به یک بزرگسال نیاز دارد که تغییرات کوچک را ببیند، احساساتش را جدی بگیرد و به او کمک کند دوباره احساس امنیت کند.منابع معتبر:American Psychological Association، American Academy of Pediatrics، National Child Traumatic Stress Network، World Health Organizationمقالات مروری پیشنهادی:McLaughlin KA et al. Childhood Adversity and Neural Development: A Systematic Review.Pfefferbaum B et al. Media Exposure and Child Stress Reactions Following Disasters.Masten AS, Narayan AJ. Child Development in the Context of Disaster, War, and Terrorism.Copeland WE et al. Childhood Psychiatric Disorders and Young Adult Outcomes: A Review.@Child_Teen@RavandarmaniBaiani