چرا بازی بهترین درمان اولیه‌ست؟🪀🪀🪀🪀🪀🪀🪀🪀🪀🪀@Child_Teen@RavandarmaniBaianiوقتی کودک با یک خبر بد، حادثه یا تجربه ترسناک روبه‌رو می‌شود، برخلاف بزرگسالان معمولاً نمی‌تواند احساساتش را با کلمات بیان کند. مغز او هنوز برای توضیح دادن هیجان‌های پیچیده به اندازه کافی رشد نکرده است. به همین دلیل، کودک احساساتش را در بازی زندگی می‌کند. بازی، زبان طبیعی مغز کودک است.پژوهش‌های روان‌شناسی رشد نشان می‌دهند بازی یکی از اولین و مؤثرترین راه‌های تنظیم هیجان است. هنگام بازی، کودک تجربه‌های ترسناک را به شکل نمادین بازسازی می‌کند، احساساتش را تخلیه می‌کند و دوباره احساس کنترل به دست می‌آورد. به همین دلیل، بسیاری از متخصصان بازی را «درمان طبیعی مغز کودک» می‌دانند.مثلاً ممکن است کودکی که خبر یک حادثه را شنیده، با عروسک‌هایش نقش آمبولانس، پزشک یا نجات‌دهنده را بازی کند. او در حال سرگرمی نیست؛ بلکه مغزش در حال پردازش اتفاقی است که برایش نگران‌کننده بوده است.بازی باعث فعال شدن بخش‌هایی از مغز می‌شود که احساس امنیت، خلاقیت، ارتباط اجتماعی و حل مسئله را تقویت می‌کنند. همزمان، سطح هورمون‌های استرس کاهش پیدا می‌کند و سیستم عصبی فرصت پیدا می‌کند از حالت هشدار خارج شود.به همین دلیل، بعد از یک تجربه استرس‌زا، بهترین واکنش این نیست که کودک را مدام وادار به صحبت کنیم؛ بلکه باید فرصت بازی آزاد را در اختیارش بگذاریم. بسیاری از کودکان ابتدا احساساتشان را در بازی نشان می‌دهند و بعد درباره آن حرف می‌زنند.والدین لازم نیست بازی را هدایت یا اصلاح کنند. کافی است کنار کودک حضور داشته باشند، مشاهده کنند و اگر کودک خواست، وارد بازی شوند. حضور آرام و بدون قضاوت والد، خودش بخشی از فرایند درمان است.بازی‌هایی که بیشترین کمک را به کاهش استرس می‌کنند عبارت‌اند از:• بازی‌های تخیلی و نقش‌آفرینی• نقاشی و کاردستی• بازی با خمیر، شن یا آب• ساختن با لگو یا مکعب• بازی‌های حرکتی و بدنی• قصه‌گویی و نمایش عروسکیاگر کودک بارها یک صحنه ترسناک را در بازی تکرار می‌کند، فوراً جلوی او را نگیرید. در بیشتر موارد، این تکرار تلاشی برای پردازش تجربه است. اما اگر این بازی‌ها برای هفته‌ها ادامه پیدا کنند و همراه با کابوس، اضطراب شدید یا افت عملکرد روزانه باشند، بهتر است از روان‌شناس کودک کمک گرفته شود.@Child_Teen@RavandarmaniBaianiنکات مهم:• بازی، زبان احساسات کودک است.• بازی به مغز کمک می‌کند استرس را پردازش و هیجان‌ها را تنظیم کند.• حضور آرام والد از هدایت کردن بازی مهم‌تر است.• بعد از خبرهای بد، زمان بازی را کاهش ندهید؛ بلکه آن را بیشتر کنید.• بازی درمان تخصصی را جایگزین نمی‌کند، اما یکی از مؤثرترین مداخلات اولیه برای کاهش فشار روانی است.جمع‌بندی:برای یک کودک، بازی فقط سرگرمی نیست؛ راهی است که مغز از طریق آن زخم‌های هیجانی را ترمیم می‌کند. همان‌طور که بدن برای بهبود به استراحت نیاز دارد، ذهن کودک هم برای بازیابی آرامش به بازی نیاز دارد. گاهی چند دقیقه بازی امن در کنار یک والد آرام، بیشتر از ساعت‌ها نصیحت و توضیح به کودک کمک می‌کند دوباره احساس امنیت کند.منابع معتبر:American Academy of Pediatrics، National Child Traumatic Stress Network، Association for Play Therapy، American Psychological Associationمقالات مروری پیشنهادی:Russ SW. Play in Child Development and Psychotherapy: A Review.Bratton SC, Ray D, Rhine T, Jones L. The Efficacy of Play Therapy With Children: A Meta-Analytic Review.Masten AS, Narayan AJ. Child Development in the Context of Disaster, War, and Terrorism.Pfefferbaum B et al. Media Exposure and Child Stress Reactions Following Disasters.@Child_Teen@RavandarmaniBaiani