◌◉◌ ◌◉◌ دوست خوبم ایا تابحال به این موضوع فکر کرده‌اید که .... 💡 آیا شما دارید با «فرزندتان» رفتار می‌کنید، یا با «گذشته‌ی خودتان»؟ یکی از پیچیده‌ترین مفاهیم در روان‌شناسیِ تربیت، این است که ما اغلب، زخم‌هایِ دورانِ کودکیِ خودمان را، ناخودآگاه در فرزندمان…دوست خوبم، 🌱همانطور که در پست قبلی گفتیم، وقتی فرزندمان رفتارِ چالش برانگیزی دارد، اغلب آن را جنگِ شخصی با خودمان می‌بینیم؛ اما خبرِ خوب این است که یک ترفندِ علمی و ساده میتواند تنشِ خانه را به طور محسوس کم کند:✅ یک ترفندِ روان‌شناختی برای کاهشِ تنش در خانه:🧠 «تأییدِ احساس، پیش از اصلاحِ رفتار»اکثرِ والدین، مستقیم سراغِ «اصلاحِ رفتار» میروند؛ مثلاً: «نباید داد بزنی!»اما این جمله، کودک را دفاعی میکند و صحنه را به میدانِ جنگِ قدرت تبدیل میکند.جایگزینِ مؤثر، دو گام دارد:📍 گام ۱: احساس را تأیید کنید«میبینم که خیلی عصبانی هستی و حس میکنی شرایط عادلانه نیست…»این جمله، بخشِ هیجانیِ مغزِ او را آرام میکند و پیامِ «تو را میفهمم» میرساند.📍 گام ۲: رفتار را مدیریت کنید«…اما فریاد زدن نمیتواند به ما کمک کند. وقتی کمی آرامتر شدی، بیا با هم حرف بزنیم.»با این روش، شما خطِ قرمزِ رفتاری را حفظ میکنید، بدون اینکه به احساسِ او بیاحترامی کنید.🧠 چرا این روش کار می کند؟وقتی احساسِ کودک «شنیده» شود، مغزِ او از حالتِ «جنگ یا گریز» خارج شده و آماده‌ی «شنیدنِ منطق» میشود.💬 شما در لحظه های اوجِ تنش، معمولاً چه واکنشی نشان میدهید؟تجربه هایتان را در کامنت‌ها به اشتراک بگذارید؛ خیلی از مادرها و پدرها با خواندنِ نظراتِ شما احساسِ تنهاییِ کمتری میکنند. 🤍با ما همراه باشید...@childeducation