همسرماین روزها سهم تو از من،تکه‌های باقی‌مانده‌ی وجودمبعد از تمام تلاش‌های روزانه، نگرانی‌ها، دویدن‌

همسرماین روزها سهم تو از من،تکه‌های باقی‌مانده‌ی وجودمبعد از تمام تلاش‌های روزانه، نگرانی‌ها، دویدن‌ها و استرس‌های هر روز است.به تو که می‌رسم، خسته‌ام، ساکتم،یا لبریز از فشارهای روزانه‌ام،و گاهی از درون خالیِ خالی‌ام.در کنار تو تنها جایی است که می‌توانمخودم باشم،بدون تلاش برای فراموش کردن حال خودمو رسیدن به نیاز دیگری.اگر می‌دانستی چقدر دلم برایبودن‌هایمان تنگ شده،برای تا نیمه‌شب بیدار بودن،برای وقت گذاشتنو برای نقشه کشیدن برای آینده...می‌خواهم بدانی، وقتی کنارت ساکت و آرامم،یا قبل از وقت گذراندن کافی به خواب می‌روم،وقتی شکایت می‌کنم و خستگی‌هایمان را به تو نشان می‌دهم...چون فقط تو می‌توانی مرا درک کنی.چون فقط می‌خواهم تو مرا بفهمی.چون این زندگیِ ماستو هر دو برای آن می‌جنگیم.