«چرا با دوستاش این‌قدر خوب و خوش‌اخلاقه، ولی به خونه که می‌رسه با ما عصبانی و کم‌حوصله‌ست؟»در نوجوان

«چرا با دوستاش این‌قدر خوب و خوش‌اخلاقه، ولی به خونه که می‌رسه با ما عصبانی و کم‌حوصله‌ست؟»در نوجوانی، نیاز به استقلال، حریم شخصی و پذیرفته‌شدن توسط همسالان بیشتر می‌شود. برای همین نوجوان ممکن است بعضی سؤال‌ها یا پیگیری‌های ما را، حتی وقتی از روی نگرانی و محبت هستند، به شکل کنترل شدن تجربه کند.از طرف دیگر، خانه معمولاً امن‌ترین جای نوجوان است. ممکن است تمام روز بیرون از خانه خودش را کنترل کرده باشد و وقتی به خانه می‌رسد، خستگی، فشار و عصبانیت جمع‌شده‌اش را راحت‌تر نشان دهد.این رفتار همیشه به این معنی نیست که دوستانش را بیشتر از شما دوست دارد یا برای شما احترام کمتری قائل است.اما یک نکته مهم:درک کردن احساس نوجوان با پذیرفتن بدرفتاری فرق دارد.می‌توانیم بگوییم:«می‌فهمم عصبانی هستی و می‌خوام حرفت رو بشنوم، ولی اجازه نمی‌دم با توهین با من حرف بزنی.»نوجوان در این سن به دو چیز همزمان نیاز دارد:فضای کافی برای مستقل شدن، و والدینی آرام، قابل‌پیش‌بینی و دارای مرز.