چگونه استرس را در بچه‌های بد غذا کم کنیم (قسمت آخر)هر دو واکنش، با هدف افزایش انعطاف‌پذیری غذایی در تضاد هستند. فشار بیشتر، انعطاف‌ناپذیری را تشدید می‌کند و محدود کردن غذاهای ارائه‌شده نیز اجتناب از غذاهای جدید را ادامه می‌دهد.بنابراین، بپذیرید که ممکن است مقداری از غذایی که می‌خرید یا آماده می‌کنید خورده نشود. به‌جای اینکه آن را فقط «هدر دادن» ببینید، می‌توانید آن را سرمایه‌گذاری روی افزایش تدریجی انعطاف‌پذیری فرزندتان بدانید.12. وعده غذایی فقط برای غذا خوردن نیستوعده‌های غذایی فرصتی برای ارتباط با یکدیگر، لذت بردن از بودن کنار خانواده و فاصله گرفتن از فشارهای روزانه هم هستند.برای ایجاد فضایی آرام‌تر، بهتر است در تمام مدت غذا روی مقدار خوردن فرزندتان تمرکز نکنید. درباره موضوع‌هایی حرف بزنید که به غذا مربوط نیستند.اصل «تقسیم مسئولیت» را به یاد داشته باشید: شما مسئول برنامه‌ریزی، انتخاب و فراهم کردن غذا هستید. پس از قرار دادن غذا روی میز، فرزندتان مسئول است تصمیم بگیرد چه چیزی و چه مقدار بخورد.کمی عقب بنشینید و روی ساختن فضایی آرام، سبک و بدون فشار تمرکز کنید. تمرکز بیش از حد بر غذا باعث می‌شود بعضی خانواده‌ها حتی از غذا خوردن کنار یکدیگر صرف‌نظر کنند. تغییر این تمرکز می‌تواند بخش مهمی از زندگی خانوادگی را دوباره زنده کند و رابطه شما و فرزندتان را هنگام غذا خوردن بهبود دهد.13. فعلاً بیش از اندازه نگران رشد فرزندتان نباشیددر بیشتر موارد، محدودیت غذایی خطر فوری برای سلامت و رشد کودک ایجاد نمی‌کند. البته این توصیه برای والدینی مناسب است که نگرانی پزشکی فوری درباره سلامت فرزندشان ندارند، حتی اگر درباره پیامدهای بلندمدت بدغذایی نگران باشند.گاهی نگرانی والدین آن‌قدر زیاد است که حتی تحمل حذف یک میان‌وعده یا وعده غذایی هم برایشان سخت می‌شود:«مهم نیست چه چیزی می‌خورد، فقط چیزی بخورد.»«طاقت ندارم گرسنه بماند؛ قلبم می‌شکند.»این نگرانی قابل‌درک است، اما ممکن است مشکل را ادامه دهد و مانع تغییرات مفید شود. گاهی ممکن است فرزندتان در کوتاه‌مدت کمی گرسنگی را تجربه کند، اما این فرایند می‌تواند در بلندمدت به افزایش انعطاف‌پذیری او کمک کند.بهتر است پیش از ادامه این روش با پزشک اطفال مشورت کنید و بپرسید:آیا نخوردن گاه‌به‌گاه یک وعده کامل برای فرزندم خطر پزشکی دارد؟آیا وزن یا رشد او در معرض خطر فوری است؟آیا می‌توانم تحمل کنم که گاهی بخشی از غذا یا یک میان‌وعده را نخورد؟اگر سلامت فرزندتان در معرض خطر فوری نیست، یاد گرفتنِ تحمل این احتمال که گاهی یک وعده را نخورد و کمی گرسنه شود، می‌تواند اضطراب شما را کاهش دهد و زمینه تغییرات مثبت را فراهم کند.همه این موارد لزوماً درباره خانواده شما صدق نمی‌کنند؛ اما تغییر مواردی که مرتبط هستند، می‌تواند فضای خانه و تجربه فرزندتان از وعده‌های غذایی را به‌شکل محسوسی بهتر کند.وقتی کمتر نظر می‌دهید، کمتر انتقاد می‌کنید، او را برای امتحان کردن غذا تحت فشار نمی‌گذارید و از تنبیه و اجبار فاصله می‌گیرید، فرزندتان متوجه این تغییر می‌شود. کم‌کم احساس می‌کند شما دیگر نمی‌خواهید غذا خوردنش را کنترل کنید. این تغییر می‌تواند اضطراب او را کاهش دهد و رابطه سالم‌تر و آرام‌تری با غذا ایجاد کند.هر یکی دو روز رفتار خودتان را بررسی کنید. آیا هنوز او را با خواهر یا برادرش مقایسه می‌کنید؟ لقمه‌هایش را می‌شمارید؟ درباره مقدار غذایی که باید بخورد نظر می‌دهید؟اگر دوباره به عادت‌های قبلی برگشتید، خودتان را سرزنش نکنید. کمی مکث کنید، نفس بکشید و دوباره ادامه دهید. تغییر رفتارهایی که مدت‌ها بخشی از زندگی روزمره بوده‌اند، آسان نیست.برگرفته از کتابBreaking Free of Picky Eating: A Science-Based Program for Parentsby Yaara Shimshoni & Eli R. Lebowitz