چطور فرزندی با عزت‌نفس بالا تربیت کنیم؟عزت‌نفس یعنی من در عمق وجودم باور داشته باشم:«من با همه‌ی نقص‌ها، اشتباه‌ها و احساساتم، همچنان ارزشمندم.»ارزشمندی من به نمره، موفقیت، برنده شدن، زیبایی، محبوب بودن، تأیید دیگران یا بی‌نقص بودن وابسته نیست.بلکه من ارزشمند هستم.عزت‌نفس سالم به این معنا نیست که من فکر کنم از همه بهتر هستم یا همیشه از خودم راضی باشم؛ بلکه یعنی حتی وقتی شکست می‌خورم، اشتباه می‌کنم یا دیگران تأییدم نمی‌کنند، ارزش خودم را از دست‌رفته نمی‌بینم.این باور برعکس احساس درونی یک فرد خودشیفته است. فرد خودشیفته ارزشمندی خود را در تأیید گرفتن، ستایش شدن، تأیید شدن، مالکیت، موفقیت و … می‌بیند، برای اینکه دروناً احساس ارزشمندی ندارد.عزت‌نفس ما در کودکی ساخته می‌شود و ۳ عامل آن را می‌سازند:۱. خلق و خویی که با آن به دنیا می‌آییم۲. نوع رابطه با والدین۳. اتفاقات زندگیحالا ما به عنوان والد چه کارهایی می‌توانیم انجام دهیم تا زمینه‌ی شکل‌گیری عزت‌نفس سالم را در فرزندمان تقویت کنیم؟۱. عشق بی‌قید و شرط:به معنی عصبانی نشدن، تنبیه نکردن، یا نه نگفتن نیست. بلکه طرد نکردن، تحقیر نکردن، تمسخر نکردن و شخصیت بچه را خرد نکردن است. ارتباط عاطفی را هنگام تنبیه کردن حفظ کنید یا رابطه را در اولین فرصت ترمیم کنید.۲. فرزندتان احساس کند احساسات او دیده می‌شود و والدین از نظر عاطفی حضور دارند و او را می‌بینند و حرف‌هایش را می‌شنوند.این به معنای همیشه محبت دادن، همیشه گوش دادن، همیشه احساسات بچه‌ها را درک کردن نیست. قرار نیست احساسات بچه‌ها مبنای قوانین یا تصمیم‌گیری شما باشد.فرض کنید فرزندتان نمی‌خواهد به مدرسه برود. شما می‌گویید:«می‌دونم برات سخته که با دوستت دعوا کردی امروز تو مدرسه ببینیش. می‌دونم دلت نمی‌خواد بری و ترجیح می‌دی امروز پیش من باشی. منم خیلی دلم می‌خواست پیش تو می‌موندم. اما یادتِ دفعه قبل که سختت بود و رفتی؟ من بهت افتخار می‌کنم با وجود سختی انجامش دادی و مطمئنم این بار هم می‌تونی.»۳. متناسب با سن و توانایی‌های فرزندتان به او استقلال دهید.از او توقع نداشته باشید اشتباه نکند یا بی‌نقص باشد. هر چقدر فرزندتان احساس کند با وجود ترس‌ها و اشتباهات از پس انجام کارها برمی‌آید به خودش بیشتر اعتماد می‌کند. به میزانی که تمام مدت مراقب باشید مبادا اذیت شود، مضطرب شود یا آسیب بخورد پس کوتاه بیایید، اعتمادش به خودش ساخته نمی‌شود.۴. احساس گناه دادن به بچه‌ها قاتل حرمت نفس آنهاست.اگر فرزندتان را با احساس گناه کنترل کنید که «تو باعث شدی من سرم درد بگیره»، «تو منو عصبانی می‌کنی»، «من دیگه دوستت ندارم چون بچه بدی هستی»، «اگر منو دوست داشتی این کار رو نمی‌کردی»، «من از دستت پیر شدم»، «به خاطر تو این اتفاق بد افتاد» احساس ارزشمندی بچه‌ها پایین می‌آید.۵. تعریف و تمجید را درست استفاده کنید.کار خوب بچه‌ها را هر چند کوچک ببینید و تشویق کنید. تعریف از هوش، زیبایی، ظاهر بچه‌ها باعث احساس ارزشمندی نمی‌شود چون از کنترل بچه‌ها خارج است. اما این به معنی تعریف نکردن از زیبایی‌های بچه‌ها نیست. فرزندتان نیاز دارد بداند شما او را زیبا می‌بینید.۶. با اشتباهات فرزندتان درست برخورد کنید.مرز بگذارید، روی قوانینتان بمانید و در موارد مهم، جدی و محکم باشید اما شخصیت و ارزشمندی آنها را هدف نگیرید. مثلا اگر دروغ گفت نگویید «تو دروغگویی، من بهت دیگه اعتماد ندارم»، بگویید «تو راستش رو نگفتی که ازت ناراحت نشم، اما دروغ گفتن قابل قبول نیست و کار بدی هست. باید با هم صحبت کنیم چطوری جبران کنی.»۷. او را همان‌طور که هست ببینید، نه فقط آن‌طور که می‌خواهید بشود.هر بچه‌ای خلق و خوی خاص خود، احساسات خود و فردیت خاص خودش را دارد. تلاش کنید او را تبدیل به نسخه وجودی خودتان کنید.۸. مرز و قانون داشته باشید؛عزت‌نفس یعنی فرزندپروری بی‌قیدوشرط نیست. رشد شخصیت سالم بدون قانون‌گذاری و مرز گذاشتن امکان‌پذیر نیست.۹. محبت مشروط داشتن قاتل عزت‌نفس بچه‌هاست.اگر کاری که من می‌خوام انجام بدی دوستت دارم، اگر کاری که من خواستم انجام ندی دوستت ندارم، باهات حرف نمی‌زنم یا تحقیرت می‌کنم. این یعنی محبت مشروط.رفتار بچه‌ها را از شخصیتشان جدا بدانید. احساساتشان را تأیید کنید اما در عین حال از آنها توقع داشته باشید: «می‌دونم سخته اما مطمئنم می‌تونی انجامش بدی.»به آنها مهارت انجام درست کارها را آموزش دهید به جای تنبیه کردن و هر بار رابطه زخمی شد، آن را ترمیم کنید.این پست را به والدینی که باور دارید خوب هستند و بچه‌های خوبی بزرگ می‌کنند هدیه کنید 😍