والدینی که زیاد توضیح می‌دهند، اغلب مهربان‌ترین والدها هستند؛ اما ضعیف‌ترین مرزها را می‌گذارند.وقتی برای فرزندتان چرایی یک قانون یا مرز را بارها توضیح می‌دهید، قصدتان این است که به شعور و هوش او احترام بگذارید و با او با احترام رفتار کنید. این هدف ارزشمند است.اما توضیح دادن بیش از حد، پیام دیگری هم به مغز کودک می‌دهد؛اینکه قانون هنوز قابل مذاکره است و شاید با اصرار، بحث یا مقاومت بتوان آن را تغییر داد.در چنین شرایطی، سیستم عصبی کودک وارد حالت جنگ می‌شود.ذهن او به‌جای پذیرش قانون، مدام به دنبال راهی برای تغییر تصمیم شما می‌گردد. در نتیجه تنش، بحث و فرسودگی برای هر دو طرف بیشتر می‌شود.اگر کودک جواب می‌دهد، بحث می‌کند یا چانه می‌زند، معمولاً از روی بی‌احترامی نیست. او از فرصتی که ناخواسته در اختیارش قرار گرفته استفاده می‌کند تا نتیجه را تغییر دهد.قوانین را کوتاه، روشن و محترمانه بیان کنید.گفت‌وگو و توضیح بیشتر را به زمانی موکول کنید که هر دو آرام هستید، نه در لحظه اجرای قانون.والد مقتدر هم عشق می‌دهد و هم مرزهای روشن می‌گذارد.او احساسات فرزندش را می‌شنود و تأیید می‌کند، اما برای اجرای قانون وارد چانه‌زنی نمی‌شود.به یاد داشته باشید:عشق بدون مرز، امنیت ایجاد نمی‌کند.کودکان زمانی بیشترین احساس امنیت را تجربه می‌کنند که بدانند هم دوست‌داشتنی هستند و هم مرزهای خانه ثابت، قابل پیش‌بینی و قابل اعتماد است.