بچه‌ها رابرای زندگی واقعیتربیت کنیدبیشتر از آنکه برنده شدن را به فرزندتان بیاموزید، چگونه باختن را ت

بچه‌ها رابرای زندگی واقعیتربیت کنیدبیشتر از آنکه برنده شدن را به فرزندتان بیاموزید، چگونه باختن را تمرین کنید.بچه‌ها عاشق برنده شدن هستند اما نمی‌دانند وقتی باختند، چگونه احساس بی‌ارزشی نکنند و ناکامی و خشم و غمشان را مدیریت کنند.قبل از شروع بازی این تمرین‌ها را انجام دهید:۱. از قبل احتمال باخت را وارد ذهن فرزندتان کنید.بپرسید:«توی این بازی ممکنه کی ببره؟»«ممکنه تو ببری، ممکنه من ببرم. اگر تو باختی چی کار می‌کنی؟ اگر من باختم چی؟»۲. «تمرین باخت» بازی کنید.اصلاً هدف بردن نباشد. یک بازی خیلی کوتاه انجام دهید و بگویید:«امروز می‌خوایم ببینیم کی می‌تونه قشنگ‌تر ببازه!»بعد رفتارهای بعد از باخت را تمرین کنید: مکث، نفس کشیدن، نگه داشتن دست‌ها و گفتن «بازی خوبی بود.»۳. با عروسک‌ها نقش بازی کنید.یک عروسک ببازد و داد بزند: «نه! قبول نیست!»از فرزندتان بپرسید:«فکر می‌کنی الان چه احساسی داره؟ چه کاری می‌تونه بکنه؟»بعد همان صحنه را با واکنش مناسب دوباره اجرا کنید.۴. با بازی‌های کاملاً شانسی شروع کنید.بازی‌هایی مثل مار و پله، Bingo، Candy Land، Uno یا بازی‌های ساده با تاس و کارت مناسب‌اند، چون باخت کمتر به معنی «من خوب نیستم» تعبیر می‌شود و فرزندتان تجربه می‌کند که گاهی شانس با ما نیست.۵. یک «نقشه باخت» سه‌مرحله‌ای بسازید.قبل از هر بازی با هم تکرار کنید:باختم ← مکث می‌کنم ← می‌گم «اشکالی نداره، دوباره تلاش می‌کنم.»برای فرزند کوچک‌تر حتی می‌توانید سه تصویر ساده برای این مراحل بکشید.۶. خودتان عمداً ببازید، اما درست باختن را نشان دهید.نه برای اینکه فرزندتان همیشه برنده شود؛ برای الگوسازی. مثلاً بگویید:«اوه! باختم. دوست داشتم ببرم و یکم ناراحت شدم… ولی می‌تونم تحملش کنم. آفرین به تو.»۷. «باخت‌های خیلی کوچک» ایجاد کنید.از بازی‌های ۲ تا ۵ دقیقه‌ای شروع کنید. فرزندی که تحمل ناکامی پایینی دارد، لازم نیست از همان ابتدا یک بازی ۴۵ دقیقه‌ای را ببازد. تحمل باخت هم با تجربه‌های کوچک و تکرارشونده قوی‌تر می‌شود.و یک نکته مهم: قبل از بازی نگویید:«اگر باختی حق نداری ناراحت بشی.»هدف این نیست که فرزندتان از باخت ناراحت نشود؛ هدف این است که یاد بگیرد ناراحتی و ناکامیِ باخت را بدون پرخاشگری، خراب کردن بازی یا کنار کشیدن تحمل کند.