‍ بنام ایزد مهر ای‌برغمد،ای نگین کوه وباغسرزمین عشق وغیرت،دشت وراغیاد ان گود بنی هاشم هنوزدردل مردان تو زنده است هنوزجعفر و قاسم وحاجی وپهلوانبادل روشن، به میدان همچو جانباغ ودشت‌سبز پر اوازه استمردمت،دریای مهرو رازه استمردمان با وفا صاحب دلندهم دلیرو وهم صبورو عاقلندپهلوان پرور،دل اکاه ونجیبدر دل‌شب، روشن اندچون مهیبدر دل کوهی بلند واستوارسر به گردن می کشد با افتخارپ‌زمهر همدلی پر زغرورمیزبان ،چون مادرو دل همچو نور واز انسو مردی از نسل کرمبر سر گود امده با عزم عممبادل وجان ساخت گود پهلوانبنی هاشم شد چراغ این جهانیازده سال اورد چوخه بر فرازجای برغمد رانموده او سر فرازاونه تنها خیر است بلکه ستوننام نیکش زنده است اندر فسونودر ان گود شیر مردی دلیرکشتی اش چون رعد وبرق شب سریر پهلوان‌حسین هست.همچوشیردر کفش چوخه به دلش شمشیر گیر.هم کشتی گیر هم اقا وامینحافظ میدان،به نظم وافرینبا صداقت،با صلابت با وقاراو نگهبان شرف بود وشعارجعفر از دل بانگ وحدت می زندجان خود را وقفغیرت می کندنامتان باغیرت،وفرهنگ بسته استتا ابد اوازه‌تان در دل نشسته است.ای برغمد خوش به حالم با توامبا دلیرانت چو دریا بی غمم✅ گود بني هاشم برغمد (ارادتمند گلستانی)