​​#منطق‌الطیر- شیخ صنعاناینجا هدهد یکی از زیبا ترین داستان های منطق الطیر رو تعریف میکنه. حکایت شیخ صنعان.شیخ صنعان پیرعهد خویش بوددر کمال از هرچ گویم بیش بودشیخ بود او در حرم پنجاه سالبا مرید چارصد صاحب کمالهم عمل هم علم با هم یار داشتهم عیان کشف، هم اسرار داشتخلق را فی الجمله در شادی و غممقتدایی بود در عالم علمپیشوایانی که در عشق آمدندپیش او از خویش بی‌خویش آمدندهرک بیماری و سستی یافتیاز دم او تن درستی یافتیراستی شیخ صنعان که بود؟ مردی سرد و گرم روزگار چشیده و بد و خوب بسیار دیده در روزگاران گذشته میزیسته و همه در کمال او یکصدا بودند. خانقاهی با شکوه داشت و پنجاه سال به سیر و سلوک پرداخته بود. روز ها روزه بود و شب ها به ذکر مینشست. در بر ناکسان بسته بود و تنها با چهارصد مرید کمال اندوخته دلخسته و جامه ی ریا سوخته، سر سودا داشت. مریدانش هریک تاجی از پارسایی به سر داشتند و روز و شب دل را برنج میکشیدند و تن خاکی را به مذلت میکشاندند که زر وجودشان ناب شود و طلا گردد. دانش ها آموخته بودند و ازمون ها اندوخته. بیماران به سویش روی میاوردند و و ازو درمان درد طلب میکردند. گرچه خود را قدوهٔ اصحاب دیدچند شب بر هم چنان در خواب دیدکز حرم در رومش افتادی مقامسجده می‌کردی بتی را بر دوامپیشوایی چنین بزرگ، شبی در خواب دید که گذارش به روم افتاده و به سجده بتی، پیشانی خم کرده. @Ciimorgh@AttarBirdsادامه در پست بعدی