برای ثبت در تاریخ 10 – فصل 3 چیزی که در ایران فردا مسلم است . همان چیزی است که اسفندیار رحیم مشایی جلوتر از زمان گفت . و آن مکتب ایران است . گفت دوران اسلام گرایی تمام شده . حرفش ضد اسلام نبود . پشتوانه داشت . اینکه نگوییم اسلام که برداشت های مختلف به اذهان…برای ثبت در تاریخ 1 - فصل 4سعی می کنیم در گفتن مطالب رفت و برگشت داشته باشیم و با نگاه های مختلف رویداد ها را بررسی کنیم . در اینجا اشاره ای به داستان پینوکیو داشته باشم که داستان افرینش را به زبان ساده گفته است . اینکه عروسکی چوبین نماد انسانی که کامل نشده دائما فریب می خورد و میوه ممنوعه مصرف می کند و نمی تواند به انسان بودن برسد . اخرین فریبی که می خورد وعده رفتن به سرزمینی بهشت گون است که دائما خوشی و خرمی خواهیم داشت و می رود و ظاهرا همان شهر و اتوپیا است ولی خب تبدیل به خر می شود که در سیرک به او بخندند و از او سرگرم شوند . آخر سر متوجه خدا می شود و حقیقت را در رسیدن به پدر ژپتو می بیند و از دل نهنگ شجاعت به خرج داده و پدر ژپتو را پیدا می کند و پس از آن ادم می شود ما در مسیر زندگی خود باید حقیقت جویی کنیم که خیلی سخت است . شرط ایمان است . شیاطین دائما بر سر راه ما حاضر می شوند و تلاش می کنند ما را از راه به در کنند . این یک اصل است که هر چه قدر اگاهی و درک ما از حقیقت کمتر باشد بیشتر فریب می خوریم . پس انسانیت و آدمیت به درک بالای ما وابسته است و نه تقلید و ماتریکسی تر بودن . جماعتی از مردم ایران که معیار های پیشرفت خود را در عناصری ظاهری قلمداد می کردند توسط همان سیستم فریب دهنده به قهقرا می روند . مثل پینوکیو که وعده می گرفت پول بکار تا درخت پول تحویل بگیری با جماعت ماتریکسی اینطور برخورد می کنند . نمونه درخت پول را در گلد کوئست دیدیم و چقدر جذاب رویا فروشی می کردند و خیلی ها را تسخیر کردند و چه پولها که سر دسته ها بالا نکشیدند . دنیای گلوبالیستی و شیطانی هم همین است . یعنی با سلسله مراتبی که طراحی شده عصاره ادم ها را می مکند و قربانی بالایی ها می کنند و راس هرم درصد مشترکی از همه فریب خورده ها بالا می کشد و خود را قوی تر می کنند در فیلم ماتریکس دیالوگ معروف مورفیوس به نیو اندرسون این است که ماتریکس را خودمان ساختیم و بزرگش کردیم و همان ماتریکس خود ما را برده خودش کرده و از انرژی ما نیرو می گیرد.ما در این دنیای گلوبالیستی دائما داریم قربانی می شویم و قربانی می دهیم . بدون اینکه خودمان بدانیم . تا وقتی اگاهی نداریم داخل ماتریکس هستیم و دائما فریب می خوریم . انیمیشن معروفی هست با نام شرکت هیولاها . داستان شرکتی که موجوداتی در آن فعالند که کارشان این است شبها بروند اتاق خواب کودکان کل دنیا و بترسانند و از جیغشان انرژی بگیرند . همان سالی که این انیمیشن از پیکسار ساخته شد جنجالی شد و جدای لایه ظاهری اش که برای کودکان جذاب است برای بزرگسالان هم حرف داشت و یک افشاگری هنرمندانه از سیستم ماتریکسی دنیا بود. اینگونه فیلم ها را جرح و تعدیل کردند و در قسمتهای بعدی شان رس شان را کشیدند و به این دلیل قسمت اولشان بسیار شیوا و تاثیر گذار بود و در قسمتهای بعدی تجاری می شدند . خود فیلم ماتریکس در قسمت اول حرفش را زد ولی در قسمت های بعدی کوتاه امد و بیشتر برای فروش ساخته شد. همه این فیلم ها دست گذاشتند بر روی ساختار مدیریتی این دنیا که توسط راس هرمی هدایت می شود و ما تحت کنترل هستیم و گویی داخل یک داستانی هستیم که شخصیت پردازی شده ایم و هیچ اتفاقی در این دنیا اتفاقی نیست . افشاگری بزرگ را پیتر ویر در فیلم نمایش ترومن با بازی جیم کری داشت . داستان کودکی که بزرگ می شود و زندگی روزمره ای دارد ولی توسط هزاران دوربین رصد می شود و یک کارگردانی دنیایی برایش ساخته که ترومن را مدیریت می کند . همه چیز تحت کنترل است . همه جمعیت ایفاگر نقش اند و به مرور ترومن با دیدن یک سری چیزها شک می کند و متوجه تکراری بودن یک سری اتفاق ها می شود و به قدری کنجکاو می شود که تصمیم می گیرد به اخر دنیا برود و با وجودی که در مسیرش طوفان و موج دریا ایجاد می شود که بی خیال شود ولی از همه عبور می کند تا برسد و می رسد و از استودیوی بزرگ خارج می شودادامه دارد ...حمید خان