🎭«چشمان کاملاً بسته» شاید بیش از آن‌که فیلمی درباره‌ی خیانت باشد، فیلمی درباره‌ی توهمِ شناختن دیگری است؛ درباره‌ لحظه‌ای که انسان درمی‌یابد حتی نزدیک‌ترین آدم زندگی‌اش هم می‌تواند جهانی ناشناخته در درون خود داشته باشد.☑️بیل هارفورد پس از شنیدن اعتراف همسرش، آلیس، وارد سفری شبانه در دل نیویورک می‌شود؛ سفری که آرام‌آرام از واقعیت فاصله می‌گیرد و به کابوسی روان‌شناختی تبدیل می‌شود. مهم نیست آنچه می‌بیند چقدر واقعی است؛ مهم این است که تصویر ذهنی او از ازدواج، وفاداری و میل فرو می‌ریزد.☑️کوبریک با نورپردازی سرد، رنگ‌های قرمز و آبی، حرکت‌های آرام دوربین و میزانسن‌های دقیق، جهانی می‌سازد که در آن مرز میان خواب و بیداری، میل و ترس، واقعیت و خیال دائماً محو می‌شود.☑️حتی عنوان فیلم هم یک تناقض درخشان است: چشمان کاملاً بسته. بیل در تمام طول فیلم می‌بیند، اما شاید برای نخستین‌بار واقعاً متوجه می‌شود که تا آن لحظه چیزی را ندیده است. و شاید راز فیلم همین باشد؛ ما همیشه از خیانت دیگران نمی‌ترسیم، بلکه از این می‌ترسیم که بفهمیم تصویری که از آدم‌های نزدیکمان ساخته‌ایم، هرگز تمام حقیقت نبوده است.@Cinemayanii