حقیقت هنوز شغل خبرنگار است✍️🏻 افشین امیرشاهی / روزنامه‌نگار❇️خیلی دور نیست آن روزهایی که مطبوعات و خبرگزاری‌ها مهم‌ترین مجاری تولید و انتشار خبر بودند. اکنون شرایط فرق کرده است. شبکه‌های اجتماعی، پیام‌رسان‌ها، اینفلوئنسرها، شهروندخبرنگاران، کانال‌های شخصی و ابزارهای هوش مصنوعی هر یک به بازیگری اثرگذار در تولید و انتشار اطلاعات تبدیل شده‌اند. البته قدرت خبرنگار از میان نرفته، اما ساختار قدرت در اکوسیستم اطلاعات دگرگون شده است. ❇️سال‌هاست اهالی فن بسیار گفته‌اند و هشدار داده‌اند که گسترش هوش مصنوعی، شبکه‌های اجتماعی و شهروندخبرنگاران، روزنامه‌نگاری حرفه‌ای را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است. هر فردی که یک تلفن همراه داشته باشد، در واقع یک ابزار خبرنگاری دارد که می‌تواند عکس و فیلم منتشر کند و با کمک هوش مصنوعی متن بنویسد و آن را به گزارش تبدیل کند. حتی بسیاری از تولیدکنندگان مستقل محتوا در شبکه‌های اجتماعی، مخاطبانی بیش از رسانه‌های حرفه‌ای دارند.❇️با وجود همۀ این چالش‌ها، معتقدم بزرگ‌ترین مسئلۀ روزنامه‌نگاری در ایران، قبل از ابزارهای ماشینی و هوش مصنوعی، بحران اعتماد است. چون فناوری‌های نوین، دست‌کم در آیندۀ نزدیک، هنوز فاصلۀ زیادی با جایگزین‌شدن برای قضاوت حرفه‌ای، راستی‌آزمایی و مسئولیت‌پذیری خبرنگاران دارند. هوش مصنوعی می‌تواند در زمانی کوتاه خبر، گزارش یا تحلیل اولیه تولید کند، اما هنوز نمی‌تواند با اطمینان تشخیص دهد کدام تصویر دستکاری‌ شده، فیلم متعلق به همان حادثه است، کدام نقل‌قول ناقص منتشر شده و تحلیل‎ها تا چه حد بر داده‌های واقعی استوار است؛ بنابراین قضاوت حرفه‌ای، راستی‌آزمایی و مسئولیت‌پذیری خبرنگار همچنان اهمیت پیدا می‌کند.❇️خبرنگاران ایران چالش دیگری هم دارند؛ مجبور به رقابت با رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور هستند. یکی از مدیران فرهنگی می‌گفت از ۴۱ رسانۀ تأثیرگذار فارسی‌زبان ۴۰ رسانه مربوط به خارج از ایران هستند که بعضی از این رسانه‌ها را فقط یک نفر اداره می‌کند. یعنی یک نفر با شبکه‌های اجتماعی‌ای که در اختیار دارد، خودش یک رسانۀ تأثیرگذار است. چهل‌و‌یکمین در داخل ایران بود. خب این مسئلۀ بسیار عجیبی برای رسانه‌های داخل کشور است. هیچ رسانه‌ای در داخل کشور صرفاً به‌دلیل سابقه یا عنوان خود مرجعیت نخواهد داشت. ❇️با وجود همۀ این چالش‌ها اگر بخواهیم امیدوارانه نگاه کنیم، پاسخ حفظ مرجعیت در روش‌های حرفه‌ای نهفته است. مخاطب می‌خواهد بداند خبر چگونه به دست آمده، بر چه اسنادی استوار است، آیا راستی‌آزمایی شده و همۀ روایت‌ها شنیده شده‌اند؟ شفافیت در فرایند تولید خبر به اندازۀ خود خبر اهمیت دارد. رسانه‌ای که بتواند روش کار خودش را با صداقت و شفافیت توضیح دهد، سرمایه‌ای ارزشمند به نام اعتماد خواهد ساخت.🗞مطلبی که خواندید بخش‌هایی از یادداشتی است که در شماره ۱۹۵ ماهنامه مدیریت ارتباطات منتشر شده است. می‌توانید نسخه کاغذی ماهنامه را از سیمای شرق سفارش دهید. ▫️▫️▫️@cm_magazine