تست ایستادگی؛ بورس هنوز پرچم تسلیم را پایین نیاورده استبازار امروز یک آزمون مهم را پشت سر گذاشت؛ آزم

تست ایستادگی؛ بورس هنوز پرچم تسلیم را پایین نیاورده استبازار امروز یک آزمون مهم را پشت سر گذاشت؛ آزمون ایستادگی در برابر موج عرضه‌ای که بعد از رکوردشکنی حجم و ورود پول روزهای گذشته کاملاً طبیعی بود. بسیاری منتظر بودند دیروز آغاز یک چرخش جدی باشد و امروز فشار فروش بازار را زمین بزند، اما اتفاق دیگری افتاد؛ بازار منفی شد، عرضه دید، اما فرو نریخت و حتی در ادامه دوباره تقاضا شکل گرفت. همین که بورس پس از چنین عرضه سنگینی توانست تعادل خود را حفظ کند، به‌نظر ما یک پیروزی مهم است. اخبار مربوط به نامه پالایشی‌ها و سفر قالیباف و عراقچی به پاکستان نیز به این مقاومت کمک کرد، اما اصل ماجرا را باید جای دیگری دید: بازار در حال تست کردن استحکام خود است.بازار این روزها شبیه سازه‌ای است که بعد از ساخت، تحت فشار و لرزش قرار می‌گیرد تا مقاومتش سنجیده شود. اگر بنا سست باشد، ترک می‌خورد؛ اما اگر پایه‌ها محکم باشد، همین فشارها تبدیل به آزمون موفقیت می‌شوند. دو روز گذشته همزمان با افزایش بی‌سابقه حجم معاملات، دقیقاً همین آزمون را رقم زد؛ صف‌های خرید ریختند، دست‌به‌دست شدن بالا رفت، اما صف‌های فروش گسترده و پایدار شکل نگرفت و پول از بازار فرار نکرد.البته نباید از اسب خوش‌بینی هم انتظار داشت همیشه با سرعت چهار نعل حرکت کند. هفته گذشته با کاهش سایه جنگ، این اسب شتاب گرفت و بازار پس از مدت‌ها اصلاح و درجا زدن پرواز کرد؛ حالا کمی ارتفاع گرفته و طبیعی است که برای تثبیت این ارتفاع نفس بگیرد. ممکن است چند روز آینده بازار مثبت و منفی شود، حجم بخورد و حتی اصلاحی کوتاه داشته باشد، اما تا زمانی که اتفاق بنیادی یا سیاسی نامطلوبی رخ نداده، چنین رفتاری را بیشتر باید استراحت و بازآرایی جریان پول دانست تا پایان روند.برای ما بازار فقط در سه نقطه واقعاً نگران‌کننده می‌شود: نخست، بازگشت جدی تنش سیاسی و تهدید زیرساخت‌ها؛ دوم، ادامه محاصره اقتصادی بدون چشم‌انداز روشن برای رفع تحریم‌ها؛ و سوم، شکستن زنجیره گزارش‌های خوب کدال و آسیب دیدن سودآوری شرکت‌ها. اگر هیچ‌کدام از این سه رخ ندهد، حتی یک اصلاح ۷ تا ۱۰ درصدی نیز می‌تواند بازار را دوباره به محدوده‌های جذاب ارزندگی برگرداند. بنابراین عرضه‌های امروز و روزهای آینده لزوماً دشمن بازار نیستند؛ اتفاقاً اگر به‌درستی مدیریت شوند، می‌توانند بازار را سالم‌تر و آماده‌تر کنند.سناریوی مطلوب هنوز روی میز است: چند روز استراحت و دست‌به‌دست شدن، سپس با ترکیب اخبار سیاسی مثبت، احتمال رفع تحریم‌ها، ادامه رشد دلار حواله و گزارش‌های مناسب، موج بعدی رشد آغاز شود. اما روی دیگر سکه را هم نباید فراموش کرد؛ اگر تنش‌ها برگردند یا محاصره اقتصادی ادامه‌دار شود یا کدال ناگهان خبرهای نامطلوبی به بازار بدهد، فشار فروش می‌تواند جدی‌تر شود. فعلاً اما هیچ‌کدام از این سه علامت خطر فعال نیستند و همین تفاوت مهمی با دوره‌های بحرانی گذشته است.و اما مقایسه این روزهای بورس با سال ۹۹؛ به‌نظر ما یکی از اشتباه‌ترین برداشت‌های این روزها همین مقایسه است. در سال ۹۹ دو جریان همزمان شکل گرفتند: طمع و رفتار گله‌ای مردم از یک سو و سیاست‌گذاری بسیار ضعیف دولت از سوی دیگر. ابتدا یک رالی منطقی و بنیادی شکل گرفت، اما بعد جریان پول وارد مرحله‌ای شد که مردم عادی، بدون شناخت کافی، با تب بازار وارد شدند؛ همان روزهایی که تقریباً هر کسی با یک گوشی تبدیل به تحلیلگر و سیگنال‌فروش شده بود. خاطره تعمیرکاری که در مرداد ۹۹ هنگام تعمیر کولر دفتر، همزمان برای دوستانش سیگنال وساپا، دارا، پالایش و شپنا می‌فرستاد، شاید بهترین تصویر از آن تب تاریخی باشد.امروز اما هنوز حتی به آن مرحله نرسیده‌ایم. بازار فعلی هنوز برای جذب گسترده پول مردم اعتماد و اعتبار کافی پیدا نکرده و جریان پول عمدتاً در همان مراحل ابتدایی حرکت خود قرار دارد. بنابراین قیاس صرف شاخص و چند رکورد قیمتی با مرداد ۹۹، بدون دیدن ساختار پول، ارزندگی، سودآوری شرکت‌ها و رفتار دولت، بیشتر یک مقایسه تاریخی ظاهری است تا تحلیل واقعی.بازار امروز نشان داد هنوز قدرت ایستادگی دارد. ممکن است نفس بگیرد، ممکن است عرضه شود و حتی چند روزی درجا بزند، اما تا وقتی سیاست به سمت تنش شدید برنگشته، محاصره اقتصادی چشم‌انداز رفع شدن دارد و کدال همچنان از سودآوری شرکت‌ها حمایت می‌کند، دلیلی برای فرار کورکورانه وجود ندارد. اینجا دیگر هنر سهامدار، خرید هر سهمی نیست؛ هنر، استفاده از همین آزمون ایستادگی برای جدا کردن سهم‌های قوی از ضعیف و پیدا کردن گزینه‌هایی است که در موج بعدی، نه فقط با بازار، بلکه سریع‌تر از بازار حرکت کنند.بازار شاید دیگر آن بورس آسان روزهای اول نباشد، اما هنوز پرچم تسلیم را پایین نیاورده است.🆔 @stockholders_tse