🎯 نوشتن نوعی تمرین شناختیِ منحصربه‌فرد است ♦️ واشینگتن ‌پست، تام زلر جونیور — چه اتفاقی می‌افتد وقت

🎯 نوشتن نوعی تمرین شناختیِ منحصربه‌فرد است ♦️ واشینگتن ‌پست، تام زلر جونیور — چه اتفاقی می‌افتد وقتی یکی از مهم‌ترین فعالیت‌های شناختی مغز را برون‌سپاری می‌کنیم؟ سرعت و گستردگیِ پذیرش هوش مصنوعی نشان می‌دهد که بشر تشنۀ این فناوری است. اما آنچه دربارۀ این گذار و تحول اهمیت ویژه دارد این است که «نوشتن» صرفاً یک فرآیند تولیدیِ ساده نیست. این ماجرا مثل جایگزین کردن خیاطیِ دستی با چرخ‌خیاطی یا عوض‌کردن تشت و تخته‌شور با ماشین لباسشویی نیست. نوشتن نوعی تمرین فکریِ منحصربه‌فرد است. و برخی نگران‌اند که هوش مصنوعی، با خودکارسازیِ این تمرین فکری، آن را به‌کلی از دایرۀ توانمندی‌های شناختی انسان حذف کند.♦️داشتن یک سخنور فصیح و زبردست در کنارمان ممکن است چنان فریبنده باشد که نتوانیم در برابرش مقاومت کنیم. البته این موضوع لزوماً بد نیست. با تدابیر حفاظتی مناسب و با قوانینی که ایجاب می‌کند پیش از سپردن کارهای سخت به الگوریتم‌ها حداقل مهارتی در نوشتن به دست آوریم، شاید هوش مصنوعی به تعبیری که برخی محققان گفته‌اند، به یک «همکارِ قاعده‌مند» تبدیل شود که این اتفاق مثبتی است. اما این احتمال نیز وجود دارد که تحت‌تأثیر شتاب‌زدگی‌مان برای خودکارسازی زحمت نوشتن، شکل ارزشمندی از فشار و تلاشِ شناختی را از دست بدهیم. فرهنگی که دیگر با افکارش (هرچند با ناشیگری) کلنجار نمی‌رود و آن‌ها را در قالب نثری ساختاریافته درنمی‌آورد، چه‌بسا درنهایت دریابد که اساساً افکارِ چندانی برای کلنجاررفتن ندارد.🔗 واشینگتن ‌پست | ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶ | Don’t quit this whole-brain workout🔗 تام زلر جونیور؛ سردبیر مجلۀ آن‌دارک است.@tarjomaanweb🆔 @commac