پیامدهای ویرانگر: از حلقه‌های تشویق تا نابینایی سازمانیمدیر انتقادگریز، به ناچار گرداگرد خود را با ا

پیامدهای ویرانگر: از حلقه‌های تشویق تا نابینایی سازمانیمدیر انتقادگریز، به ناچار گرداگرد خود را با افرادی پر می‌کند که «بله‌قربان‌گو»، «چاپلوس» و «سازش‌کننده‌های ماهر» هستند. این «حلقه‌های تشویق چاپلوسگرانه» (Echo Chambers)، به مدیر تصویری تحریف‌شده، فیلترشده و کاملاً مثبت از عملکردش ارائه می‌دهند و او را در «خودبینی مدیریتی» (Managerial Myopia) و یک حباب اطلاعاتی خطرناک غرق می‌کنند. مدیر، بتدریج «گوش خود را از صدای زمین و واقعیت‌های عملیاتی» می‌بندد و در برج عاجی از تصورات اشتباه ساکن می‌شود.نویسنده شاهد بوده که چگونه برخی تصمیمات کلان، بدون کوچکترین مشورت با نیروهای مجربی که مستقیماً با پیامدهای آن تصمیمات دست به گریبانند، اتخاذ شده و در نهایت به افزایش بار کاری، اتلاف منابع و ایجاد نارضایتی عمومی انجامیده است. این همان «قطع ارتباط با واقعیت» است که نظریه‌پردازان از آن به عنوان یکی از مرگبارترین بیماری‌های رهبری یاد می‌کنند. سازمان، به تدریج نابینا و ناشنوا می‌شود؛ چشمش را بر خطاها و گوشش را بر ایده‌ها می‌بندد. این فرهنگ، خلاقیت را می‌کشد، استعدادها را فراری می‌دهد و سازمان را از مزیت بزرگ «هوش جمعی» محروم می‌سازد.