✅بخش اول: شناخت انسان – نه یک انتخاب، که یک ضرورت بنیادینمدیریت، در ذات خود، "هنر تحقق اهداف از طریق دیگران" است. اگر آن "دیگران" را نشناسیم، چگونه می‌توانیم از طریق آنان به اهداف برسیم؟ این اصل بدیهی، در عمل به فراموشی سپرده می‌شود.🔰 شناخت انسان در سازمان، سه لایه ضروری دارد:1.ضرورت اخلاقی: هر انسان در سازمان، صاحب کرامت، تاریخچه زیستی، آرزوها و دردهای خاص خود است. نادیده گرفتن این پیچیدگی و برخورد قالبی با همه افراد، نوعی بی‌احترامی سیستماتیک به کرامت انسانی است. 2.ضرورت راهبردی (کارکردی): سازمان‌ها برای بقا و تعالی در محیط پویای امروز، نیازمند حداکثر بهره‌وری، نوآوری و انعطاف‌پذیری هستند. این موارد تنها از طریق انگیزش بالا، تعهد عمیق و همکاری واقعی کارکنان حاصل می‌شود. دستیابی به این شرایط، مستلزم شناختی عمیق از عواملی است که هر فرد را برمی‌انگیزد، به او تعهد می‌بخشد یا از او می‌گیرد3.ضرورت تخصصی کیفیت خروجی خدمات در هر سازمانی به ویژه در سازمان های نظام سلامت همچون (آموزش، پژوهش، درمان) به طور مستقیم به سلامت روانی و انگیزش ارائه‌دهندگان آن وابسته است. همچنان که یک استاد فرسوده و تحقیرشده نمی‌تواند الهام‌بخش نسل آینده باشد. یک کارمند منزوی و هراسان نیز نمی‌تواند از عهده پیچیده‌ترین وظایف پشتیبانی برآید. بنابراین، مدیریت منابع انسانی در این نهاد دانشگاهی، یک وظیفه حاشیه‌ای نیست، بلکه یک مأموریت محوری است که بر کیفیت هسته اصلی کار نهاد تأثیر می‌گذارد.💎 با مدیران شایسته همراه شوید‌🆔@Competentmanagers