باید به خودآگاه خودآگاهی داشت. اینجوری میتونیم خودآگاهمون رو برنامه ریزی کنیم.با شناخت عمیق از نحوه احساس کردن و فکر کردن میشه خیلی راحت هم فکر کردن رو برنامه ریزی کرد هم احساس کردن رو.خوبیش اینه که قبلا افرادی بودن و نحوه مدیریت فکر و احساس رو کشف کردن و ما فقط کافیه از دست آورد اونها استفاده کنیم.برای موفقیت، انسان ها به انگیزه و نیرو درونی برای انجام فعالیت احتیاج دارن. باید ببینیم چطور میشه انگیزه و نیرو درونی رو ایجاد کنیم. خوشبختانه نحوه عملکرد احساس به تفکر آدم ها بر میگرده، یعنی افکار ما هستند که از یک واقعیت فیزیکی خام، احساس رو میسازن. به طور مثال فرض کنید شما از کارتون اخراج شدید، اخراج شدن شما یک پدیده خام بدون احساسه، اما وقتی برای شما اتفاق می افته منجر به دو سبک تفکر در شما میشه. سبک مثبت و سبک منفی. سبک منفی: الان من از کار بی کار شدم و نمی دونم چطوری می تونم با خرج هام کنار بیام، من این همه برای سازمانی که توش کار می کردم انرژی و وقت گذاشتم چقدر این ها قدر نشناس ان، با تفکراتتون دارید اون اتفاق رو به یکی از احساس های خام درون ذهنتون مرتبط اش می کنید. حالا فرض کنید شخص دیگه این طور فکر می کنه: چقدر عالی، الان می تونم دنبال ساخت یا پیدا کردن شغل آرزو هام باشم، تا کی می خواستم برای دیگران کار کنم، این اتفاق می تونه یک نقطه عطف توی زندگی من باشه که باهاش خودم رو بسازم، وای من چقدر خوش شانس ام که این فرصت در اختیارم قرار گرفته. با نحوه فکر کردن دوم شما نه تنها از همون اتفاق ناراحت و افسرده نمیشید بلکه کلی احساس شادی و انگیزه می کنید. اینجاست که افرادی که موفق هستند توش خوب عمل می کنن، یعنی کنترل بر احساسات با کنترل بر فکر. مهم نیست توی دنیای بیرون چه اتفاقی می افته، مهم تصور شما از اون اتفاقه، تصور شما از اون اتفاقاته که براتون تولید احساس می کنه، احساس حقارت و ناامیدی با خودش شکست های بیشتر میاره و احساسی شادی، امید و اعتماد به نفس در شما موفقیت رو تولید می کنه. خب بذارید برگردیم سر اصل مطلب، برای موفقیت نیاز به انگیزه و نیرو درونی هست. چطور میشه این انگیزه رو ایجاد کرد، جواب رو قبلا گفتم، با تصور کردن، با فکر کردن، با ربط دادن واقعیات بیرون به احساس های خوب در درون وجودتون. برای داشتن یک تصور خوب و فکر کردن نیاز به یک دیدگاه از زندگی دارید. باید بدونید چی می خواید، چشم هاتون رو ببندید و هر چیزی که می خوایید بهش برسید رو تصور کنید. خیلی واظح، می خواید در 5 سال آینده بزرگترین دانشمند قرن باشید؟ می خوایید یه کسب و کار موفق داشته باشید؟ هر چیزی، هر چیزی که دوست دارید فقط توی توصیفش فوق العاده دقیق باشید. من یک کسب و کار می خوام که کارش فلان چیز باشه، اینقدر کارمند داشته باشه، سالیانه اینقدر درامد داشته باشه و الی آخر اما کاملا دقیق و مشخص و واضح. اگر یه چوب جادویی داشتید که با چرخوندنش هر زندگی ای که می خواستید به حقیقت می پیوست چه زندگی ای داشتید؟ چه چیزی رو متصور میشید؟ خیلی دقیق مشخص کنید. هر روز صبح که بلند میشید یه بار دیگه همه خواسته هاتون رو مرور کنید، این رو عادت کنید که هر روز صبح قبل از بلند شدن از جاتون توی رخت خواب اول خواسته هاتون، دیدگاهتون و آرزو هاتون رو مرور کنید، تک تک خواسته هاتون رو دوباره به یاد بیارید. اگر لازمه بنویسیدشون. وقتی هر روز صبح با این دید که می خوام 5 سال دیگه این هارو داشته باشم، انگیزه و نیرو داخلی در وجودتون تولید میشه، نمی تونه تولید نشه چون مکانیزم تولید انگیزه امیده. حتی منطقی ترین آدم ها هم 80 درصد تصمیماتشون رو با احساس میگیرن. تا الان نتونستید موفق بشید؟ طبیعیه چون روی احساستون کنترل نداشتید. یه روز از خواب بیدار می شدید و کلی انگیزه داشتید، فرداش فقط حال بازی کردن با مبایل رو داشتید و دقیقا کاری رو کردید که احساستون بهتون دیکته کرده. باید هر روز احساس رسیدن به خواستمون رو بچشیم، هر روز صبح که بلند میشید فکر کنید که کسب و کار موفقتون رو راه انداختید و الان توی یه خونه 2000 متری ویلایی دراز کشیدید و می خوایید برید توی استخرش شنا کنید، لذت رسیدن به هدفتون رو بچشید، راهش رو قبلا یاد دادم، با تولید فکر، شما فکر اینکه شما توی خونه دراز کشیدید لذت این اتفاق رو میبرید حتی اگر کیلومتر ها باهاش فاصله داشته باشید. همین احساس های خوب برای شما ایجاد انگیزه می کنه. تا اینجاش قانون راز بود که همتون تا الان شنیدید اما بهش به چشم ماوراطبیعه نگاه کردید. هیچ چیز ماوراطبیعه ای نیست. شما با انگیزه هر کاری بخوایید می تونید بکنید، هممون توی زندگی نمونه هایی از کار هایی که توش انگیزه داشتیم رو دیدیم. قانون راز، مدیریت زمان، ان ال پی، همه اینها دارن یه حرف رو میزنن با زبان های مختلف.