📙#معرفی_مقالهمعماری پنهان قانون‌های اساسی: قانون اساسی ایران در کدام‌یک از سه نظام جهانیِ بازنگری ج

📙#معرفی_مقالهمعماری پنهان قانون‌های اساسی: قانون اساسی ایران در کدام‌یک از سه نظام جهانیِ بازنگری جای می‌گیرد؟ ریچارد آلبرت پاسخ را ترسیم کرده است.✅ ریچارد آلبرت (Richard Albert)، استاد دانشگاه تگزاس در آستین، در فصلی با عنوان «معماری پنهان قانون‌های اساسی» — نگاشته‌شده برای کتاب راهنمای پژوهشی درباره تغییر قانون اساسی استدلال می‌کند که هر قانون اساسی در یکی از سه نظام بازنگری جای می‌گیرد: مونیست (monist)، دوآلیست (dualist) یا سه‌گانه (tripartite). هسته نظری فصل، مفهوم «پاره‌سازی قانون اساسی» (constitutional dismemberment) است: اصلاحی که از نظر شکلی «اصلاحیه» است اما در واقع هویت، حقوق بنیادین یا ساختار پایه قانون اساسی را دگرگون می‌کند — چیزی بیش از اصلاحیه و کمتر از قانون اساسی جدید. آلبرت نشان می‌دهد نظام مونیست همه تغییرات — کوچک یا بنیادین — را از یک مسیر واحد می‌گذراند (ژاپن، آلمان، برزیل، مکزیک)؛ نظام دوآلیست برای اصلاحیه و پاره‌سازی دو مسیر جدا با دشواری متفاوت دارد (کانادا با پنج رویه، کاستاریکا با «اصلاح جزئی» و «اصلاح کلی»)؛ و نظام سه‌گانه — نادرترین مدل — اصلاحیه، پاره‌سازی و جایگزینی کامل