من باور دارم انسان، عجيب ترين مسافر دنياست...گاهى انقدر سقوط مى كندكه فكر مى كند ديگر جايى برای پايي

من باور دارم انسان، عجيب ترين مسافر دنياست...گاهى انقدر سقوط مى كندكه فكر مى كند ديگر جايى برای پايينتر رفتن نيست؛من از روزهايى عبور كردم كه زمين زير پايم خالى شد، از آدم هايى گذشتم ، اميدهايى خاموش شدند و چيزهايى فرو ريختند كه فكر مى كردم ستون زندگى ام هستند.اما ميان همان ويرانه ها، چيزى را ديدم كه سال ها از آن غافل بودم؛خودم را...شايد سقوط هميشه به معناى از دست دادن نباشد گاهى زندكى، مارا از ارتفاع توهم پايين مى آورد تا با حقيقت خودمان روبه رو شويم.و شايد عجيب ترين راز انسان همين باشد...اينكه مى تواند از دل تاريكى عبور كند، زخم بردارد، فرو بريزد،اما از همان جايى كه شكسته است، دوباره جوانه بزند.شايد بعضى سقوط ها، سقوط نبودند...فروريختن قفسى بودند كه سالها اسمش را زندگى گذاشته بودماما مگر نه اينكه بعضى پروازها، از عميق ترين سقوطها آغاز مى شوند؟و آنجاست که برای همه ی نشدنها شکرگزار میشوی#دکتر_مارال_پرهیزکای       #روانشناس Join 🔜 @Consultant_voice