دنیا منم آن که آخرش می‌خنددروزی به غم پشت سرش می‌خنددآری منم آنکه خویش را باور کردهرچند جهان به باور

دنیا منم آن که آخرش می‌خنددروزی به غم پشت سرش می‌خنددآری منم آنکه خویش را باور کردهرچند جهان به باورش می‌خنددیک روز همین آدم رویاپردازرویاش نشسته در برش می‌خنددیک قصه تازه می‌نویسد از خودیک قصه که در سراسرش می‌خنددتقدیر دوباره مانعم خواهد شد؟ تقدیر به گور پدرش می‌خندد@Cooksiyah