"بسم الله الرحمن الرحیم"به بهانه‌ی بدرقه و تشییع پیکر پاک اسطوره‌ی تاریخ معاصر ایران: اهمیت و ضرورت تدوین قانون/ آیین‌نامه‌ای برای تشییع اسطوره‌ها و قهرمانان ملی و مذهبی ایران۱. اندک‌اندک به روزهای تاریخیِ بدرقه و تشییع پیکرِ مبارک و پاکِ "رهبر شهید" و خانواده‌ی پاکباز ایشان نزدیک می‌شویم؛ ابرمردی که در همه‌ی عمر پربرکت خویش، بی‌منت و بی‌دریغ برای عزت و اعتلای پرچم اسلام و ایران کوشید و نقش و جایگاهی بی‌بدیل در تحولات سیاسی معاصر ایران و جهان اسلام و نوزایی تمدن ایرانی _ اسلامی داشت و همگان به‌خوبی می‌دانند که پیروزی ایران در این دو جنگ تحمیلیِ متوالی نیز به برکت تدابیر نظامی و سیاسی حکیمانه‌ی او بود؛ او بود که ایران اسلامی را به ابرقدرت چهارم/ یا پنجم جهان (حسب اختلاف نظرها) تبدیل کرد و لشکر متجاوزِ غربی _ عبری _ عربی _ پهلوی _ کردی (مقصود، اقلیت کرد مقیم در کردستان عراق است که متاسفانه بازیچه‌ی دست امریکا و صهیونیسم شدند نه هم‌میهنان کرد غیور که در هر سه جنگ تحمیلی جان بر کف در برابر دشمنان ایران ایستادند) را در برابر جبهه‌ی مقاومت بر زمین زد و در کل جهان خوار و ذلیل و رسوا ساخت‌. آری، اکنون، جهان بشریت یکی از بزرگ‌ترین فرزندان تاریخ تمدن را از دست داده است. اکنون دل‌های هشت میلیارد انسان روی زمین داغدار و سوگوار چنین شخصیت مبارز و آزاده و فداکاری است که یک تنه در برابر شیاطین بزرگ قرن بیست‌ویکم و دشمنان نوع بشر ایستاد و در نهایت نیز هم‌چون مولای شهیدش امام علی علیه السلام، در ماه مبارک رمضان و در حال روزه و عبادت، به فیض و فوز شهادت نایل گشت و رهسپار منزل ابدی خویش شد.۲. بی‌تردید، تشییع و بدرقه‌ی تاریخیِ چنین شخصیت بزرگ و اسطوره‌ی تاریخ‌ساز و تمدن‌سازی، رویداد و کار ساده‌ای نیست و نیاز به سیاست‌گذاری و مدیریت و همکاری و هماهنگی در دو سطح ملی و فراملی دارد. برآورد اولیه‌ی دولت محترم نیز آن بود که اگر اجازه‌ی شرکت آزاد اتباع کشورهای همسایه (عراق، یمن، بحرین، افغانستان، هند، پاکستان، ترکیه، آذربایجان، سوریه، لبنان، فلسطین و...) داده شود، جمعیتی حدود ۳۰ میلیون نفر در تشییع این قهرمان مبارزه با استبداد و استعمار و استکبار جهانی شرکت خواهند کرد. و بدیهی است که مدیریت و سامان‌دهی و خدمت‌رسانی به چنین جمعیت عظیمی، آن هم در روزهای تابستان و ایام سخت پساجنگ، کار بسیار دشواری است و قطعاً با محدودیت فضا و امکانات مواجه خواهیم شد. به همین دلیل، تصمیم بر آن شده است تا حضور اتباع خارجی در این مراسم بسیار محدود شود. اما با وجود تمام این محدودیت‌ها باز برآورد اولیه حاکی از حضور ۱۵ میلیون نفر در مراسم تشییع رهبر شهید است و بدیهی است که مدیریت چنین جمعیتی باز بسیار دشوار است. تشییع پیکر ایشان در کشور عراق (نجف، کربلا و....) نیز بر پیچیدگی این امر افزوده است.۳. صرف‌نظر از روند سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و پیشرفت امور در عمل، آن‌چه اکنون جای خالی آن بسیار احساس می‌شود، وجود قانون یا آیین‌نامه‌ای است تا اصول و چهارچوب و ضوابط و قواعد تشییع اسطوره‌ها و قهرمانان ملی و مذهبی را مشخص کند تا از یک سو این قبیل مراسم، هر چه منظم‌تر و باشکوه‌تر و متناسب شان و منزلت آنان برگزار شود، از سوی دیگر روند خدمات‌رسانی به مهمانان و حاضران به نحو مطلوب انجام شود، از سوی سوم، از وقوع رویدادها و حوادث تلخ احتمالی (مانند آن‌چه در زمان تشییع پیکر پاک سردار سلیمانی در کرمان رخ داد) پیشگیری شود، و از همه مهم‌تر، از بروز هر گونه رویدادهای تروریستیِ احتمالی پیشگیری شود و احتمال وقوع چنین حوادثی همیشه در نقطه‌ی صفر بماند.۴. چنین سندی می‌تواند هم در قالب قانون باشد و هم در قالب آیین‌نامه‌ و یا ترکیبی از هر دو؛ بدین صورت که اصول و موازین و چهارچوب این امر را قانون تعیین کند و تدوین فرایندهای اجرایی آن را به آیین‌نامه واگذار کند.۵. گویا در حال حاضر چنین سندی در کشور وجود ندارد و تمامی تصمیمات و اقدامات و تشریفات نیز در قالب عرف‌های اداریِ کشور اتخاذ و انجام می‌شوند. اما اکنون و با تکیه بر تجارب حاصل از بدرقه و تشییع شخصیت‌ها و قهرمانان بزرگی هم‌چون امام خمینی ره، آیت الله بروجردی ره، آیت الله بهجت ره، سردار سلیمانی، شهید رئیسی و .... زمان تبدیل این عرف‌های اداری نامدون به قوانین مدون است تا نظم و انسجام آن بیش از پیش شود. در چنین سندی باید مشخص شود که کدام یک از نهادها و سازمان‌ها باید متولی این امور شوند و سیاست‌ها و برنامه‌ها را مشخص کنند و وظایف هر یک از دستگاه‌ها را تعیین نمایند و کل امور را از آغاز تا پایان آن مدیریت کنند. هم‌چنین، نحوه‌ی فعالیت ادارات و سازمان‌ها و نهادها در این دوره‌ی زمانی خاص نیز باید مشخص شود. افزون بر این، تمامی تشریفات سیاسی و اداری لازم نیز مشخص شود تا سبب تسریع و تسهیل و تحسین امور گردد.