به صنوبر قد دلکشش اگر ای صبا گذری کنیز هوای جان حزین من دل خسته را خبری کنیچو رسی به کعبه وصل او بکن

به صنوبر قد دلکشش اگر ای صبا گذری کنیز هوای جان حزین من دل خسته را خبری کنیچو رسی به کعبه وصل او بکنی مقام و از ره گذرز پی دعا نفسی زنی ز سر صفا گذری کنیاگرت مجال نفس زدن بود از زبان منش بگوکه چه باشد ار به وصالت این شب تیره را سحری کنیبه زیارتی چه شود که بر سر خاکیان قدمی نهیبه عیادتی چه زیان دهد که به حال ما نظری کنی؟سحری وصال تو از خدا به دعای شب طلبیده‌اممگر ای سحر نفسی زنی مگر ای دعا اثری کنیخجلم که چون برت آورم می لعل اشک و کباب دلاگر از درون خراب من طمعی به ما حضری کنی