چه زیباست که انسان قلبی حساس و زلال داشته باشد؛ قلبی که هدایت‌ها و راهنمایی‌هایی را که خداوند از روی فضل و لطفش نصیب او کرده، درک کند و نسبت به آن‌ها غافل نباشد.اگر کمی در زندگی روزمره‌ات تأمل کنی، می‌بینی که هر روزت سرشار از سلسله‌ای از هدایت‌ها و نعمت‌های بزرگی است که خداوند به تو عطا کرده است.توجه به این هدایت‌ها ثمره‌ای ارزشمند دارد؛ و آن، شکرگزاری از خداوند به‌خاطر این هدایت‌هاست. وقتی خدا را شکر کنی، خداوند نیز هدایت و توفیقت را بیشتر می‌کند. در مقابل، غفلت و فراموش کردن شکرگزاری، از عواملی است که ممکن است سبب از دست رفتن هدایت شود. این دقیقاً چیزی است که شیطان تلاش می‌کند با تمام توان در تو ایجاد کند؛ نعمت‌هایی را که از هر سو تو را احاطه کرده‌اند، از یادت می‌برد و ذهنت را متوجه چیزی می‌کند که نداری و تمام فکرت را درگیر همان کمبود می‌سازد؛ در نتیجه احساس محرومیت و کمبود می‌کنی... پس مراقب باش!ـ آیا به این هدایت الهی توجه کرده‌ای که تو را صبح از خواب بیدار می‌کند تا نماز صبح را در حالی بخوانی که از سلامتی و پوشش و امنیت برخورداری، و خدا را به‌خاطر آن شکر کنی؛ در حالی که شخص دیگری سال‌هاست حتی وارد مسجد نشده است؟ـ آیا به هدایت خداوند در قرائت قرآن و لذت بردن از آن توجه کرده‌ای؛ در حالی که برای شخصی دیگر، آخرین ارتباطش با قرآن شاید همان زمانی بوده که در مدرسه قرآن را حفظ می‌کرد؟ـ آیا هدایت خدا را در این دیده‌ای که از گناه بیزار می‌شوی، ذهنت از آن روی‌گردان می‌شود و خود را با چیزهایی که خدا دوست دارد، مشغول می‌کنی؟ـ آیا به نعمت‌هایی که خداوند بر تو ارزانی داشته توجه کرده‌ای؛ مانند نیکی و خدمت به پدر و مادر، پیش قدم شدن به سوی کارهای خیر، دریافت یک نصیحت درست، یا اینکه وسیله‌ای برای خیر و سود رساندن به دیگران شده‌ای؟با خودت خلوت کن و زمانی را به تأمل اختصاص بده. نعمت‌ها و هدایت‌هایی را که خداوند نصیبت کرده، یکی‌یکی به یاد بیاور و آن‌ها را بنویس.خواهی دید که در میان انبوهی از نعمت‌ها و هدایت‌های الهی زندگی می‌کنی؛ اما شیطان چنان پرده‌ای از غفلت پیرامون آن‌ها تنیده که متوجهشان نشوی و شکرشان را به‌جا نیاوری؛ حتی ممکن است گمان کنی که خودت مستحق این نعمت‌ها بوده‌ای، و در نتیجه از آن‌ها محروم شوی. خداوند تو را از چنین سرانجامی حفظ کند.و در پایان، هرگاه خداوند توفیق انجام کار نیکی را نصیبت کرد، این جمله را بسیار بر زبان داشته باش:«الحمدلله الذي هدانا لهذا وما كنا لنهتدي لولا أن هدانا الله»«ستایش مخصوص خداوندی است که ما را به این راه هدایت کرد؛ و اگر خدا ما را هدایت نمی‌کرد، هرگز هدایت نمی‌یافتیم.»و در روایتی آمده است که داود پیامبر علیه‌السلام گفت:«پروردگارا! چگونه تو را شکر کنم، در حالی که خودِ شکرگزاریِ من نیز نعمتی از جانب توست که شایسته شکرگزاری است؟»خداوند فرمود: «اکنون مرا شکر کردی، ای داود!» 🤍•طلال حسان. کانال داعیان اسلام @dahyain_isalam