ایوبی، مهدی و فاتح را می‌توان بخشی از یک الگوی واحد دانست: فرماندهانی که در جریان جنگ به نیروی نظامی و نفوذ محلی دست یافته‌ بودند، اما پس از بازگشت طالبان به قدرت، با روندی روبه‌رو شدند که هدف آن انتقال قدرت از فرماندهان محلی به مرکز تصمیم‌گیری در قندهار است.بااین‌حال، تفاوت مهم در این است که این الگو عمدتا در مورد فرماندهان غیرپشتون برجسته شده است. همین مسأله باعث می‌شود که توضیح آن صرفا با مفهوم «تضاد درونی طالبان» کافی نباشد.اینجا بخوانید: https://www.etilaatroz.com/260334