توی شهری که نفس کش می خواداز نفس کشیدنم غمگینمهنوزم ماهی ام امّا دارمخواب کنسرو شدن می بینم.من الان خشکه تموم بدنممن الان یه جای خیلی سردممن الان دورم از اونجا خیلیتو مکلّفی که من برگردم.برو روی پنجه لطفاً دریاهمه جای نقشه رو آبی کنبرو متّحد شو با اقیانوسبرو با ابر بشین لابی کن.وقتشه صدای ماهیا درآدکوسه ها تو کوچه ها رم بکننهمه جا بپیچه نعره نهنگباید این آدما رو آدم بکنن.توی شهری که نفس کش می خوادبه نفس کشیدنم خندیدنمتاسفانه تقصیر توئهآبشش های منم گندیدن...امیرمهدی اصغری