در بیمارستان‌های روان‌پزشکی، کم نیستند افرادی که سال‌ها اطرافیان درباره‌شان می‌گفتند: «خیلی قوی بود.» «هیچ‌وقت از مشکلاتش حرف نمی‌زد.» «همیشه حواسش به همه بود، جز خودش.»اما در نهایت، روان هم مانند بدن ظرفیت محدودی دارد. فشاری که هیچ راهی برای تخلیه پیدا نکند، بالاخره از جایی خودش را نشان می‌دهد.روان‌شناسی امروز هم از این موضوع حمایت می‌کند: سرکوب مزمن هیجان‌ها با افزایش خطر مشکلات روان‌شناختی و کاهش سلامت روان مرتبط است. در مقابل، توانایی شناخت، بیان و تنظیم هیجان‌ها از مؤلفه‌های مهم تاب‌آوری محسوب می‌شود.قدرت واقعی یعنی بتوانی بگویی:«حالم خوب نیست.»«کمک لازم دارم.»«می‌ترسم.»«دیگر از پسش برنمی‌آیم.»این‌ها نشانه ضعف نیستند؛ نشانه این هستند که هنوز رابطه‌ات را با خودت از دست نداده‌ای.شاید بزرگ‌ترین افسانه‌ای که نسل‌ها به ما فروخته‌اند این باشد که انسان‌های قوی هرگز نمی‌شکنند؛ درحالی‌که واقعیت این است که انسان‌های سالم، قبل از شکستن، اجازه می‌دهند کسی دردشان را ببیند.‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌@Dansstaniha | دانستنی ها ™