با در کار آمدن نهان‌گریِ آسمان [در فصل پاییز و زمستان]، گذرا، می‌گذرد و ماندنی، می‌ماند. زمین در ان

با در کار آمدن نهان‌گریِ آسمان [در فصل پاییز و زمستان]، گذرا، می‌گذرد و ماندنی، می‌ماند. زمین در انطباق با آسمان، آن را می‌پرورد. با اتّکا به برآمدنِ نَفَسِ زمین [در فصل بهار و تابستان]، رُستنی، می‌روید و شکفتنی، می‌شکفد. آسمان در انطباق با زمین، آن را به کمال می‌رساند ... بهار و تابستان [تجلّیِ] لُطف [و بخشش] است و پاییز و زمستان [تجلّیِ] قهر [و ناهش]. با تقدمِ لطف بر قهر، زندگانی پرورش می‌یابد ... رهنمای فرهمند فرصت‌طلب نیست، بلکه مراقب است بر گردشِ زمان [لفظاً: بازگشت‌های زمان]. او با شکیب و صبر [برای موعد مقتضی امور] به مردمان عشق می‌ورزد، با آسمان همراه می‌گردد و با دائو یگانه می‌شود. - چهار دفتر فغفور زرد (هوانگ‌دی سی‌جْینگ 黃帝四經)، باب 十大經، فصل 觀.━━━━━━━━━━━━━⠀@Daoismir مشارق ━━━━━━━━━━━━━得天之微，若時者時而恒者恒，地因而養之；恃地氣之發也，乃夢（萌）者夢而茲（滋）者茲，天因而成之。…春夏為德，秋冬為刑。先得（德）後刑以養生。…聖人不巧，時反是守。優未愛民，與天同道。聖人正以待之，靜以須人。