هجوم دیوهای گرسنهاستاد آسمانی (جانگ دائولینگ) گفت: بسا فرخندگی، زهی خجستگی. گردش آسمان و زمین را می‌

هجوم دیوهای گرسنهاستاد آسمانی (جانگ دائولینگ) گفت: بسا فرخندگی، زهی خجستگی. گردش آسمان و زمین را می‌بینم، و دگرگونی‌های خورشید و ماه را، و صور فلکی را که از اندازۀ خود خارج می‌شوند و چرخۀ دَور زمان را که رو به پایان است. دیوهای گرسنه در جهان ظاهر می‌شوند و انواع بلایا و ده‌هزاران مصائب پیدا می‌گردد. نشسته در میان تُهیگیِ آسمان، از روی شفقت بر خلق، این نامۀ مقدّس را آشکار می‌خواهم ساخت. آنگاه ده‌هزاران مردم را در رنج گرسنگی می‌بینم که علف و برگ را خوراک خود می‌سازند. و چه بسیار از اینان می‌میرند که دیگر تاب زندگانی‌شان نیست. انبارهای غلّات، چه از آنِ فقرا و چه از آنِ اغنیا، همه خالی است. کرم ابریشم و بذر گندم دیگر محصول نمی‌دهند. دیلار و لوبیا دیگر به بار نمی‌نشیند. درختان را شکوفه نیست و اگر شکوفه‌ای باشد، میوه نخواهد زاد. دیوهای سه‌رنگ در کار آیند و در جهان مردمان پراکنده گردند، خوراک آدمیان را می‌خورند و آنان را به واسطۀ گرسنگی از پای درمی‌آورند. دیوهای بی‌نوایی اقسام بیماری‌های رنگارنگ را می‌پراکنند و مردمان را هلاک می‌سازند ...پس، اکنون به ده‌هزاران مردم می‌گویم که اگر خواهان در امان ماندن از این مصائب و سختی‌ها باشند، به قرائت «دفتر اسرارآمیز پناه و آسایش موجودات زنده» بپردازند ... اذکار روحانی را ورد سازند، روزۀ صفوت لینگ‌بائو را به جای آورند و دیوهای داروهای زهرآگین را از خود دور کنند. - وُوشانگ سَان‌تیِن فَاشی شَو یین‌یُو جُنگ‌شِنگ میائوجْینگ 無上三天法師說蔭育眾生妙經تعلیقه: یکی از ویژگی‌های برجستۀ متون مقدّس در طریقت دائوییِ «لینگ‌بائو» (گنجینۀ مینوی) بیان کشف اولیاء دائویی دربارۀ فتنه‌های آخرزمانی است. آنچه در این زمینه بدان توجّه تامّ می‌باید داشت، ماهیت یکسرۀ تمثیلی این متون است. دیو گرسنگی در این متن رمزی است از حرص و آز. دیوهای سه‌رنگ، غضب است به رنگ سرخ و شهوت است به رنگ آبی و جهل است به رنگ زرد. بیماری‌های رنگارنگ یا رنگین، عبارت است از تأثّر از رنگ دیوهای سه‌رنگ و نشستن غبارهای سرخ و آبی و زرد بر نفْس. انبار غلّات دل است و غلّات اشاره است به فضائل. محصول کرم ابریشم ستر و عفّت و حیاست. گندم فضیلت استقامت و سختی است، برنج (در بخش‌هایی محذوف از متن) فضیلت ملاطفت با خلق و نرمی است؛ دیلار (گندم سیاه) آتش یانگ است و لوبیا نَفَسِ جنینی. عدم رویش آنها یعنی سرد شدنِ دَمِ جان (چْی) و مرگِ استعداد برای تولّد دوباره. اینکه دیوها خوراک آدمیان را می‌خورند به معنی آن است که رذایل نابودگر فضایل خواهد شد. علف‌خواری و برگ‌خواری سقوط انسانیت و رجعت به حیوانیت است. علف که ریشه‌ای ژرف در خاک ندارد، تمثیلی از خرافات است و خوردن برگِ درختانی که دیگر میوه نمی‌رویند، برخوردن از صورت عاری از معنی است، یعنی ظاهرپرستی و قشریت. طریقۀ نجات، توسّل به نصوص مقدّس، عبادت و روزه‌داری است و نیز پرهیز از داروهای زهرآگین، یعنی دوری جستن از مذاهب ناراست و کژاندیش که جان‌ها را مسموم می‌سازد. ━━━━━━━━TLG مشارق━━━━━━━━天師曰：善哉善哉，吾見天地轉動，日月變移，星辰失度，劫運將終，饑鬼出世，異災萬端。吾在空中，愍念眾生，欲出此經，乃見萬民饑餓，草菜為食，多分死者，難可待活。不論貧富之家，倉庫空虛，蠶麥無收，蕎豆不成，有樹無花，有花無子。有三色之鬼，散出人間，食人糧食，使人饑餓而死。窮鬼行諸色病殺人。…今故告天下萬民，欲得免災難，請造蔭育眾生妙經…修設神呪，靈寶清齋，蕩除藥毒之鬼。