دی ماه است و من هنوزنمی¬‌دانم چرا اینطور شد و چه خواهد شد.کودکان فرورفته تا کمر در سطل‌‌های زباله، ب

دی ماه است و من هنوزنمی¬‌دانم چرا اینطور شد و چه خواهد شد.کودکان فرورفته تا کمر در سطل‌‌های زباله، بار یکدیگر را به دوش می‌کشند.بهمن¬‌ماه است و من هنوزمشوشِ نطقِ رئیسِ ¬جمهور هستم.کودکان فرورفته تا کمر در سطل‌‌های زباله، با هم شوخی و خنده می‌¬کنند.اسفند¬ماه است و من هنوزآشفته قیمت کالاهای اساسی و دارو و دلار هستم و می‌¬دانم که دیگر نمی¬‌توانم ماشین ظرفشویی بخرم.کودکان فرورفته تا کمر در سطل‌‌های زباله به سر و کله یکدیگر می‌زنند.فروردین¬‌ماه است و من هنوزخشمگین پای اخبار اختلاس و فرار سران نشسته¬ام و نگران ارزش پس‌¬اندازم هستم.کودکان فرورفته تا کمر، در سطل‌‌های زباله، همدیگر را در حوض¬‌های وسط میدان‌های شهر می¬‌اندازند.اردیبهشت¬‌ماه است و من هنوزبا دلهره برنج و روغن می‌¬خرم و در مجلس پته همدیگر را روی صحن می‌¬ریزند.کودکان فرورفته تا کمر، در سطل‌‌های زباله، موی یکدیگر را می‌¬کشند.خرداد¬ماه است و من هنوزوامانده‌ام به انتظارِ شغال‌‌هایی که رساله راه نجات و دموکراسی و عدالت را زوزه می‌کشند و به اضطراب کفتارهایی که فقط می‌خواهند براندازند.کودکان فرورفته تا کمر در سطل‌‌های زباله، پول¬‌های یکدیگر را از هم می‌¬قاپند.تیر¬ماه است و من هنوزنمی¬‌دانم که بروم یا بمانم، حتی نمی¬‌دانم که دیگر می‌¬توانم بروم یا نمی¬‌توانم.کودکان فرورفته تا کمر در سطل‌‌های زباله، با چوب و لگد به جان هم افتاده‌¬اند.مرداد¬ماه است و من هنوزسردرگم و هراسانم و نمی‌¬دانم کجای این داستانم.کودکان فرورفته تا کمردر سطل‌‌های زباله، گلوی یکدیگر را می‌¬درند.و نمی‌¬دانم کودکانی که تا کمر در سطل‌¬ها فرورفته¬اندو کودکانی که چشم به دستانِ پینه بسته پدرانشان بسته‌‌اندکجای داستانندو حتی هنوز نمی¬‌دانم که می‌خواهم شهریور ماه آبستن من باشد یا من آبستن شهریور ماه… شعر از ماکان علوی /yon.ir/l5MpO