چگونه از فروپاشی روانی جلوگیری کنیم؟فروپاشی روانی معمولاً ناگهانی اتفاق نمی‌افتد؛ نتیجهٔ فشارهای انب

چگونه از فروپاشی روانی جلوگیری کنیم؟فروپاشی روانی معمولاً ناگهانی اتفاق نمی‌افتد؛ نتیجهٔ فشارهای انباشته، ترس‌های گفته‌نشده و نادیده گرفتن نیازهای درونی است.پیشگیری از آن، بیش از هر چیز، نیازمند آگاهی و مراقبت آگاهانه از خود است.اول: دیدن و پذیرفتن فشارهاانکار خستگی، غم، خشم یا ترس، آن‌ها را از بین نمی‌برد؛ فقط عمیق‌ترشان می‌کند. اولین قدم این است که به خودمان اجازه دهیم بپذیریم «حالم خوب نیست». همین پذیرش، بخش بزرگی از فشار را کاهش می‌دهد.دوم: تنظیم حد و مرزهاذهن انسان ظرفیت محدودی دارد. پیگیری مداوم اخبار، تحمل روابط فرساینده یا مسئولیت‌های بیش‌ازحد، ذهن را به مرز فرسودگی می‌رساند. نه گفتن، فاصله گرفتن موقت و کم‌کردن ورودی‌های استرس‌زا، نشانهٔ ضعف نیست؛ نشانهٔ بلوغ روانی است.سوم: بدن را جدی بگیریمخواب ناکافی، تغذیهٔ نامنظم و بی‌تحرکی مستقیماً روان را تخریب می‌کنند. مراقبت از بدن حتی در ساده‌ترین شکلش مثل پیاده‌روی کوتاه یا نفس عمیق پیام امنیت به مغز می‌فرستد.چهارم: حرف زدن، نه فرو خوردناحساساتِ گفته‌نشده، به شکل اضطراب، حملهٔ عصبی یا افسردگی بازمی‌گردند. صحبت با یک دوست امن، نوشتن، یا کمک گرفتن از متخصص، راه تخلیهٔ سالم فشار است.پنجم: معنا ساختن در دل آشوبذهن بدون معنا فرو می‌ریزد. حتی در سخت‌ترین شرایط، داشتن یک هدف کوچک، یک مسئولیت انسانی یا یک امید روزانه، روان را سرپا نگه می‌دارد.در نهایت، پیشگیری از فروپاشی روانی یعنی به‌موقع ایستادن، گوش دادن به خود، و کمک گرفتن قبل از شکستن. مراقبت از روان، یک ضرورت است#دانستنیهای_روانشناسی @darbandimoshaver