از ترس های نهفته ی درونی، بیشتر اضطراب و خلجان زائیده می شود و از اضطراب و خلجان، بی قراری و ناآرامی و از این همه، پناه بردن به تاریکی و تنهایی و میل به انزوا.وقتی که شما شب همه شب سر بر بالش تاریک تنهایی بگذارید و در خلوت، خود را به خیال بندی هایتان بسپارید و در ذهنتان زندگی کنید و آن را به زندگی ملموس واقعی ترجیح دهید، شاخه های تخیل چنان می گسترد که اندک اندک زندگی شبانه را از زندگی روزانه دلپذیرتر خواهید یافت؛ از شخصیت واقعی تان چنان دور می شوید که آن را نه تنها زشت و نفرت انگیز می یابید که خود را نیز ـ که محکوم به استمرار زندگی روزانه هستید ـ محکوم خواهید کرد. کتاب #زن_شبانه_ی_موعود(نشان زن در آثار سهراب سپهری)اثر #پوران_فرخزاد#نشر_نگاه1383 چاپ اول181 صفحهبها 20.000 تومان