خواب رؤیای فراموشیهاستخواب را دریابیمکه در آن دولت خاموشیهاستمن شکوفایی گلهای امیدم را در رؤیاها می بینمو ندایی که به من می گوید :”گر چه شب تاریک استدل قوی دار ، سحر نزدیک است “دل من در دل شبخواب پروانه شدن می بیندمهر در صبحدمان داس به دستخرمن خواب مرا می چیندآسمانها آبیپر مرغان صداقت آبی ستدیده در آینه ی صبح تو را می بینداز گریبان تو صبح صادقمی گشاید پر و بالتو گل سرخ منیتو گل یاسمنیتو چنان شبنم پاک سحرینهاز آن پاکتریتو بهاری ؟نهبهاران از توستاز تو می گیرد وامهر بهار اینهمه زیبایی راهوس باغ و بهارانم نیستای بهین باغ و بهارانم توسبزی چشم تودریای خیالپلک بگشا که به چشمان تو دریابم بازمزرع سبز تمنایم راای تو چشمانت سبزدر من این سبزی هذیان از توستزندگی از تو ومرگم از توستسیل سیال نگاه سبزتهمه بنیان وجودم را ویرانه کنان می کاودمن به چشمان خیال انگیزت معتادمو دراین راه تباهعاقبت هستی خود را دادمآه سرگشتگی ام در پی آن گوهر مقصود چرادر پی گمشده ی خود به کجا بشتابم ؟@dariaabook