#دریچه_شعر "آخرین جرعه جام"🔸فریدون مشیریهمه می‌پرسند:چیست در زمزمه مبهم آبچیست در همهمه دلکش برگچیس

#دریچه_شعر "آخرین جرعه جام"🔸فریدون مشیریهمه می‌پرسند:چیست در زمزمه مبهم آبچیست در همهمه دلکش برگچیست در بازی آن ابر سپیدروی این آبی آرام بلندکه تو را می‌برداینگونه به ژرفای خیالچیست در خلوت خاموش کبوترهاچیست در کوشش بی‌حاصل موجچیست در خنده جامکه تو چندین ساعتمات و مبهوت به آن می‌نگرینه به ابرنه به آبنه به برگنه به این آبی آرام بلندنه به این خلوت خاموش کبوترهانه به این آتش سوزنده کهلغزیده به جاممن به این جمله نمی‌اندیشممن مناجات درختان را هنگام سحررقص عطر گل یخ را با بادنفس پاک شقایق را در سینه کوهصحبت چلچله‌ها را با صبحنبض پاینده هستی را در گندم‌زارگردش رنگ و طراوت را در گونه گلهمه را می‌شنوممی‌بینممن به این جمله نمی‌اندیشمبه تو می‌اندیشمای سراپا همه خوبیتک و تنها به تو می‌اندیشمهمه وقتهمه جامن به هر حال که باشم به تو می‌اندیشمتو بدان این را تنها تو بدانتو بیاتو بمان با من تنها تو بمانجای مهتاب به تاریکی شب‌ها تو بتابمن فدای تو به جای همه گل‌هاتو بخنداینک این من که به پای تو درافتادم بازریسمانی کن از آن موی درازتو بگیر، تو ببند، تو بخواهپاسخ چلچله‌ها را تو بگوقصه ابر هوا را تو بخوانتو بمان با من، تنها تو بماندر دل ساغر هستی تو بجوشمن همین یک نفس از جرعه‌ی جانم باقی استآخرین جرعه‌ی این جام تهی را تو بنوش!@daricheh93http://Daricheh93.ir