پیش از آن‌که انسان «کلمه» را اختراع کند، با جهان از راه «نمادها» حرف می‌زد و معنا را به‌جای جمله‌های گفتاری، در قالب نشانه‌ها منتقل می‌کرد. روی سنگ شماره ۲۸، در ارتفاع سینه، علامتی معروف حک شده که مثل یک «جمله‌ی بی‌صدا» است—دو قوس رو‌به‌روی هم و در میانشان پیوندی که هم آن‌ها را از هم جدا می‌کند و هم به هم وصل. انگار این نقش از یک دوگانگی عمیق می‌گوید: فاصله و اتصال، جدایی و پیوند؛ معناهایی که خیلی پیش‌تر از زبان وجود داشته‌اند و هنوز هم بدون کلمه قابل حس‌کردن‌اند.https://t.me/Daricheh_1