در تکمیل مبحث کوه #اَرزورواژه‌ی اَرزور (arǝzūra) چهار بار در کل اوستا تکرار شده است که در دو بستر مت

در تکمیل مبحث کوه #اَرزورواژه‌ی اَرزور (arǝzūra) چهار بار در کل اوستا تکرار شده است که در دو بستر متفاوت ظاهر می‌شود:در زامیادیشت (بند۲)، اِرزور یکی از کوه‌هایی است که اهورامزدا آفریده است. در این متن، ارزور صرفاً یک کوه است و بارِ منفی ندارد؛ بلکه بخشی از آفرینشِ مقدس است. در وندیداد (فرگرد ۳ بند ۷؛ فرگرد ۱۹ بند ۴۴ و ۴۵)، اَرزور مکانی ناشاد، درِ دوزخ و گذرگاهی است که اهریمن و دیوان بر سرِ آن (قله‌اش) گرد هم می‌آیند و یاوه می‌گویند. این همان «ارزور»ی است که بارِ اهریمنی دارد. همچنین برای اشاره به قله‌ی اَرزور -آن ناشادترین مکان- از واژه‌ای که برای سر و گردن دیوان بکارمی‌رفته، استفاده شده است که در ضمیر خود خصلت دیو شدن را دارد یا اشاره‌ای ضعیف به دیو بودن ارزور است.برخی از پژوهشگران مانند کریستن‌سن معتقدند که این دو کوه احتمالاً از هم متفاوت بوده و ارزور یاد شده در زامیادیشت نمی‌تواند بد باشد.#حماسه#اسطوره#پژواک_دانش#آرتمیز_صیادچمنیhttps://t.me/Pajhvake_danesh