#آلیشا_واکر در این کتاب، تصویری متفاوت از قدرت #امپراتوری_بیزانس در دوره میانه، از قرن نهم تا سیزدهم میلادی، ارائه می‌کند. پرسش اصلی کتاب این است که چگونه هنر، معماری، اشیای تجملی، #آیین‌های_درباری و ادبیات در ساختن و نمایش تصویر امپراتور بیزانس و قدرت امپراتوری نقش داشتند. در نگاه سنتی، تصویر رسمی امپراتور بیزانس عمدتاً بر تداوم سنت‌های یونانی ـ رومی و یهودی ـ مسیحی و به‌ویژه بر ایده «تأیید الهی قدرت» استوار بود. امپراتور معمولاً در ارتباط با مسیح، #مریم_مقدس یا #قدیسان تصویر می‌شد و قدرت او همچون بازتابی زمینی از فرمانروایی الهی بر جهان تلقی می‌گردید. واکر این تصویر را رد نمی‌کند، بلکه نشان می‌دهد که در کنار این #شمایل‌نگاری رسمی، نوع دیگری از بازنمایی قدرت نیز وجود داشت؛ نوعی که در آن عناصر هنری و تصویری فرهنگ‌های خارجی، به‌ویژه #جهان_اسلامی، #ساسانی و حتی چین، وارد هنر و فرهنگ درباری بیزانس می‌شدند.https://t.me/Daricheh_1