♻️۲۱مرداد روز بزرگداشت سردار هخامنشی آریوبرزن ؛ بزرگداشت آریوبرزن، بزرگداشت شکست‌ناپذیری یک سپاه نیس

♻️۲۱مرداد روز بزرگداشت سردار هخامنشی آریوبرزن ؛ بزرگداشت آریوبرزن، بزرگداشت شکست‌ناپذیری یک سپاه نیست؛ بزرگداشت انتخاب انسان در لحظه‌ای است که تاریخ، او را میان تسلیم و ایستادگی قرار می‌دهد.در میان چهره‌های برجسته تاریخ ایران باستان، نام آریوبرزن جایگاهی ویژه دارد؛ سرداری از خاندان‌های بزرگ ایرانی دوره هخامنشی و از تبار قوم لر که در واپسین سال‌های این شاهنشاهی، در برابر سپاه اسکندر مقدونی ایستاد و نام خود را در شمار نمادهای مقاومت و وفاداری تاریخی به سرزمین ایران ثبت کرد.آریوبرزن در منابع یونانی، از جمله آثار آریان، دیودور سیسیلی و کورتیوس روفوس، به عنوان فرمانده‌ای ایرانی معرفی شده است که پس از شکست داریوش سوم در نبرد گوگمل و پیشروی اسکندر به سوی پارس، مسئولیت دفاع از گذرگاه‌های ورودی سرزمین پارس را بر عهده گرفت. او با بهره‌گیری از شناخت جغرافیای کوهستانی منطقه و شمار محدودی از نیروها، در برابر یکی از قدرتمندترین ارتش‌های جهان آن روزگار مقاومت کرد.نبرد آریوبرزن با اسکندر که در منابع از آن با عنوان «نبرد دروازه پارس» یاد شده، تنها یک رویارویی نظامی نبود؛ بلکه نمادی از ایستادگی در لحظه‌ای تاریخی بود که ساختار سیاسی هخامنشیان در آستانه فروپاشی قرار داشت. اهمیت این مقاومت در آن نیست که به پیروزی نظامی انجامید؛ بلکه در انتخاب تاریخی فرمانده‌ای است که در شرایط دشوار، دفاع از سرزمین و میراث سیاسی ایران را بر تسلیم ترجیح داد.درباره روز دقیق نبرد و درگذشت آریوبرزن، منابع باستانی اطلاعات قطعی ارائه نمی‌کنند. برخی نوشته‌های معاصر، ۱۲ اوت (برابر با ۲۱ مرداد در تقویم خورشیدی) را به عنوان سالروز نبرد یا بزرگداشت آریوبرزن مطرح کرده‌اند؛ از این رو، شایسته است ۲۱ مرداد را «روز بزرگداشت آریوبرزن» دانست؛ روزی برای یادآوری یک شخصیت تاریخی و ارزش‌های فرهنگی مرتبط با او، نه ادعای یک تاریخ قطعی باستانی.آریوبرزن تنها متعلق به یک دوره تاریخی نیست. او در حافظه فرهنگی ایرانیان، نمادی از پیوند انسان با سرزمین، مسئولیت‌پذیری در برابر تاریخ و اهمیت پاسداری از میراث تمدنی ایران شده است. در روزگار معاصر، یاد او در مناطق مختلف ایران، به‌ویژه در حوزه تاریخی زاگرس جنوبی، قوم لر و سرزمین‌های پیوندخورده با انشان و پارس، استمرار یافته است؛ زیرا جغرافیا، تاریخ و فرهنگ در این سرزمین‌ها همچنان روایت‌های گذشته را زنده نگه داشته‌اند.مطالعه آریوبرزن همچنین یادآور یک حقیقت مهم در تاریخ است که تمدن‌ها تنها با پیروزی‌های خود شناخته نمی‌شوند؛ بلکه شیوه مواجهه آنان با شکست، بحران و پایان یک دوره تاریخی نیز بخشی از هویت آنان را شکل می‌دهد. مقاومت آریوبرزن در واپسین روزهای هخامنشیان، نمونه‌ای از این معناست؛ انسانی که در برابر جریان بزرگ تاریخ ایستاد و به نمادی ماندگار از پایداری تبدیل شد. از همین روی باید اذعان نمود که بزرگداشت آریوبرزن، فقط بزرگداشت یک فرد نیست؛ بزرگداشت بخشی از تاریخ ایران است. او در زمانی مقاومت کرد که بخش مهمی از ساختار سیاسی و نظامی هخامنشیان از هم گسیخته بود. از این منظر، ارزش تاریخی او را نباید صرفاً در نتیجه نبرد جست‌وجو کرد.تاریخ، گاه شخصیت‌هایی را به خاطر پیروزی‌هایشان و گاه به دلیل نحوه مواجهه آنان با شکست و فروپاشی به یاد می‌سپارد و آریوبرزن از گروه دوم است.آریوبرزن را نباید با معیارهای سیاسی و نظامی امروز قضاوت کرد. او فرماندهی هخامنشی در ساختار سیاسی زمان خود بود و در چارچوب همان نظام برای دفاع از پارس جنگید. اما در حافظه معاصر ایرانی، معنای این مقاومت، گسترش یافته و به مفاهیمی چون شجاعت، وفاداری و دفاع از سرزمین پیوند خورده است.این فرایند، نمونه‌ای از شکل‌گیری «حافظه تاریخی» است: یک رویداد تاریخی از بستر اولیه خود جدا می‌شود، در حافظه نسل‌های بعد جان تازه می‌یابد و سرانجام به نماد فرهنگی تبدیل می‌شود. از این منظر، آریوبرزن تنها موضوع تاریخ نظامی نیست؛ او موضوعی برای جامعه‌شناسی تاریخی، مطالعات حافظه، جغرافیای تاریخی و میراث فرهنگی نیز هست.با تلخیص از مقاله علیرضا حبیبی ✍https://t.me/darvishane49