♻️حیات وحش و نفس های نفیس ؛فرصتی دست داد تا آدینه روز به یاری محیط بانی و همراهی دوستان به تفرج و صع

♻️حیات وحش و نفس های نفیس ؛فرصتی دست داد تا آدینه روز به یاری محیط بانی و همراهی دوستان به تفرج و صعود همت کنیم. سحرگاه آدینه راه افتادیم. آهسته آهسته گام بر می داشتیم سکوت مطلق، حاکم بود مهتاب درخشان تر از همیشه می تابید و می رفت تا خود را به غرب برساند ستارگان نیز چشمک زنان گویی که ماه را به نظاره نشسته باشند پهنه آسمان را پر کرده بودند. پس از ساعتی بالای یک سنگ بزرگ رسیدیم نیم ساعتی نشستیم تا هم آسمان را خوب تماشا کنیم و هم با مهتاب عکسی بگیریم به یادگار ؛ و هم فرصت بدهیم اشعه های خورشید وحوش را از خواب بیدار کند تا ما از فیض دیدنشان بی نصیب نشویم. ساعت ۵/۳۰ دقیقه راه افتادیم در کمینگاه گله میش و بز ها را دیدیم ...به وجد آمده بودیم اما از ترس آنکه فرار نکنند در سکوت دیدیم و حظ بردیم یک گله حدود بیست و دو بز کوهی...آنها دور شدند و ما هم به مسیر ادامه دادیم در خط راس کوه چند تا کل و بز دیگر را هم دیدیم. پس از ساعتی پیمایش به ارتفاع ۲۶۰۰ متری رسیدیم محیط بانی که سوار بر قاطر جلو‌ می رفت اشاره می کرد که بیایید... رفتیم... یک گله قوچ و کل دیدیم با شاخ های بلند منحنی که دو تا از آنها در حال جنگ بودند. ایستادیم و با دوربین دیدیم و با اشاره به همدیگر نشان می دادیم... خدای را بسیار شکر کردیم که به واسطه موقعیت جغرافیایی منطقه و همت و تلاش محیط بانان عزیز تعداد قابل توجه و زیادی وحوش در حال زندگی بدور از خطرات بشری بودند. امنیت وحوش با نظارت و کنترل محیط بانی تامین بود. حتی به ما اجازه نمی دادند بیش از این نزدیک شویم که نکند ترک بردارد چینی دلهای نازک آنها ؛ امید هست و امید...و وجود آدمهایی که شغلشان عشق ورزی است و عشقی را که با خدمت به موجودات دیگر معنا بخشیده اند. آسمان آبی ، خورشید درخشان ، سکوت مطلق و گاهی صدای پرندگان و پرواز عقاب های سیاه در بلندای صخره های تیغه ای ...همه و همه با آدمی حرف می زدند نه آلاینده ای بود نفس گیر و نه مزاحمی بود دل آزار؛ چشم اندازی بود خاطره انگیز و جانورانی که آزادانه و بدون مزاحمت به این سوی و آن سوی می رفتند و گاهی در افق گم می شدند.و دشتی که در بالای کوه ،جمعیتی از میش ها را در خود جای داده بود. دشتی که موقعیت ویژه اش شرایط یک پناه‌گاه امن برای وحوش را فراهم کرده بود. آزادی چرا ، امنیت حاصل از فداکاری محیط بانان و خواست عمومی در فراهم کردن شرایط حفظ گونه های جانوری امید را می دمد و جامعه به مسیر پر تلاطم خود ادامه می دهد. می رویم که بهتر بشویم اگر چه سدهای بسیاری برای بهتر شدن ایجاد کرده اند اما امیدوارانه ادامه می دهیم ... جا دارد از همه محیط بانانی که نه تنها عاشقانه بلکه پدرانه شش دانگ حواسشان را به حفظ و نگهبانی از حیات وحش معطوف داشته اند تشکر و قدردانی کنم. دست حق یارتان، گامهای تان استوار ، نفس هایتان گرم #ح_درویشی ۱۴۰۵/۰۶/۰۶#قلمـبیداری https://t.me/darvishane49