۵۰ جمله کلیدی از کتاب نفیس «جامعه باز و دشمنان آن»✍ نویسنده کارل پوپر :۱- جامعهٔ باز جامعه‌ای است که در آن هیچ اندیشه‌ای مقدس و مصون از نقد نیست۲- دشمن اصلی آزادی، این باور است که تاریخ قانون قطعی و اجتناب‌ناپذیر دارد۳- تاریخ‌باوری می‌کوشد آیندهٔ بشر را همچون سرنوشت محتوم تفسیر کند۴- هرگاه کسی مدعی دانستن «معنای نهایی تاریخ» شود، راه استبداد هموار می‌شود۵- افلاطون نخستین نظریه‌پرداز بزرگ جامعهٔ بسته است۶- آرمان‌شهر افلاطونی به قیمت حذف آزادی فردی ساخته می‌شود۷- فدا کردن انسان‌های واقعی به نام انسانِ ایده‌آل، خطرناک‌ترین خطای سیاسی است۸- عدالت اگر با آزادی همراه نباشد، به ابزار سرکوب بدل می‌شود۹- جامعهٔ بسته از تغییر می‌ترسد و آن را انحراف می‌نامد۱۰- جامعهٔ باز تغییر را می‌پذیرد و از آن می‌آموزد۱۱- دشمنان جامعهٔ باز معمولاً نیت خیر دارند اما پیامدهای فاجعه‌بار می‌آفرینند۱۲- هیچ‌کس مالک حقیقت نهایی نیست۱۳- خطاپذیری انسان، بنیان عقلانیت سیاسی است۱۴- سیاست عقلانی یعنی کاستن از رنج، نه تحقق بهشت زمینی۱۵- وعدهٔ نجات نهایی، اغلب پوششی برای خشونت است۱۶- هگل تاریخ را تقدیس کرد و دولت را تجسم عقل دانست۱۷- تقدیس دولت، آزادی فرد را قربانی می‌کند۱۸- مارکس تاریخ را علمی پنداشت اما آن را به جبر اقتصادی فروکاست۱۹- پیش‌بینی قطعی مسیر تاریخ ناممکن است۲۰- آیندهٔ اجتماعی حاصل کنش‌های پیش‌بینی‌ناپذیر انسان‌هاست۲۱- اصلاح تدریجی بر انقلاب تمام‌عیار برتری دارد۲۲- مهندسی اجتماعی کلان، خطرناک و غیرانسانی است۲۳- مهندسی اجتماعی خُرد به‌جای وعده‌های بزرگ، بر حل مسائل واقعی تمرکز دارد۲۴- خشونت سیاسی معمولاً با زبان اخلاق توجیه می‌شود۲۵- آزادی بدون مسئولیت به هرج‌ومرج می‌انجامد۲۶- مسئولیت بدون آزادی به اطاعت کور تبدیل می‌شود۲۷- نقد آزاد، قلب تپندهٔ جامعهٔ باز است۲۸- سانسور نشانهٔ ترس از حقیقت است۲۹- هیچ نظریه‌ای فراتر از آزمون و خطا نیست۳۰- قدرت اگر مهار نشود، میل به خودکامگی دارد۳۱- دموکراسی نه به‌خاطر حکومت اکثریت، بلکه به‌خاطر امکان عزل حاکمان مهم است۳۲- سؤال اصلی سیاست این نیست که چه کسی حکومت کند، بلکه چگونه کنترل شود۳۳- رهبران خطاناپذیر، خطرناک‌ترین رهبران‌اند۳۴- بت‌سازی از رهبران، جامعه را نابینا می‌کند۳۵- جامعهٔ باز به شهروندان بالغ نیاز دارد، نه پیروان مطیع۳۶- اخلاق سیاسی یعنی جلوگیری از بدترین‌ها، نه تحقق بهترین‌ها۳۷- آزادی اندیشه بدون تحمل اندیشهٔ مخالف ممکن نیست۳۸- دشمنان جامعهٔ باز، از قطعیت تغذیه می‌کنند۳۹- تردید عقلانی نشانهٔ ضعف نیست، نشانهٔ بلوغ است۴۰- هیچ آرمانی ارزش نابودی انسان‌ها را ندارد۴۱- تاریخ صحنهٔ انتخاب‌های انسانی است، نه اجرای نقشه‌ای از پیش‌نوشته۴۲- انسان‌ها تاریخ را می‌سازند، اما هرگز آن را کنترل کامل نمی‌کنند۴۳- توجیه شر به نام خیر نهایی، دروازهٔ توتالیتاریسم است۴۴- جامعهٔ باز همواره ناتمام و در حال اصلاح است۴۵- حقیقت از دل گفت‌وگوی آزاد زاده می‌شود۴۶- عقلانیت یعنی آمادگی برای تصحیح خود۴۷- بزرگ‌ترین خطر، ایمان کور به نظریه‌های نجات‌بخش است۴۸- آزادی بدون نقد می‌میرد۴۹- نقد بدون آزادی خفه می‌شود۵۰- جامعهٔ باز، شجاعت زیستن بدون قطعیت را می‌طلبد#تاریخ_معاصرایران 👇👇👇📚https://t.me/+F_UAApSmgJM5Njk0