هروقت بابام میدید لامپ اتاق یا پنکه روشنه و من بیرون اتاقم، میگفت:چرااسراف؟چرا هدر دادن انرژی؟ آب چک

هروقت بابام میدید لامپ اتاق یا پنکه روشنه و من بیرون اتاقم، میگفت:چرااسراف؟چرا هدر دادن انرژی؟ آب چکه میکرد، میگفت: اسراف حرامه!اطاقم که بهم ریخته بود میگفت: تمیز و منظم باش؛ نظم اساس دینه...حتی درزمان بیماریش نیز تذکر میدادتا اینکه روز خوشی فرا رسید؛ چون می‌بایست درشرکت بزرگی برای کار مصاحبه می‌دادمبا خود گفتم اگر قبول شدم، این خونه کسل کننده و پُر از توبیخ رو ترک می‌کنم.صبح زود حمام کردم، بهترین لباسم رو پوشیدم و خواستم برم بیرون که پدرم بهم پول داد و با لبخند گفت:فرزندم!۱_مُرَتب و منظم باش؛۲_ همیشه خیرخواه دیگران باش۳_مثبت اندیش باش؛۴-خودت رو باور داشته باش؛تو دلم غُرولُند کردم که در بهترین روز زندگیم هم از نصیحت دست‌بردار نیست و این لحظات شیرین رو زهر مارم میکنه!باسرعت به شرکت رویایی‌ام رفتم،به در شرکت رسیدم، باتعجب دیدم هیچ نگهبان و تشریفاتی نبود، فقط چند تابلو راهنما بود!به محض ورود، دیدم آشغال زیادی در اطراف سطل زباله ریخته، یاد حرف بابام افتادم؛ آشغالا رو ریختم تو سطل زباله...اومدم تو راهرو، دیدم دستگیره در کمی ازجاش دراُومده، یاد پند پدرم افتادم که میگفت:خیرخواه باش؛ دستگیره رو سرجاش محکم کردم تا نیفته!از کنار باغچه رد میشدم، دیدم آبِ سر ریز شده و داره میاد تو راهرو، یاد تذکر بابا افتادم که اسراف حرامه؛ لذا شیر آب رو هم بستم..‌.پله ها را بالا میرفتم، دیدم علیرغم روشنی هوا چراغها روشنه، نصیحت بابا هنوز توی گوشم زمزمه میشد، لذا اونارو خاموش کردم!به بخش مرکزی رسیدم ودیدم افراد زیادی زودتر از من برای همان کار آمدن و منتظرند که نوبتشون برسه چهره و لباسشون رو که دیدم، احساس خجالت کردم؛ خصوصاً اونایی که از مدرک دانشگاههای غربی‌شون تعریف میکردن!عجیب بود؛ هرکسی که میرفت تو اتاق مصاحبه، کمتر از یک دقیقه می‌آمد بیرون!باخودم گفتم: اینا بااین دَک و پوزشون رد شدن، مگرممکنه من قبول بشم؟عُمرا!!بهتره خودم محترمانه انصراف بدم تا عذرم رو نخواستن!باز یادپند پدر افتادم که مثبت اندیش باش، نشستم و منتظر نوبتم شدمتوی این فکرا بودم که اسمم رو صدا زدن.وارد اتاق مصاحبه شدم، دیدم ۳نفر نشستن و به من نگاه میکنندیکیشون گفت:کِی میخواهی کارت رو شروع کنی؟لحظه‌ای فکر کردم داره مسخره‌ام میکنهیاد نصیحت آخر پدرم افتادم که خودت رو باور کن و اعتماد به نفس داشته باش!پس با اطمینان کامل بهشون جواب دادم: انشاءالله بعد از همین مصاحبه آماده‌امیکی از اونا گفت: شما پذیرفته شدی!!باتعجب گفتم: هنوزکه سوالی نپرسیدین؟!گفت: چون با پرسش که نمیشه مهارت داوطلب رو فهمید، گزینش ما عملی بود.با دوربین مداربسته دیدیم، تنهاشما بودی که تلاش کردی از درب ورود تا اینجا، نقصها رو اصلاح کنی...👌درآن لحظه همه چی از ذهنم پاک شد، کار، مصاحبه، شغل و...هیچ چیز جز صورت پدرم را ندیدم، کسیکه ظاهرش سختگیر، اما درونش پر از محبت بود و آینده‌نگری...عزیز دلم!در ماوراء نصایح و توبیخهای پدرانه، محبتی نهفته است که روزی حکمت آن را خواهی فهمید... *اما شاید آن روز دیگر او کنارت نباشد...*@dastan2015