"وحشت در تاکسی "💎 سوگلُ دختر‌ی بسیار زیبا و جوان درِ جلوی تاکسی را باز کرد و آرام روی صندلی نشست.سه مسافر دیگر که سوار شدند تاکسی راه افتاد- آقای راننده کرایه چنده؟این را مسافری که در عقب وسط نشسته بود پرسید.- بیست پنج تومنمسافرِ پشتِ صندلی راننده با لحنی اعتراض آمیز گفت:- کرایه مگه بیست تومن نیست؟راننده نگاهی غصب‌آلوده از آینه‌ی کوچک وسط شیشه‌ی تاکسی به او کرد و با صدایی کلفت‌تر از قبل جواب داد؛- کرایه از ده شب به بعد افزایش پیدا میکنهالانم کرایه بیست و پنج‌ تومنهسکوتی محض در اتاقک اتوموبیل برقرار شد.سوگُل نگاهی به ساعت موبایلش انداخت، ساعت درست یازده و سی و هفت دقیقه شب بود.کمی جلوتر اولین مسافر پیاده شد و با فواصل خیلی کم، دو مسافر بعدی هم به مقصدشان رسیدند و پیاده شدند.حالا سوگُل با راننده در تاکسی تنها بود،‌ تاریکی شب و خلوتی خیابان و سکوتی که خیلی ترسناک به نظر می‌آمد.هنوز راهی طولانی تا مقصدش مانده بود.راننده ضبط ماشین را روشن کرد و نگاهی به سوگُل انداخت و دنده را عوض کرد.سوگُل ناگهان احساس کرد که دست راننده به پایش برخوردی کرده، همین‌بود که خودش را عقب کشید و تقریبا گوشه‌ی صندلی کز کرد و به در چسبید.دهان سوگُل  خشک شده بود و قلبش به تپش افتاده بود.به زحمت آب دهانش را قورت داد.🎵من پسندیدمت از دور و دلم رفته از اون شب شدم از همه غافل شدم رو تو حواس جمع...🎵صدای موزیک مثل ضربات دارکوب به فرق سر سوگُل برخورد می‌کرد.سوگُل شیشه را کمی پایین داد و سعی کرد تا نفس عمیقی بکشد.در همان حین به وسط صندلی برگشت و از شیشه‌ی جلو به امتداد جاده که با نور چراغ تاکسی، روشن شده بود، خیره شد. سیاهی بود و سیاهی...-کجا پیاده میشی دختر خانم؟سوگُل بدون آن که به سمت راننده برگردد گفت: - آخرشراننده به سمت سوگُل چرخشی کرد و پرسید:-صدای ضبط که اذیت‌تون نمی‌کنه؟سوگُل این بار نیم نگاهی آن هم با سرِ ثابت، اما با چرخش چشمانش به راننده کرد و شتابزده پاسخ داد:- نه نه، مشکلی نیستراننده لبخند دُرشتی زد و گفت:-خب خداروشکر، این آهنگام سلیقه‌ی منه دیگه، اگه خوشتون نمیاد معذرت.این بار سوگُل کاملا سکوت کرد و از شیشه‌ی کنارش به تابلوهای مغازه‌هایی که اکثرا تعطیل و تاریک بودند و با سرعت تاکسی مثل یک نوار متصلِ ناهمگون از جلوی چشمانش عبور می‌کردند خیره شد تا این که باز صدای راننده او را به خودش آورد.- راستی ببخشید سوال می‌کنم، یه وقت فضولی نباشه، می‌خواستم بدونمماسک واسه چی زدید؟ برای آلودگی هوائه یا باز ویروس میروسی اومده ما بی‌خبریم؟و باز عوض شدنِ دنده با حس ناخوشایند برای سوگُل- من سرما خوردم ، ماسک واسه همینهدر همین لحظه اتوموبیل از روی سرعت گیری بدون ترمز پرید و راننده به سمت سوگُل منحرف شد و شانه‌اش به او برخورد کرد.سوگُل سریعا خودش را به کناری کشید و این بار مستقیم به مردِ راننده نگاه کرد.حدودا پنجاه ساله و با موهایی کم پشت و تقریبا لاغر و نحیف، با قدی کوتاه.سوگُل شالش را جلو کشید و ماسکش را بالاتر آورد و سرش را پایین انداخت.🎵من به فکر خستگی‌های پَر پرنده‌هامتو بزن، تبر بزنمن به فکر غربت مسافرامآخرين ضربه رو محکمتر بزن...🎵-همین‌جا پیاده می‌شم.تاکسی که به کنار خیابان آمد و ایستاد، ناگهان و در حرکتی برق‌آسا سوگُل یک چاقوی بزرگ را از ساک دستی‌اش بیرون کشید و نوک آن را زیر گلوی مردِ راننده گذاشت و فریاد زد:- زودباش موبایل و ساعت و هر چی پول داری بده.مردِ راننده که بدجوری غافلگیر شده بود و نوک چاقو حسابی گلویش را آزار می‌داد و درد و سوزش زیادی را احساس می‌کرد به زحمت گفت:- چیکار می‌کنی وحشی، گلوم سوراخ شدسوگُل در حالی که فشار چاقو را بیشتر می‌کرد با عصبانیت گفت:- زر زر زیادی نکن سوگُل دست برد و سوئيچ را چرخاند و اتوموبیل را خاموش کرد و سوئيچ را در جیبش گذاشت و بعد با همان دست آزادش پول‌های روی داشبرد را چنگ زد و در ساکش گذاشت و با فشار بیشترِ چاقو روی گلوی مردِ راننده، او را مجبور کرد که موبایلش را بدهد و در یک لحظه با چاقو ضربه‌ی محکمی روی پای او زد که فریاد جگرسوز راننده به کهکشان رفت! سپس در را با شدت باز کرد و با سرعت تمام در جهت مخالف و در سرازیری خیابان شروع به دویدن کرد.مرد راننده از شدت درد و خونریزی نمی‌توانست از اتوموبیلش پیاده شود و یکسره از ناراحتی فریاد می‌کشید و ناسزا می‌گفت و کمک می‌طلبید.سوگُل اما در چند خیابان پایین‌تر به یک فرعی پیچید و دیوار کوتاه و بدون حصار یک خانه با چراغ‌‌های خاموش نظرش را جلب کرد.پایاننویسنده:#شاهین_بهرامی#book  #story #داستان_کوتاه 🆔 @dastan_kootah 🌹