آوای موسیقی💎 از در شرکت می‌زنم بیرون، خسته از یک روز طولانی کاری می‌خواهم به سمت چپ بروم کهپیرزنی ص

آوای موسیقی💎 از در شرکت می‌زنم بیرون، خسته از یک روز طولانی کاری می‌خواهم به سمت چپ بروم کهپیرزنی صدایم می‌کند:- آقا یه پولی بهم کمک میکنی؟نمی‌دانم چکار کنم، بلاخره لبخندی می‌زنم و به راه ميفتم، تازه یادم می‌افتد که چندروزی می‌شود که به خانه‌ی جدیدی که اجاره کرده‌ام رفته‌ام همین است که برمی‌گردم و در جهت مخالف حرکت می‌کنم.تنهایی همه‌ی کارهای اسباب کشی را انجام دادم و تنها هم باید مثل همیشه ادامه دهم.خانه جمع و جوری است. با قیمت خیلی مناسب اجاره اش کردم. و  حسن بزرگ آن،  نزدیکی به محل کارم هست.مشغول جابجائی وسایلم بودم که با صدای دلنواز موسیقی دست از کار کشیدم. آنقدر آرام و با علاقه نواخته میشد که چند دقیقه ای طول کشید و من با اشتیاق گوش کردم.بنظرم رسید صدا از آپارتمان بغلی من بود.دو دوسه روز بعد دوباره صدای گوش نواز موسیقی بلند شد و همان چند دقیقه را لذت بردم.خیلی دلم میخواست نوازنده را ببینم. نمیدانم چرا فکر کردم این هنر یک دختر جوان ، با اندامی باریک و چهره ای ملیح و مهربان باید باشد.در ماه اولیه ورودم به آن ساختمان ، با دورواطرافم بیشتر آشنا شدم. در طبقه ای که من بودم چهار تا آپارتمان بود. یکی بغل دست من که صدای موسیقی از آنجا بود و دوتا روبروی من. در ورودی چند تا پله میخورد و به زیرزمین میرسید و تقریبا شش تا پله به بالا میخورد و طبقه اول که من ساکن بودم، میرسید.و من تقریبا هفته ای دو الی سه بار گوشهایم با صدای آوای روح نواز همسایه نوازش میشد.به دنبال بهانه ای بودم تا صاحبخانه را ببینم. پس از دوماه از ورودم به آن آپارتمان ، هنوز موفق به دیدار نشده بودم.یک روز غروب خانه رسیدم . برق نداشتم اما برق همسایه ها روشن بود.به سرعت به سمت آپارتمان بغلی رفتم و زنگ زدم. پس چند دقیقه ای در باز شد و خانمی تقریبا بالای شصت سال جلوی من ظاهر شد. موهای سفید و خاکستری داشت که مرتب جمع کرده بود. قدش نسبتا بلند و باریک بود. صورت کشیده و حالتش بی تفاوت بود. تعجب کردم اصلا فکرش را هم نمیکردم صدای زیبا از هنر انگشتان خانمی در این سن باشد.وقتی سکوت من طول کشید . خانم خیلی آرام گفت "بله، آقای محترم کاری داشتید"با کمی دست پاچگی گفتم" سلام، ببخشید مزاحم شدم.چرا من برق ندارم. "زن سرش را برگرداند و اطراف را نگاهی کرد گفت" حتما پول برق پرداخت نشده. و یا اینکه مشکل فقط به آپارتمان شما مربوط میشه"تبسمی کردم و گفتم" بله . درست میگید. چرا به فکر من نرسید".خانم همسایه لبخندی زد و در را بست.اول صبحی آماده رفتن سرکار بودم به بسته شدن صدای در به سرعت برگشتم. دختری شبیه دختری  که در ذهن من بود را دیدم.  قدی متوسط ، شلوار جین آبی و یک سویشرت کلاه دار به رنگ بنفش و یک چتر صورتی در دستش. با چهره‌ای شبیه به خانم مسن اما جوان تر.تا در را قفل کنم . دخترک به سرعت پله ها را پایین رفت. و تا من به خودم بجنبم صدای بسته شدن در کوچه را شنیدم.از در بیرون رفتم در آن صبح و با رفت و آمد اندک ، هر قدر چپ و راستم را نگاه کردم اثری از دختر ندیدم.راستش کمی دمغ شدم . دلم می‌خواست با او حرف بزنم و بابت صدای دلنشینی که هر از گاهی از سازش بیرون می آمد از او تشکر کنم. شاید هم بدم نمی آمد با آن دختر ارتباط عاطفی برقرار کنم. من ناخودآگاه از طریق صدای سازش با او ارتباط عاطفی برقرار کرده بودم.غروب یک روزی که از سرکار برگشتم با تاسف دیدم قفل بزرگی به در خانه  همسایه هنرمندم خورده. با تاسف زیاد به قفل در نگاه کردم و با خودم گفتم شاید جائی رفته و یا مسافرت. در هر حال حتما برمی‌گردد.از اینکه صدای گوشنواز را تا بازگشت صاحب صدا ، نمیتوانستم بشنوم. حالم کاملا گرفته شد و تا چند روزی بی حوصله بودم.