عمو ابراهیم اما انگار ته دلش آشوبی به پا شده باشد، چشمش نم اشکی زد و در حالی که دستهای ارسلان را در دستهایش می‌گرفت گفت:- میدونی عمو، نمی‌خوام خدای نکرده ناراحتت کنم، ولی، ولی، ولی نمی‌دونم چرا حس می‌کنم این دفعه آخری که می‌بینمت، حلالم کن.ارسلان در حالی که خم می‌شد تا او را در آغوش بگیرد نجوا کنان در گوشش زمزمه کرد:- این چه حرفیه، فدات بشم من، تورو‌خدا گریه نکن، خدا نکنه، ایشالله هزار دفعه دیگه همو می‌بینیم، الانم یه چایی تازه دم برات آماده می‌کنم که بخوری و حالشو ببری و دیگه از این حرفا نزنی...                □         □         □        □       دختر جوان با آرایش غلیظ و مدل موی پیکسی کو‌تاه جلوی مغازه‌ی عمو ابراهیم ایستاده بود و به کرکره‌ی پایین کشیده شده و قفل‌های بزرگ وصل به آن نگاه می‌کرد، چند لحظه بعد سری چرخاند و نادر را در مغازه‌ی روبه‌رو دید- سلام آقا، ببخشید می‌دونید صاحب این مغازه کجاست؟نادر سری به سمت صدا چرخاند و با صدای محزونی گفت:- بهشت زهرا                              □          □         □         □سایه‌ی مردی نشسته پایینِ مزارِ بدون سنگ قبر، روی مزار افتاده بود و بارانِ چشمهایش خاکِ تازه ریخته شده را نمناک می‌کرد- آخه چرا؟ اصلا باورم نمیشه؟ چرا باید اینطوری بشه؟ لعنت به حسِ من که درست، ولی برعکس از کار دراومده و تو رفتی و من موندم، آخه این عدالت نیست که پیرمردی مثلِ من که دو پاش لبِ گوره بمونه و جوون رعنایی مثل تو از کوه پرت بشه...پایاننویسنده: شاهین_بهرامی#book  #story #داستان_کوتاه 🆔 @dastan_kootah 🌹