#پارت_هشتم#اجبار_ناخواسته تهیونگ که خیالش از سالم بودن جانگ‌کوک راحت شد نفس عمیقی کشید و گفت: «اوکی می‌خوای چیکار کنم؟»«فقط بیارش اینجا.» تهیونگ سرشو تکون داد.رفتن سوار ماشین شدن و به سمت خونه ربکا راه افتادن. با خونسردی زنگ در خونه‌ رو زد. یکی از نگهبان‌ها در رو باز کرد. آهسته وارد خونه شد. از پله‌ها بالا رفت و ربکارو صدا زد. ربکا که خوشحال بود تهیونگ برگشته با صورت بی‌روح تهیونگ مواجه شد!«لباساتو بپوش باید ببرمت یه جایی.»ربکا که تو فکر این بود کجا می‌خوان برن؛ سمت لباس ارغوانی‌ رنگی رفت که تهیونگ براش خریده بود. یه لباس کوتاه که از پشت کاملاً باز بود. رژ لب قرمزشو زد و پیش تهیونگ ایستاد و با عشوه خیلی زیاد گفت: «خب بریم.»تهیونگ که از این طرز لباس پوشیدنش شوکه شده بود خودشو خونسرد نشون داد و به سمت در رفت.سوار ماشین شدن و به سمت ساختمنون متروکه حرکت کردن. جاده انقدر تاریک بود که چشم چشم رو نمی‌دید. تهیونگ برای این که ماشینشو کسی نبینه، این وقت شب چراغ جلوشو خاموش کرده بود. ربکا با ترس به عقب ماشین نگاه کرد. یه نفر داشت تعقیبشون می‌کرد. تهیونگ اینو زود فهمیده بود.«نگران نباش ماشین شرکته.»ربکا خیالش یکم راحت شد و تهیونگ تا ته پاشو روی گاز فشار داد. وقتی به مقصد رسیدن، تهیونگ وارد سالن شد. چراغ گوشیشو روشن کرد ولی دیگه خبری از عکس جانگ‌کوک نبود. با تعجب به اینور و اونور نگاه می‌کرد داد زد:«اوردمـــش.»صدای قدم‌های آهسته‌ای به گوش می‌رسید که بعد با کف‌زدن همراه شد.«آفرین پسر خوب، فکر نمی‌کردم انقدر حرف گوش کن باشی.»ربکا با چیزی که دید چشماش گرد شد. اون عامل تمام بدبختی‌های چند سال اخیرش بود.یواش قدمی به عقب برداشت. تمام بدنش داغ کرد. ضربان قلبش رو می‌شنید.همین‌طور که به عقب حرکت می‌کرد، به یه چیزی برخورد کرد. دونفر دستاشو گرفتن.«یوهان دلیل این‌کارات چیه؟ این مسخره‌بازیا چیه؟ من و تو خیلی وقته از هم جدا شدیم.»تهیونگ که تازه فهمیده بود مرد روبه‌روش اسمش یوهانه با تعجب به جفتشون نگاه می‌کرد. یوهان قدم‌زنان به ربکا نزدیک می‌شد.پوزخند فیکی روی صورتش بود.«چرا فکر کردی می‌تونی از من قایم شی؟ می‌خواستی به اون...»اشاره‌ای به تهیونگ کرد.«بگی بچه توی شکمت مال اونه؟ که خیلی وقته از هم جدا شدیم؟»رو به تهیونگ کرد.«ببین من کاری با تو و اون دوست‌پسرت ندارم ولی با وجود شما دوتا گند زده شد تو رابطه من و ربکا.»شروع کرد به تعریف کردن.«ربکا دوست‌دختر من بود. زندگی خیلی خوبی داشتیم تا این که تو اون گندکاریو به بار اوردی. باباش مجبورش کرد همه‌چیو به‌هم بزنیم. البته بماند که خود ربکام دوست داشت باهات ازدواج کنه.»و نگاه عصبانی‌ای به ربکا انداخت. «ولی بچه من تو شکمشه و من نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.»ربکا با چشم‌هایی اشک‌آلود زانو زده بود. به‌زور جلوی گریه‌شو گرفته بود ولی اشک‌هاش سمج‌تر از این حرف‌ها بودن.