#پارت_هفتم#اجبار_ناخواستهدید تهیونگ: همیشه ترس از دست دادن جانگ‌کوک توی وجودش بود. جیمین سوار ماشین شد. آدرسشو گفت و سمت ساختمون رفتن.یه جای متروکه بود! -انگار از قبل اومدنمونو پیش‌بینی کرده بودن.جیمین نگاهی به دور و بر انداخت؛ پر از ماشین اوراقی بود.به سمت در ورودی راه افتادن.هیچ‌کس این‌جا نبود. همه‌جا تاریک بود؛ برای همین تهیونگ نور گوشیشو روشن کرد.با چیزی که روبه‌روش دید خشکش زد. عکس‌های جانگ‌کوک روی دیوار بود ‌و توی عکس‌ها بیهوش بود.پاهاش توان حرکت کردن نداشت.همینجوری که داشت به عکسا نگا می‌کرد، تمام چراغ‌های سالن یهویی روشن شد.چشم‌هاش به تاریکی عادت کرده بود برای همین سریع بستشون.صدای راه رفتن میومد، از طبقه بالا بود.سرشو گرفت بالا تا توی راهرو رو ببینه ولی به‌خاطر زیاد بودن نور نمی‌تونست چیزی ببینه.یه هاله سیاهی رو دید.-ببین کی اینجاست.تهیونگ نمی‌تونست واضح ببینه.-تو کی هستی؟-من همونم که جانگ‌کوکو‌ پیش خودش نگه داشته. تهیونگ دنبال پله‌ها بود که ازشون بالا بره ولی هرچی دور و اطرافشو نگاه می‌کرد، چیزی پیدا نمی‌کرد.-معلومه خیلی دوستش داری.تهیونگ بخاطر این‌که هنوز توی شوک بود نفهمید چی گفت.-ها؟؟-جانگ‌کوکو می‌گم. منم یکیو خیلی دوست دارم؛ ولی تو اونو ازم گرفتیش.تهیونگ که تازه دوهزاریش افتاده بود ماجرا از چه قراره گفت: «من نمی‌تونم ازش طلاق بگیرم، شرکت نمی‌ذاره! خودشم باهام راه نمیاد!»تهیونگ از شدت ترس و عصبانیت نمی‌تونست تکون بخوره. مرد جلوتر اومد و صورتش مشخص شد.-ببین منم ربکا رو خیلی دوست دارم. بیا باهم راه بیایم. تو اونو بده به من تا منم جانگ‌کوک و بهت برگردونم. بعدشم هرکدوم راه خودمونو می‌ریم؛ انگار که آب از آبم تکون نخورده.از اونجایی که تهیونگ نمی‌دونست کی داره باهاش حرف می‌زنه اطمینانی نداشت. پس با تکون دادن سرش مخالفتشو نشون داد. خنده‌ای عصبی رو لبش نقش بست.-خوشت میاد مردمو عذاب بدی؟ چی فکر کردی، ،که بیام دختر مردمو دو دستی تقدیمت کنم؟ هرچی نباشه اون الآن زنمه!مرد که ماتش زده بود گفت: «تو چی می‌دونی مگه؟ من ربکا رو اونقدری دوست دارم که حد و اندازه نداره. تو با اومدنت تو زندگیش باعث شدی من بهش نرسم! تو باید معالمه رو انجام بدی!»-می‌خوام جانگ‌کوکو ببینم؛ میخوام مطمئن شم سالمه.مرد که پیش‌بینی می‌کرد این اتفاق میفته از قبل برنامه‌ریزی‌هاشو کرده بود.دوربینی که تو اتاق جانگ‌کوک گذاشته بود رو روشن کرد و تصویر جانگ‌کوک روی صفحه مانیتور نمایان‌ شد.تهیونگ دلش اروم شد.-کوکی من هرجور شده نجاتت می‌دم.-صداتو نمی‌شنوه، زیاد تلاش نکن.