#پارت_سه#اجبار_ناخواستهوقتی به هوش اومد که دستاشو با طناب به سقف بسته بودن و چشماش هم پوشونده بودن. بدنش حسابی درد می‌کرد.کمرش می‌سوخت.اولین کلمه‌ای که به ذهنش اومد رو فریاد زد.-تهیونگگگگگگ... چون فکر می‌کرد کار اونه که به‌خاطر قهر کردنش می‌خواد تنبیهش کنه.ولی بوی متفاوتی به مشامش خورد...-تو کی هستی؟ -هیسسس، دوست دارم توی سکوت کارمو انجام بدم.ادامه داد-ولی عجب بدنی داریا، هرکی باشه دوست داره یه شبو با این بدن بگذرونه.همین‌طور که در حال حرف‌زدن بود، چشم بند جانگ‌کوک رو برداشت.جانگ‌کوک با چیزی که روبه‌روش دید جا خورد.این‌جا رسماً اتاق شکنجه‌ست!ترس کل وجودشو گرفت.-نترس باهات کاری ندارم، فقط یکم بازی می‌کنیم.و رفت سمت شلاق و اونو برداشت.یواش‌یواش رفت پشت جانگ‌کوک، جانگ‌کوک با صدایی بغض‌آلود گفت: « چیکارم داری؛ مگه من باهات چیکار کردم؟ ولم کن!»-تو هیچ‌کاری نکردی. من فقط می‌خوام یکم لذت ببریم.و بهش ضربه زد.جانگ‌کوک که تازه فهمیده بود سوزش پشت کمرش برای چیه تمام سعیشو می‌کرد صدایی ازش در نیاد.-چیه دردت نمیاد؟ بذار محکم‌تر بزنم.از شدت محکم‌زدنش کل بدن جانگ‌کوک به‌ درد اومد.-آهیییییی توروخدا بسه.-تازه اولشه، هنوز کارم تموم نشده. و یه سطل آب یخ رو روی بدن جانگ‌کوک خالی کرد.گیره نوک سینه رو برداشت و به سینه‌های جانگ‌کوک زد.-هاهه درد داره. مرتیکه روانی بسته ولم کننننن.چون از لج‌بازی جانگ‌کوک اعصابش به‌هم ریخته بود، مشتشو جمع کرد و با تمام قدرت به صورت جانگ‌کوک کوبوند.جانگ‌کوک به‌خاطر مشتش بیهوش شد...وقتی چشماشو باز می‌کنه با نور قرمزی مواجه می‌شه. همین‌که می‌خواد تکون بخوره متوجه می‌شه دست و پاهاش به یه جایی بسته‌ست. تا به خودش بیاد چند دقیقه طول می‌کشه. دور و برشو نگاه می‌کنه.-لعنتی! این‌جا رسماً دیوونه‌خونه‌ست.دست و پاهاش به صندلی بسته شده بود. جلوش یه آیینه بود و پشتش یه در.-باید آرامشمو حفظ کنم‌‌ و هرجور شده دستامو باز کنم.ولی هرچقدر تلاش می‌کرد بی‌فایده بود.ترس کل وجودشو گرفته بود که صدای قدم‌های بلندیو شنید!