گريزانم ازاين مردم كه با من بظاهر همدم و یکرنگ هستندولى درباطن از فرط حقارتبه دامانم دوصد پيرايه بست

گريزانم ازاين مردم كه با من بظاهر همدم و یکرنگ هستندولى درباطن از فرط حقارتبه دامانم دوصد پيرايه بستندازاين مردم،كه تا شعرم شنيدندبه‌رويم چون گلى خوشبو شكفتندولى آن‌دم كه در خلوت نشستند مرا ديوانه اى بدنام گفتنددل من،اى دل ديوانه من كه می‌سوزى ازاين بیگانگی هامكن دیگر زدست غير فرياد خدارا، بس كن اين ديوانگی‌ها-فروغ فرخزادداستانکهای زیبا و اموزنده📚@dastanakhaye_zibaکانال را به دوستان خود معرفی کنید☝️